Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Гарчи андозад ба шохи сидра уммедам каманд,
Гарчи андозад ба шохи сидра уммедам каманд, Даст кӯтоҳам зи тори зулфи он сарви баланд. То чиро он лаб ба ҳалвои шакаролуда шуд, Сар ба санг аз каллахушкӣ мезан
Зи доғи ҳаҷри ту сӯзам, зи гашти боғ чӣ суд?
Зи доғи ҳаҷри ту сӯзам, зи гашти боғ чӣ суд? Зи туст шаб шуда рӯзам, зи гул чароғ чӣ суд? Ба боғ чун ту набошӣ, маро зи лолаву гул Ба ғайри хор чӣ ҳосил, бидуни
Чӣ ҷавр монд, ки бар мо маҳи сиём накард,
Чӣ ҷавр монд, ки бар мо маҳи сиём накард, Кадом айш, ки бар ошиқон ҳаром накард. Кадом сабзаи умедро, ки хушк насохт, Кадом меваи мақсудро, ки хом накард.
Шаҳиди ишқи ту фардо зи гил чу лола барояд,
Шаҳиди ишқи ту фардо зи гил чу лола барояд, Зи шавқи бодаи лаълат ба каф пиёла барояд. Чу зикри лаззати теғат расад ба хоки шаҳидон, Фиғон зи ҷони шаҳиди ҳазорс
Вақти гул хуш он ки ҷо бар тарфи гулшан мекунад,
Вақти гул хуш он ки ҷо бар тарфи гулшан мекунад, Дидаро з-оби равону сабза равшан мекунад. Хонаи дилро, ки аз дуди зимистон тира буд, Дар ҳарими бӯстон аз дида
Ту тангчашмии он шӯх бин, чу ноз кунад,
Ту тангчашмии он шӯх бин, чу ноз кунад, Ки чашм сӯйи муҳиббон ба сарфа боз кунад. Чу илтимос нигоҳе кунам, бипӯшад чашм, Чу он бахил, ки дар бар гадо фароз куна
Мерасад аз давлати ишқам мадад,
Мерасад аз давлати ишқам мадад, Бандаи ишқам зи азал то абад. Буд аҳади ишқ зи оғози кор, Лек баромад ба либоси адад.
Маро дил аз ҳама олам гирифтаст,
Маро дил аз ҳама олам гирифтаст, Чи ҷои олам, аз худ ҳам гирифтаст. Зи дилгирӣ ками ҳар кас гирифтам, Касеро дил бад-ин сон кам гирифтаст.
Пеш аз он дам, ки қалам нақш кунад ҳарфи нахуст,
Пеш аз он дам, ки қалам нақш кунад ҳарфи нахуст, Дошт тифли дили ман лавҳи вафои ту дуруст. Кор бар хастадилон ҳамчу қабо танг магир, Гарчи бар қомати ту хилъат
Ганҷи ҷамоливу коинот харобат,
Ганҷи ҷамоливу коинот харобат, Шоҳиди ғайбиву обу хок – ниқобат. Масти ту будам, ҳанӯз мабдаи фитрат, Дасти фароғат нишаста аз гилу обат.
Мо ринду ошиқему назарбозу майпараст,
Мо ринду ошиқему назарбозу майпараст, Бар мо ҳаром ҷуз маю маъшуқ ҳарчи ҳаст. Зоҳид кашид бар сафи хумҳои бода санг, Ё раб, мабод бар сафи ин пурдилон шикаст.
«Ё аниса-л қулуби фи-л-халавот,
«Ё аниса-л қулуби фи-л-халавот, Бика нода-л-вуҳуш фи-л-фалавот». То нагардад рухи ту қуррати айн, Ло туқирра-л-уюна фи-с-салавот.
Соқиё, чанд зикри мавту ҳаёт,
Соқиё, чанд зикри мавту ҳаёт, Бода дардеҳ, ки гил оти от. Саъйиоти ман аст ҳастии ман, Ҳасанотам аз он халосу наҷот.
