Шеърҳо бо теги: рубоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «рубоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Модар, модаро, ту ибтидоям будӣ
Модар, модаро, ту ибтидоям будӣ, Ҳам қимати қомати расоям будӣ. З-аввал ту намезодӣ, намемурдам ман, Гӯё ки ту низ интиҳоям будӣ.
Модар, модаро! Шири сафедам додӣ
Модар, модаро! Шири сафедам додӣ, Дунё баумед асту умедам додӣ. То бар сари ман чӣ ояд аз бешу камӣ, Ту дар сари гаҳвора навидам додӣ.
Модар, модар, чаро чунин зодӣ маро
Модар, модар, чаро чунин зодӣ маро? Дар чорсуи азоб раҳ додӣ маро? Аз синаи гарми хеш берун кардӣ, Дар синаи сарди хок бинҳодӣ маро.
Ҷаҳонеро паи эъҷоз доданд
Ҷаҳонеро паи эъҷоз доданд, Фазоеро паи парвоз доданд, Чу моро модарон зоданд рӯзе, Заминро ҳамчу пойандоз доданд
Аё модар, мадори ман ту будӣ
Аё модар, мадори ман ту будӣ, Гули аввалбаҳори ман ту будӣ. Нахушкад чашмаи шеъру сурудам, Зи бас сарчашмадори ман ту будӣ.
Аё модар, ба қурбони ту мирам
Аё модар, ба қурбони ту мирам, Чу муҳри меҳри паймони ту мирам. Ҷаҳон пурмакру дастон аст, бигзор, Ки ман дар рӯи дастони ту мирам.
Сиришти ман, ниҳоди ман ту будӣ
Сиришти ман, ниҳоди ман ту будӣ, Сафои бомдоди ман ту будӣ. Аё модар, ба он сон бесаводӣ Нахустин устоди ман ту будӣ.
Ту хушбахтӣ зи қисмат, хоҳари ман
Ту хушбахтӣ зи қисмат, хоҳари ман? Сарафрозӣ ба олам, додари ман? Замин то осмон розиям аз ту, Ту аз ман розӣ рафтӣ, модари ман?
Ҷаҳонсозу ҷаҳонороӣ, эй зан
Ҷаҳонсозу ҷаҳонороӣ, эй зан, Сутуни гунбади миноӣ, эй зан. На танҳо қалъаи дилҳоӣ, эй зан, Ки ҳатто қалъаи дунёӣ, эй зан.
Дилам хоҳад равам бар кӯи модар
Дилам хоҳад равам бар кӯи модар, Вуҷудам пур шавад аз бӯи модар, Тамоми рӯи дунёро бигаштам, Надидам рӯи хуш ҷуз рӯи модар.
Сари гӯри ту биншастам даме чанд
Сари гӯри ту биншастам даме чанд, Бигирйистам зи андӯҳу ғаме чанд. Зи санги сарди болои мазорат Бипурсидам: баҳои одамӣ чанд?
Дареғо, модари пирам, дареғо
Дареғо, модари пирам, дареғо, Чароғи бахту тақдирам, дареғо. Ту будӣ бар сарам, будам фалакгир, Кунун бе ту замингирам, дареғо.
Туӣ пирам, туӣ тадбири пирам
Туӣ пирам, туӣ тадбири пирам, Дуоям кун, дуоятро бигирам. Намемирӣ ту, эй модар, агар ман Барои модари миллат бимирам!
Куҷоӣ, модари ҷонпарвари ман
Куҷоӣ, модари ҷонпарвари ман, Худои умри ман, пайғамбари ман. Сарам дар бистари марг аст имрӯз Биё аз гӯру биншин бар сари ман.
Диламро дар кафат додам, надидӣ
Диламро дар кафат додам, надидӣ, Гулистон ҳадяат кардам, начидӣ. Пас аз он, ки баҳори ман хазон шуд, Чу бод андар хазони ман вазидӣ.
Паси дунё давидему давидем
Паси дунё давидему давидем, Ғами дунё кашидему кашидем. Ба поёни раҳи сарманзили умр Ба гӯристон расидему расидем.
Туро дар сина дорам, халқи тоҷик!
Туро дар сина дорам, халқи тоҷик! Ба ҷуз ту кас надорам, халқи тоҷик! Туро дунё чунин озурда кардаст, Ба дунё кина дорам, халқи тоҷик!
Куҷоӣ, ёри деринам, куҷоӣ
Куҷоӣ, ёри деринам, куҷоӣ? Куҷоӣ, Моҳу Парвинам, куҷоӣ? Туро гум карда будам рӯзи равшан, Кунун дар хоб мебинам, куҷоӣ?
Худоё, эй худоё, эй худоё
Худоё, эй худоё, эй худоё, Макун ёри маро аз ман ҷудоё. Сурудам дар гулӯ чун мор печад, Агар ёре набошад ҳамсадоё.
Агар бишкаст оҳан ё ки фӯлод
Агар бишкаст оҳан ё ки фӯлод, Нагӯям эй дареғ, эй вой, эй дод! Валекин аз хиёнатҳои ёрон Диле чун бишканад, фарёду фарёд!
Рӯзе, ки аҷал барад маро аз дунё
Рӯзе, ки аҷал барад маро аз дунё, Аз дидаи хуршед шавам нопайдо. Бо пирии худ ҷаҳон ҷавон хоҳад монд, Бе будани ман хушк нагардад дарё.
Ду чашми бегуноҳи ту маро кушт
Ду чашми бегуноҳи ту маро кушт, Нигоҳи бепаноҳи ту маро кушт. Намурдам аз ҳазорон қасду буҳтон, Як оҳи ту, як оҳи ту маро кушт.
Биё, то ҷон ба ҷон бошему бошем
Биё, то ҷон ба ҷон бошему бошем, Нишони бенишон бошему бошем. Ҷаҳон бо мо сару коре надорад, Барои ҳам ҷаҳон бошему бошем.
Ман он риндам, ки исён пеша дорам
Ман он риндам, ки исён пеша дорам, Ба дасте ҷому дасте шиша дорам. Агар ту бегуноҳи рав малак шав, Ман аз Ҳаввову Одам реша дорам!
Зи сад анҷом як оғоз беҳтар
Зи сад анҷом як оғоз беҳтар, Зи сад хомӯшӣ як овоз беҳтар. Худоро мешиносӣ, ҳамдулиллаҳ, Агар худро шиносӣ, боз беҳтар.