Шеърҳо бо теги: ватан
Шеърҳои марбут ба теги «ватан» дар сомонаи «Шоирон».
ҲАДАФИ УМР
Ҷони мардони шарафманди Ватан рӯи каф аст, Дар раҳи нанги Ватан мурдани мардон шараф аст. Ватани ман ватани шеъру суруди азалист, Ватани ман ватани ишқу диёри шараф аст.
ҲУҶҶАТИ БУНЁДИ МО
Миллати тоҷикро аслан забонаш зинда дошт, Чунки ӯ ҳам ин забонро ҳамчу ҷонаш зинда дошт. Ҷавшанаш буд ин забону Меҳанаш буд ин забон, Ин забонро чун тавоне дар равонаш зинда дошт.
ТОҶИКИСТОНРО МАКУН ҚИСМАТ
(Хитоб ба маҳалгароён) Тоҷикистонро дигар қисмат макун, Байни Хатлону Зарафшону Бадахшон, Модареро чун тавон қисмат намуд,
Сухан аз истиқлол
Сухан аз истиқлол сухан аз бедорист, Қад ба қад бо шарафу нанги Ватан хестан аст, Ҳамчу абре ба сари хушкии он рехтан аст, Сухан аз истиқлол сухан аз озодист.
Суруди ватан
Гуфтам: “Ватан”, чаман-чаман ин анҷуман шукуфт, Гуфтам: “Ватан”, чу гул ба лабонам сухан шукуфт. Гуфтам: “Ватан, Ватан”, ҳама дашту даман шукуфт, Уммеди ман, муҳаббати ман дар Ватан шукуфт.
Сулҳ
Хонаи умеди дунё кишварам, Кишвари паҳновару бахтоварам, З-ин саодат сар ба гардунҳо барам, Ҳофизи озодии баҳру барам.
Сулҳ
Сулҳ баҳорест, баҳор оварад, Равнақу шодию барор оварад. Сулҳ бувад шаршараи ҷӯйи об, Сулҳ диҳад ҳусни пур аз обутоб.
Шаҳри азизам
Шаҳри ман, кишвари ман, дилбари ман, Наравад ишқи ту дур аз сари ман. Ман зи айёми ҷавонӣ ба барат Ёфтам нашъунамо чун писарат.
Мо толиби сулҳем
Мо мардуми ин кишвари дар авҷу барорем, Як зарра ҳам аз душмани худ тарс надорем, Лекин ҳама чун як дилу ҷон сулҳшиорем, Мо зидди хазонему тарафдори баҳорем.
Тоҷикистон
Аз дарахти баданам, оҳ, сад афсӯс, афсӯс, Тирамаҳ омадаву барги хазон мерезад. Тарсам аз он ки дар ин боғ чу аз боди хазон Баргу борам ҳама аз оҳи вазон мерезад.
Панҷшер
Ҳар сари сангаш бувад як минбари тоҷик, Дараи тангаш бувад бому дари тоҷик. Пахтасангаш рахти хобу пахтаи гӯраш, Тахтасангаш тахтаи гӯраш.
Ватанам
Зебо Ватанам, ҷаннати дунё Ватанам! Ай ғарқаи хуну ашк, танҳо Ватанам! Ман ҷуз ту дигар ном наёрам бар лаб, Ай во Ватанам, во Ватанам, во Ватанам.
Ба мастӣ
Дар рӯзи навбаҳорон гуфтам сухан ба мастӣ, Ҳушёри номвар шуд дар анҷуман ба мастӣ. Сархуш намешавам ман аз шишаҳои бода, Дар ду ҷаҳон кашидам ишқи ватан ба мастӣ.
Деҳи Ғазза
Биояд нуқраоб аз чашми куҳи Обшоронаш, Дарахти меҳр мерӯяд зи дасти боғкоронаш. Гиëҳи мурдаро сарсабзиҳои ҷовидон бахшад, Дами Исо магар дорад кишоварзи баҳоронаш.
Ҷавониро фидо кардам
Ҷавониро фидо кардам, диёрам то ҷавон бошад, Гузаштам борҳо аз ҷон, ки ҷонаш дар амон бошад. Чу аз ҳар ҷонибе сӯйи Ватан боди хазон омад, Баҳорамро сипар кардам, ки эмин аз хазон бошад.
Кафили барқамон гар нохалаф буд
Кафили барқамон гар нохалаф буд, Сазовору вафодори салаф буд; Насиби ҷайби ӯ симу зари барқ, Насиби барқи мо умре талаф буд!
Тоҷикистон тӯй дорад, дӯстонро интизор
Тоҷикистон тӯй дорад, дӯстонро интизор, Бӯстон себаргаву оби равонро интизор! Кӯҳҳо дар посгоҳи эҳтиром истодаанд, Сафкашида мизбонон меҳмонро интизор!
Ватан
Баҳр рӯзону шабон ҳеч нагирад ором, Магар аз неку бади даҳр сухан мегӯяд?! Дили ман болзанон дар лаби дарёи дамон Гашта баргашта ба такрор Ватан мегӯяд.
Биё эй дил, даме ёди ватан кун
Биё эй дил, даме ёди ватан кун, Чу қумрӣ нола бар сарви чаман кун. Худоро парда аз рухсор бардор, Зи шамъи ҳусн равшан анҷуман кун.
Ба сина оташи шавқи ту то ватан дорад
Ба сина оташи шавқи ту то ватан дорад, Дилам зи доғи муҳаббат чаман-чаман дорад. Зи теғи ғамзаи ҷонон даруни сина ниҳон, Чӣ захмҳо, ки дили нотавони ман дорад.
Садои Осиё
Осиё гӯяд сухан, Овози онро бишнавед! Мавҷи дарё, ғурриши баҳри дамонро бишнавед!
Шоҳаншоҳи пешдодиён
Зи ҳар қавме, ки аз навъи башар буд, Нажоди пешдодӣ бештар буд. Нахустинтар буданд аз ҳар нажоде, Аз он рӯ номашон шуд Пешдодӣ.
Нур роҳи зиндагиро раҳбар аст
Нур роҳи зиндагиро раҳбар аст, Неъмати олӣ, атои акбар аст. Бахшишу эҳсони раббонист нур, Маншаи хайру фаровонист нур.
Пашшае дар истакон омад фурӯд
Пашшае дар истакон омад фурӯд, То бинӯшад ончи вопас монда буд. Кӯдаке аз шайтанат-бозӣ кунон, Баст бо дасташ даҳони истакон!
Зинда бош эй Ватан
Диёри арҷуманди мо, Ба бахти мо сари азизи ту баланд бод, Саодати ту, давлати ту бегазанд бод. Зи дурии замонаҳо расидаем,