Шеърҳо бо теги: рубоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «рубоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ё пасту баланди даҳрро саркӯбӣ,
Ё пасту баланди даҳрро саркӯбӣ, Ё хору хаси замонаро ҷорӯбӣ. То чанд тавон вазъи мукаррар дидан? Аслӣ, насабӣ, қиёматӣ, ошӯбӣ.
Эй холиқи зулҷалолу эй бор Худой,
Эй холиқи зулҷалолу эй бор Худой, То чанд равам дар ба дару ҷой ба ҷой? Ё хонаи уммеди маро дар дарбанд, Ё қуфли муҳиммоти маро дар бикушой.
Ман кистам? Оташбадилафрӯхтае,
Ман кистам? Оташбадилафрӯхтае, Девонаи бо хирад баҷангомадае. Дӯшина ба кӯи дӯст аз рашкам сӯхт Нолидани поидилбасангомадае.
Дорам санаме, чеҳрабарафрӯхтае,
Дорам санаме, чеҳрабарафрӯхтае, В-аз хирмани даҳр дидабардӯхтае. Ӯ ошиқи дигарею ман ошиқи ӯ, Парвонасифат сӯхтае, сӯхтае.
Эй ғам, ки ҳиҷоби сабр бишкофтаӣ,
Эй ғам, ки ҳиҷоби сабр бишкофтаӣ, Бетобии ман дидаву бартофтаӣ. Шаб тираву ёр дуру кас мӯнис не, Эй ҳаҷр, бикуш, ки бекасам ёфтаӣ.
Онам, ки туам зи хок бардоштаӣ,
Онам, ки туам зи хок бардоштаӣ, Нақшам ба муроди хеш бингоштаӣ. Корам чу ба дасти хеш бигзоштаӣ, Мерӯям аз он сон, ки туам коштаӣ.
Савдо ба сарам ҳамчу паланг андар кӯҳ,
Савдо ба сарам ҳамчу паланг андар кӯҳ, Ғам бар сари ғам ба сони санг андар кӯҳ. Дур аз ватани хеш ба ғурбат монда, Чун шер ба дарёву наҳанг андар кӯҳ.
Эй рӯи ту меҳри оламорои ҳама,
Эй рӯи ту меҳри оламорои ҳама, Васли ту шабу рӯз таманнои ҳама. Гар бо дигарон беҳ зи манӣ, вой ба ман, В-ар бо ҳама кас ҳамчу манӣ, вои ҳама.
Чун бози сафед дар шикорем ҳама,
Чун бози сафед дар шикорем ҳама, Бо нафсу ҳавои нафс ёрем ҳама. Гар парда зи рӯи корҳо баргиранд, Маълум шавад, ки дар чӣ корем ҳама.
Дунёталабон зи ҳирс мастанд ҳама,
Дунёталабон зи ҳирс мастанд ҳама, Мӯсокушу фиръавнпарастанд ҳама. Ҳар аҳд, ки бо Худой бастанд ҳама, Аз дӯстии ҳирс шикастанд ҳама.
Ҳиҷрони туро чу гарм шуд ҳангома,
Ҳиҷрони туро чу гарм шуд ҳангома, Бар оташи ман қатра фишон аз хома. Ман рафтаму мурғи рӯҳи ман пеши ту монд, То ҳамчу кабӯтар аз ту орад нома.
То кай зи ҷаҳони пургазанд андеша,
То кай зи ҷаҳони пургазанд андеша, То чанд зи ҷони мустаманд андеша? Он, к-аз ту тавон ситад, ҳамин колбад аст, Як мазбала гӯ мабош, чанд андеша.
Афсӯс, ки умр рафт бар беҳуда,
Афсӯс, ки умр рафт бар беҳуда, Ҳам луқма ҳарому ҳам нафас олуда. Фармудаи нокарда пушаймонам кард, Афсӯс зи кардаҳои нофармуда.
Баҳрест, на коҳанда, на афзоянда,
Баҳрест, на коҳанда, на афзоянда, Амвоҷ бар ӯ равандаву оянда. Олам чу иборат аз ҳамин амвоҷ аст, Набвад ду замон, балки ду он поянда.
Чашмам, ки сиришки лолагун оварда,
Чашмам, ки сиришки лолагун оварда, В-аз ҳар мижа қатраҳои хун оварда. Не, не, ба назораат дили хуншудаам Аз равзани сина сар бурун оварда.
Зоҳид хушдил, ки тарки дунё карда,
Зоҳид хушдил, ки тарки дунё карда, Майхора хиҷил, ки маъсиятҳо карда. Тарсам, ки кунад умеди бим охири кор Нокарда чу карда, карда чун нокарда.
Эй нек накардаву бадиҳо карда,
Эй нек накардаву бадиҳо карда, В-он гоҳ наҷоти худ таманно карда. Бар афв макун такя, ки ҳаргиз набувад Нокарда чу карда, карда чун нокарда.
Аз мардуми садранг сияҳпӯшӣ беҳ,
Аз мардуми садранг сияҳпӯшӣ беҳ, В-аз халқи фурӯмоя фаромӯшӣ беҳ. Аз сӯҳбати нотамоми бехосиятон Кунҷею фароғатею хомӯшӣ беҳ.
Дар гуфтани зикри ҳақ забон аз ҳама беҳ,
Дар гуфтани зикри ҳақ забон аз ҳама беҳ, Тоат ки ба шаб кунӣ ниҳон, аз ҳама беҳ. Хоҳӣ зи пули сирот осон гузарӣ, Нон деҳ ба ҷаҳониён, ки нон аз ҳама беҳ.
Маъмураи дил ба илм ороста беҳ,
Маъмураи дил ба илм ороста беҳ, Маъмураи тан зи кина пироста беҳ. Аз ҳастии худ ҳарчӣ тавон, коста беҳ, Ҳар чиз, ки ғайри туст, нохоста беҳ.
Инак сари кӯи дӯст, инак сари роҳ,
Инак сари кӯи дӯст, инак сари роҳ, Гар ту наравӣ, равандагонро чӣ гуноҳ? Ҷома чӣ кунӣ кабуду нилию сиёҳ, Дил соф куну қабо ҳамепӯшу кулоҳ.
Эй зоҳиду обид аз ту дар нолаву оҳ,
Эй зоҳиду обид аз ту дар нолаву оҳ, Наздики туву дури туро ҳол табоҳ. Кас нест, ки аз дасти ғамат ҷон бибарад, Онро ба тағофул кушӣ, инро ба нигоҳ.
Эй хокнишини даргаҳи қадри ту моҳ,
Эй хокнишини даргаҳи қадри ту моҳ, Дасти ҳавас аз домани васлат кӯтоҳ. Дар кӯи ту з-он хона гирифтам, ки мабод Озурда шавад хаёлат аз дурии роҳ.
Аз ҳар чӣ на аз баҳри ту кардам, тавба,
Аз ҳар чӣ на аз баҳри ту кардам, тавба, В-ар бе ту ғаме хӯрдам, аз он ғам тавба. В-он низ, ки баъд аз он барои ту кунам, Гар беҳтар аз он тавон, аз он ҳам тавба
Эй дар сифати зоти ту ҳайрон кеҳу меҳ,
Эй дар сифати зоти ту ҳайрон кеҳу меҳ, В-аз ҳар ду ҷаҳон хидмати даргоҳи ту беҳ. Иллат ту ситонию шифо ҳам ту диҳӣ, Ё раб, ту ба файзи хеш бистону бидеҳ.