Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Му он риндам, ки номам бӣ қаландар,
Му он риндам, ки номам бӣ қаландар, На хон дирам, на нон дирам, на лангар. Чу рӯз оя, бигардам гирди кӯят, Чу шав оя, ба хиштон вониҳам сар.
Ба дил нақши хиёлат дар шаби тор,
Ба дил нақши хиёлат дар шаби тор, Хаёли хатту холат дар шаби тор. Мижа кардам ба гарди дида пурчин, Ки то винам ҷамолат дар шаби тор.
Фалак, зору низорам кардӣ охир,
Фалак, зору низорам кардӣ охир, Ҷудо аз гулъизорам кардӣ охир. Миёни тахтаи нардам нишондӣ, Шашу панҷе ба корам кардӣ охир.
Алолай кӯҳсоронам таӣ, ёр,
Алолай кӯҳсоронам таӣ, ёр, Бунафшай ҷӯканоронам таӣ, ёр. Алолай кӯҳсорон ҳафтае бӣ, Умеди рӯзгоронам таӣ, ёр.
Дило, хубун дили хунин писанданд,
Дило, хубун дили хунин писанданд, Дило, хун шав, ки хубун ин писанданд. Матоъи куфру дин бе муштарӣ нест, Гурӯҳе ун, гурӯҳе ин писанданд.
Ду чашмам дарди чашмуни ту чинод,
Ду чашмам дарди чашмуни ту чинод, Наво дарде ба чашмунат нишинод. Шунидам, рафтию ёре гирифтӣ, Агар гӯшам шуну, чашмам навинод.
Яке дарду яке дармун писандад,
Яке дарду яке дармун писандад, Яке васлу яке ҳиҷрун писандад. Му аз дармуну дарду васлу ҳиҷрун, Писандам, он чиро ҷонун писандад.
Ниҳоле, к-он сар аз боғе барорад,
Ниҳоле, к-он сар аз боғе барорад, Ба бораш ҳар касе дасте дарорад. Бибояд канданаш аз беху аз бун, Агар бар ҷои мева гавҳар орад.
Чу он шохам, ки бораш хурда бошанд,
Чу он шохам, ки бораш хурда бошанд, Чу он вайрон, ки ганҷаш бурда бошанд. Бар ун пире ҳаменолам дар ин дашт, Ки рӯдони ҷавунаш мурда бошанд.
Маро на сар, на сомон офариданд,
Маро на сар, на сомон офариданд, Парешонам, парешон офариданд. Парешонхотирон рафтанд дар хок, Маро аз хоки эшон офариданд.
Амон аз ахтари шӯридаи му,
Амон аз ахтари шӯридаи му, Фиғон аз бахти баргардидаи му. Зи ҳиҷронат ба ҷои ашкам аз чашм Зи мижгун шӯълаҳои оташ ояд.
Хуш он соат, ки ёр аз дар дарояд,
Хуш он соат, ки ёр аз дар дарояд, Шави ҳиҷрону рӯзи ғам сарояд. Зи дил берун кунам ҷонро ба сад шавқ, Ҳамин воҷам, ки ҷояш дилбар ояд.
Насиме, к-аз буни он кокул ояд,
Насиме, к-аз буни он кокул ояд, Маро хуштар зи бӯи сунбул ояд. Чу шав гирам хаёлатро дар оғӯш, Саҳар аз бистарам бӯи гул ояд.
Ба дил ёдам чу аз буму бар ояд,
Ба дил ёдам чу аз буму бар ояд, Сиришкам бехуд аз чашми тар ояд. Аз он тарсам мани баргаштадаврон, Ки умрам дар ғарибӣ бар сар ояд.
Макун коре, ки бар по сангат ояд,
Макун коре, ки бар по сангат ояд, Ҷаҳон бо ин фарохӣ тангат ояд. Чу фардо номахоҳун нома хоҳанд, Туро аз нома хондан нангат ояд.
Хушо онун, ки во та ҳамнишинанд,
Хушо онун, ки во та ҳамнишинанд, Ҳамеша бо дили хуррам нишинанд. Бувад ин расми ишқу ишқбозӣ, Ки густохона оянду та винанд.
Хушо онун, ки савдои ту диранд,
Хушо онун, ки савдои ту диранд, Ки сар пайваста дар пои ту диранд. Ба дил дирам таманнои касоне, Ки андар дил таманнои ту диранд.
Илоҳӣ, гардани гардун шавад хурд,
Илоҳӣ, гардани гардун шавад хурд, Ки фарзанди ҷаҳонро ҷумлагӣ бурд. Яке н-оя, фалонӣ зинда вобӣ, Ҳамегӯя:- Фалон ибни фалон мурд.
Ғами ишқат биёбунпарварам кард,
Ғами ишқат биёбунпарварам кард, Ҳавои бахт беболупарам кард. Ба му гуфтӣ:- Сабурӣ кун, сабурӣ, Сабурӣ турфа хоке бар сарам кард.
Дилам бе васли та шодӣ мебинад,
Дилам бе васли та шодӣ мебинад, Ба ғайр аз меҳнат озодӣ мабинад. Харобободи дил бе мақдами та, Илоҳӣ, ҳаргиз ободӣ мабинад.
Хушо онун, ки ҳир аз бир надунанд,
Хушо онун, ки ҳир аз бир надунанд, На ҳарфе вонависан, на бихунанд. Чу Маҷнун рӯ ниҳанд андар биёбун, Дар ин кӯҳо раванд, оҳу чарунанд.
Хушо онун, ки аз по сар надунанд,
Хушо онун, ки аз по сар надунанд, Миёни шӯъла хушку тар надунанд. Куништу Каъбаву бутхонаву дайр- Сарое холӣ аз дилбар надунанд.
Ҳар он кас ошиқ аст, аз ҷон натарсад,
Ҳар он кас ошиқ аст, аз ҷон натарсад, Ки ишқ аз кундаву зиндон натарсад. Дили ошиқ бувад гурги гурусна, Ки гург аз ҳай-ҳайн чӯпон натарсад.
Агар зарринкулоҳӣ, оқибат ҳеч,
Агар зарринкулоҳӣ, оқибат ҳеч, Ба тахт ар подшоҳӣ, оқибат ҳеч. Гарат мулки Сулаймон дар нигин аст, Дар охир хоки роҳӣ, оқибат ҳеч.
Намедунам, дилам девунаи кист,
Намедунам, дилам девунаи кист, Куҷо мегардаду дар хунаи кист. Намедунам, дили саргаштаи му Асири наргиси мастунаи кист.