Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Чӣ нависаму чӣ гӯям сифати нигори худро,
Чӣ нависаму чӣ гӯям сифати нигори худро, Ба забон чӣ гуна орам ғами рӯзгори худро? Бизанам наво чу булбул, бикунам хурӯшу ғулғул, Чу ба коми худ надидам гулу ло
Эй бод, бар салом зи мо он дарахтро,
Эй бод, бар салом зи мо он дарахтро, Барге биёр булбули шӯридабахтро. Ошиқ касе бувад, ки чу Маҳмуди покбоз Хоки раҳи Аёз кунад тоҷу тахтро.
Азм кун, эй боди субҳ, баҳри Худоро,
Азм кун, эй боди субҳ, баҳри Худоро, Номаи Маҷнун бибар ба хаймаи Лайло. Гӯй ба Ширин фироқномаи Фарҳод, Гӯй зи Вомиқ салом хидмати Азро.
Варои ину он ёрест моро,
Варои ину он ёрест моро, Бурун з–он ину он корест моро. Буте дорам, ки пеши рангу рӯяш Гули сурхи чаман хорест моро.
Хилофи аҳд накардам ба ҳусни аҳди ту, ёро,
Хилофи аҳд накардам ба ҳусни аҳди ту, ёро, Хилофи аҳди ту кардан маро чӣ заҳраву ёро? Агар зи зулфи ту дастам расад ба ҳалқаи Каъба, Ба оби Замзами дида сафо ди
Нигоро, дилбаро, чобуксаворо,
Нигоро, дилбаро, чобуксаворо, Буто, кофирдило, бераҳм ёро. Макун дурӣ, макун аз мо ҷудоӣ, Ки ҳиҷронат парешон кард моро.
Бибин ба дидаи мо рӯи хештан, ёро,
Бибин ба дидаи мо рӯи хештан, ёро, Ки ҳукми оина шуд об дидаи моро. Ту сарви нози манӣ, сар чӣ макашӣ аз ноз, Гузар ба ҷониби оби равон тамошоро.
Оинаи худоӣ рухсори туст, ёро,
Оинаи худоӣ рухсори туст, ёро, Бигзор, то бибинам дар оина Худоро. Дар Каъбаи висолат гар бошадам мақоме, Аз Замзами ду дида обе занам Сафоро.
Чун Каъбаи васли ту мақом аст сафоро,
Чун Каъбаи васли ту мақом аст сафоро, Дар қибла худ о, то бипарастем Худоро. Чун ғунча касе ёфт ҳавои сари кӯят, К-андар дили тангаш набувад роҳ ҳаворо.
Эй чашми ту бар ҳам зада ҳоли дили моро,
Эй чашми ту бар ҳам зада ҳоли дили моро, Зулфи ту барошуфта мани бесарупоро. Он чашми сияҳдил, ки камон дорад аз абрӯ, Туркест, ки пайваста занад роҳи хаторо.