Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Аз ҳеч нишон дода даҳоне, ки ту дорӣ,
Аз ҳеч нишон дода даҳоне, ки ту дорӣ, Бар мӯи камар баста миёне, ки ту дорӣ. Сад ҷомаи ҷон чок шавад, чун бихиромад, Бо лутфи қабо, сарви равоне, ки ту дорӣ.
Равшан шабе, ки шамъи шабистони ман шавӣ,
Равшан шабе, ки шамъи шабистони ман шавӣ, Зулматзудои кулбаи эҳзони ман шавӣ. Ҷон рехтам ба пои ту аз чоки сина, кош По дар ҳарими сина ниҳӣ, ҷони ман шавӣ.
Дар вақти гул, эй булбул, фарёд басе дорӣ,
Дар вақти гул, эй булбул, фарёд басе дорӣ, Хуш вақти ту, к-аз ҳар гул фарёдрасе дорӣ. Аз қофилаи Лайлӣ гар вопасӣ, эй Маҷнун, Ин бас, ки ба гӯш аз вай бонги ҷар
Бар гул аз сабзаи хат ғолиямӯе дорӣ,
Бар гул аз сабзаи хат ғолиямӯе дорӣ, Чашми бад дур чӣ ороста рӯе дорӣ. Чӣ диловез бувад зулфи ту, ё Раб, ки дар ӯ, Сад дил овехта, ар ҳар сари мӯе дорӣ.
Эй хоҷа, чӣ ҷӯӣ зи шаби қадр нишоне,
Эй хоҷа, чӣ ҷӯӣ зи шаби қадр нишоне, Ҳар шаб шаби қадр аст агар қадр бидонӣ. Равшан ба ту гӯям, ки шаби қадр кадом аст, Гар з-он, ки ту идроки шаби қадр тавонӣ.
Шаб ки рафтӣ зи барам муниси ҷони кӣ шудӣ?
Шаб ки рафтӣ зи барам муниси ҷони кӣ шудӣ? Мардуми дидаи хунобафишони кӣ шудӣ? Баҳри меҳмонии ту моидаи айш кӣ сохт? В-аз лабу хат намаки сабзаи хони кӣ шудӣ?
Баҳри хаданги оҳ аз бедоди дилситонӣ
Баҳри хаданги оҳ аз бедоди дилситонӣ Бошад ба паҳлуи дил ҳар устухон камоне. Аз нолаи дамодам фарсуда шуд забонам, Мебоядам зи оҳан ҳамчун ҷарас забоне.
Гирифт хотират аз ошиқони шайдоӣ,
Гирифт хотират аз ошиқони шайдоӣ, Ки зуд меравӣ, эй ҷону дер меоӣ?... Замони васл басе кӯтаҳ асту ҳаҷр дароз, Дигар намонд дар ин меҳнатам шикебоӣ.
Биё, эй ишқи пурғавғо, ки дар ҳар ҷо фурӯд оӣ,
Биё, эй ишқи пурғавғо, ки дар ҳар ҷо фурӯд оӣ, Ғам орӣ, ҷон гудозӣ, умр коҳӣ, меҳнат афзоӣ. Чӣ гуфтам, лав ҳашаллоҳ, чун зи рух парда барандозӣ,
Ишқи ту мансух сохт дафтари алломагӣ,
Ишқи ту мансух сохт дафтари алломагӣ, Бар варақи мо навишт ҳарф ба сарномагӣ. Хилъати шаҳ бод чуст бар қади хосон, ки ҳаст, Ҷомаи дарвеш бас хилъати беҷомагӣ.
Ба ҳар ки ҳаст чу ширу шакар даромезӣ,
Ба ҳар ки ҳаст чу ширу шакар даромезӣ, Маро бибиниву аз ман зи дур бигрезӣ. Ҳазор ҳила кунам то расам ба суҳбати ту, Ҳанӯз пеши ту ман нонишаста, бархезӣ.
