Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ваҳ, ки ман гар боз бинам рӯи ёри хешро
Ваҳ, ки ман гар боз бинам рӯи ёри хешро, То қиёмат шукр гӯям кирдгори хешро. Ёри борафтодаро дар корвон бигзоштанд, Бевафо ёрон, ки барбастанд бори хешро.
Дӯст медорам ман ин нолидани дилсӯзро
Дӯст медорам ман ин нолидани дилсӯзро, То ба ҳар навъе ки бошад, бигзаронам рӯзро. Шаб ҳама шаб интизори субҳрӯе меравад, К-он сабоҳат нест ин субҳи ҷаҳонафрӯзр
Вақти тараб хуш ёфтам он дилбари таннозро
Вақти тараб хуш ёфтам он дилбари таннозро, Соқӣ, бидеҳ он ҷомро, мутриб, бизан он созро. Имшаб, ки базми орифон аз шамъи рӯят равшан аст, Оҳиста, то набвад хаба
То ҳушёрам, тараб зи ман пинҳон аст
То ҳушёрам, тараб зи ман пинҳон аст, Чун маст шудам, дар хирадам нуқсон аст. Ҳолест миёни мастиву ҳушёрӣ, Ман бандаи он, ки зиндагонӣ он аст!
Гар бода хӯрӣ, ту бо хирадмандон хӯр
Гар бода хӯрӣ, ту бо хирадмандон хӯр, Ё бо санами тозарухи хандон хӯр! Бисёр махӯр, фош макун, вирд масоз, Кам-кам хӯру гаҳ-гаҳ хӯру пинҳон хӯр!
Ибриқи майи маро шикастӣ, Раббӣ
Ибриқи майи маро шикастӣ, Раббӣ, Бар май дари айшро бубастӣ, Раббӣ. Бар хок бирехтӣ майи гулгунро, Хокам ба даҳан, магар ту мастӣ, Раббӣ?!
Чун даргузарам, ба бода шӯед маро
Чун даргузарам, ба бода шӯед маро, Талкин зи шароби ноб гӯед маро. Хоҳед ба рӯзи ҳашр ёбед маро, Аз хоки дари майкада ҷӯед маро.
Мо хирқаи зуҳд бар сари хум кардем
Мо хирқаи зуҳд бар сари хум кардем, В-аз хоки харобот таяммум кардем. Бошад, ки зи хоки майкада дарёбем. Он умр, ки дар мадрасаҳо гум кардем.
Соқӣ, гулу сабза бас тарабнок шудаст
Соқӣ, гулу сабза бас тарабнок шудаст, Дарёб, ки ҳафтаи дигар хок шудаст. Май нӯшу гуле бичин, ки то дарнигарӣ, Гул хок шудасту сабза ҳам пок шудаст.
Абр омаду боз бар сари сабза гирист
Абр омаду боз бар сари сабза гирист, Бе бодаи арғувон намебояд зист. Ин сабза, ки имруз тамошогаҳи мост, То сабзаи хоки мо тамошогаҳи кист?
Бархез, дило, ки чанг бар чанг занем
Бархез, дило, ки чанг бар чанг занем, Май нӯш кунему ном бар нанг занем. Саҷҷода ба як пиёла май бифрӯшем, В-ин шишаи ному нанг бар санг занем.
Бо ҷавонӣ сар хуш аст ин пири бетадбирро
Бо ҷавонӣ сар хуш аст ин пири бетадбирро, Ҷаҳл бошад бо ҷавонон панҷа кардан пирро. Ман ки бо мӯе ба қувват барнаёям, эй аҷаб, Бо яке афтодаам, к-ӯ бигсилад зан
Ҳар кӣ дилором дид, аз дилаш ором рафт
Ҳар кӣ дилором дид, аз дилаш ором рафт, Чашм надорад халос, ҳар кӣ дар ин дом рафт. Ёди ту мерафту мо ошиқу бедил будем, Парда барандохтӣ, кор ба итмом рафт.
Гар моҳи ман барафканад аз рух ниқобро
Гар моҳи ман барафканад аз рух ниқобро, Бурқаъ фурӯ ҳилад ба ҷамол офтобро. Гӯӣ ду чашми ҷодуи обидфиреби ӯ Бар чашми ман ба сеҳр бибастанд хобро.
З-андоза берун ташнаам
З-андоза берун ташнаам, соқӣ, бидеҳ он обро, Аввал маро сероб кун в-он гаҳ бидеҳ асҳобро. Ман низ чашм аз хоби хуш бар менакардам пеш аз ин, Рӯзи фироқи дӯстон
Муштоқию сабурӣ аз ҳад гузашт, ёро
Муштоқию сабурӣ аз ҳад гузашт, ёро, Гар ту шикеб дорӣ, тоқат намонд моро. Боре ба чашми эҳсон дар ҳоли мо назар кун, К-аз хони подшоҳон роҳат бувад гадоро.
Пеши мо расми шикастан набувад аҳди вафоро
Пеши мо расми шикастан набувад аҳди вафоро, Аллаҳ-Аллаҳ, ту фаромӯш макун суҳбати моро. Қимати ишқ надонад, қадами сидқ надорад, Сустаҳде ки таҳаммул накунад бо
Шаби фироқ нахоҳам давоҷи деборо
Шаби фироқ нахоҳам давоҷи деборо, Ки шаб дароз бувад хобгоҳи танҳоро. Зи даст рафтани девона оқилон донанд, Ки эҳтимол намондаст ношикеборо.
Агар ту фориғӣ аз ҳоли дӯстон, ёро
Агар ту фориғӣ аз ҳоли дӯстон, ёро, Фароғат аз ту муяссар намешавад моро. Туро дар оина дидан ҷамоли талъати хеш Баён кунад, ки чӣ будаст ношикеборо.
Рӯи ту хуш менамояд оинаи мо
Рӯи ту хуш менамояд оинаи мо, К-оина покиза асту рӯи ту зебо. Чун маи равшан дар обгинаи софӣ Хӯи ҷамил аз ҷамоли рӯи ту пайдо.
Эй нафаси хуррами боди сабо
Эй нафаси хуррами боди сабо, Аз бари ёр омадаӣ, марҳабо! Қофилаи шаб, чӣ шунидӣ зи субҳ? Мурғи Сулаймон, чӣ хабар аз Сабо?
Аввали дафтар
Аввали дафтар ба номи Эзади доно, Сониъи парвардгор, ҳаййи тавоно. Акбару аъзам, Худои оламу одам Сурати хуб офариду сирати зебо.
Баҳор
Омад баҳори хуррам бо рангу буйи тиб, Бо сад ҳазор нузҳату ороиши аҷиб. Шояд, ки марди пир бад-ин гаҳ шавад ҷавон, Гетӣ бадил ёфт шабоб аз пайи машиб.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.