Эй, ду гесӯт шаби қадру барот
Эй, ду гесӯт шаби қадру барот Ҷон фидо карда баро-т аҳли наҷот. Ёфт бар хоки дарат ҷо сари ман, «Нилта мин бобикаалодараҷот...»
«Ан васфиака зоқат-ул-иборот,
«Ан васфиака зоқат-ул-иборот, Фӣ зотика таҳат-ал-ишорот». Мавҷуд туӣ алал ҳақиқат, Боқӣ насабанду эътиборот.
Гарам расад зи занахдони ту ҳазор осеб,
Гарам расад зи занахдони ту ҳазор осеб, Зиҳӣ, муҳол, ки дандон канам чу син з-он себ. Зақан бипӯш, чу бар ман гузар кунӣ, ки мабод, Зи барқи оҳи ман он себро ра
«Фи юмни-з-замони ато аҳсан-ул-китоб»,
«Фи юмни-з-замони ато аҳсан-ул-китоб», Аънӣ мисоли отифати шоҳи комёб. Яъқуб бин Ҳасан, ки ба уммеди базми ӯст, Гардун мудом – соғари заррини офтоб.
Абр тунг занад бар замини нарм, нарм об,
Абр тунг занад бар замини нарм, нарм об, На гарду на гил аст, на соя, на офтоб. Дар кӯҳ ҷоми лола пур аз шабнами саҳар, Дар дашт фарши сабза тар аз рашҳаи саҳоб
Бидеҳ ба расми сабӯҳ, эй ҳариф, ҷоми шароб,
Бидеҳ ба расми сабӯҳ, эй ҳариф, ҷоми шароб, Ки шайхи воқеабинро гузашт умр ба хоб. Аз он шароб, ки чун дидаро кунад равшан, Вуҷуди кавн намояд чунон ки ҳаст сар
Буд пок аз рангҳои шиша нури офтоб,
Буд пок аз рангҳои шиша нури офтоб, Чун ба ранги шиша зоҳир гашт, шуд бар худ ҳиҷоб. Гар на ранги шишаҳо гардад ҳиҷоби нури ӯ, Сатвати ишроқ онро мушкил орад, д
Зи чист тафриқаи мавлавӣ зи ҷамъи кутуб,
Зи чист тафриқаи мавлавӣ зи ҷамъи кутуб, Чӣ суд ҷамъи кутуб, чун накард рафъи ҳуҷуб. Чу ҳаст ҳар варақе з-он кутуб ҳиҷоби дигар, Ба чашми мо ҳуҷуби ту ба туст ҳ
Маро ҳар лаҳза захме бар дил аз пайкони ӯ бодо,
Маро ҳар лаҳза захме бар дил аз пайкони ӯ бодо, Агар ҷонам равад, гӯ, рав, бақои ҷони ӯ бодо. Агар фармон диҳад хатташ ба хунрези вафодорон, Чу хонад, ҷумларо с
Хуш он манзил, ки моҳе бошад он ҷо,
Хуш он манзил, ки моҳе бошад он ҷо, Зи хайли ҳусн шоҳе бошад он ҷо. Қабо гардад ҳазорон хирқа ҳар ҷой, Ки чун ту каҷкулоҳе бошад он ҷо.
Накарда қайди ғизоле гиреҳкушоии мо,
Накарда қайди ғизоле гиреҳкушоии мо, Гиреҳ зи дил накушояд ғазалсароии мо. Фурӯғи базми сухан з-оташи дил аст, оре Зи ошноии ишқ аст рӯшноии мо.
Ниҳоли қадди ту, к-омад асои пирии мо,
Ниҳоли қадди ту, к-омад асои пирии мо, Бар остон, ки макаш сар зи дастгирии мо. Туро, ки дида зи ҷоҳу ҷамоли хеш пур аст, Чӣ илтифот ба мискиниву фақирии мо!