Ҷаҳоне тоза шуд аз файзи ту, эй абри наврӯзӣ,
Ҷаҳоне тоза шуд аз файзи ту, эй абри наврӯзӣ, Мани лабташнаро то чанд баҳри қатрае сӯзӣ?! Сияҳ шуд рӯзи ман з-ин ғам, ки гирам зулфи шабрангат, Намедонам, ки ин
Битобӣ бар ҳама чун моҳу аз ман рӯй бартобӣ,
Битобӣ бар ҳама чун моҳу аз ман рӯй бартобӣ, Ба ҳар кас шаккару шириву бо ман оташу обӣ. Кашӣ ҳар каҷниҳодеро камоносо ба сӯйи худ, Маро дур афканӣ аз пеши рӯ,
То чу қадаҳ бо дили пурхун наӣ,
То чу қадаҳ бо дили пурхун наӣ, Комситон з-он лаби майгун наӣ. То нахӯрӣ ғӯтта ба дарёи ашк, Толиби он гавҳари макнун наӣ.
Дар он роҳам кушоде нест чандон,
Дар он роҳам кушоде нест чандон, Ки манзил дуру зоде нест чандон. Зи ҳар сӯ раҳзанонанд истода, Маҷоли истоде нест чандон.
Гар ёри моро бурд ойи ёрон,
Гар ёри моро бурд ойи ёрон, З-ин гуна бошад, эй войи ёрон. Он ғайрати ҳур аз дар даромад, Шуд рашки ҷаннат маъвои ёрон.
Эй, аз ту ба хуни дил рангин чу гулам домон,
Эй, аз ту ба хуни дил рангин чу гулам домон, Бурд аз дили ман доғат савдои гуландомон. Рӯят зи назар пинҳон дар васфи ҷамолат пур, Ҳам зовияи хосон, ҳам анҷуман
Доранд ҷамъи моро хубони мӯпарешон,
Доранд ҷамъи моро хубони мӯпарешон, Хуш бод вақти эшон, чун вақти мо зи эшон. Ҷамъияти дил ояд аз зулфашон ба маънӣ, Гарчи зи рӯи сурат бошанд мӯпарешон.
Биё, ҷоно, ки танг омад зи ҳиҷронат ҷаҳон бар ман,
Биё, ҷоно, ки танг омад зи ҳиҷронат ҷаҳон бар ман, Ба поят то кашам ҷонро гузар доманкашон бар ман. Диле дорам ман аз меҳри ту пур в-аз дигарон холӣ, Чӣ бошӣ ме
Инояте накунад ёри нозанин бо ман,
Инояте накунад ёри нозанин бо ман, Хуш аст бо ҳама хуниндилон, ғамин бо ман. Кушодарӯст ба ҳар кас ба сони гул, лекин Гиреҳ чу ғунча фикандааст дар ҷабин бо ман
Эй, дар ғамат ангуштнамо сабҳашуморон,
Эй, дар ғамат ангуштнамо сабҳашуморон, З-абрӯи каҷат ҳамчу камон хамчиладорон. Сокин нашуд аз оби мижа оташи оҳам, Биншаст фурӯ шуълаи барқ аз нами борон.
Соқӣ баромад абри баҳорон,
Соқӣ баромад абри баҳорон, Шуд сабзаву гул хуррам зи борон. Жола гуҳар рехт дар ҷоми лола, Лола алам зад дар кӯҳсорон.
Хоне кашида ишқ сазовори офарин,
Хоне кашида ишқ сазовори офарин, Бисмиллаҳ, эй ҳарифи гадохӯи раҳнишин. Аз файзи ому хос аҷаб хирмане ниҳод, К-аъёни коинот аз онанд хӯшачин.
Эй рухи ту ҷаннати аҳли яқин,
Эй рухи ту ҷаннати аҳли яқин, Лаъли ту сарчашмаи мои маъин. Муттақӣ он аст, ки домони дил Шуст зи олудагии кибру кин.
Рафтиву дидаам ба видои ту хунфишон,
Рафтиву дидаам ба видои ту хунфишон, Ҷону дил аз қафои ту дар хоку хун кашон. Эй чашмаи ҳаёт, зи шавқи ту сӯхтам, Боз о, равону оташи шавқам фурӯ нишон.