Шеърҳо бо теги: ватан
Шеърҳои марбут ба теги «ватан» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Зинда бош эй Ватан
Диёри арҷуманди мо, Ба бахти мо сари азизи ту баланд бод, Саодати ту, давлати ту бегазанд бод. Зи дурии замонаҳо расидаем,
Дур аз Ватанам маро чу тақдирам кард
Дур аз Ватанам маро чу тақдирам кард, Ин ғурбати бегона замингирам кард. Рафтам зи барат замини бобоии ман, Дода ба хазон ҷавониро пирам кард.
Гӯед ба Наврӯз, ки нав нест ғами мо
Гӯед ба Наврӯз, ки нав нест ғами мо, Аз ҳасрати хунинкафанон чашми нами мо. Аз ваҳшати оқипадарон пушти хами мо, Гӯед ба Наврӯз, ки ҳар рӯз биёяд!
Барои Муъмин Қаноат
Шеъри нав бархост ҳамчун одами нав, Ҳамчу тифли инқилоб Бо саволу бо ҷавобу бо хитоб. Захмҳои пушти Айнӣ сатрҳои ӯ шуданд,
Савганд
Ватан, эй модари аз тоқати таҳқир хаста, Ватан, эй шаҳчинори аз шамоли ҷаҳл бишкаста, Зи баъди сад ҳазорон сол, Зи қаъри сад қабат хоки сиёҳ,
Хати сурх
Аз Ватан дур гарчи бисёр аст Зиндаю мурдаи ба ному нишон, Лек осон набуду осон нест Аз Ватан дур мурдани мардон.
Дарвозаи Бухоро
Як замон шаҳри Бухоро дошт девори баланд, Гуфтӣ, устунмуҳраи пушти Бухоро буд, Балки устунмуҳраи миллат, - Сахт маҳкам,
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Бишуд ковок аз ҷабри ғарибӣ устухонам
Бишуд ковок аз ҷабри ғарибӣ устухонам, Халад захми ғарибӣ ҳар замон бар ҷисму ҷонам. Нахоҳад ҳеҷ ақли солиме тарки ватан кардан, Ба сурат шакли одам лек дар сир
Турку тозӣ ҳар куҷо даъвои Сино мекунад
Турку тозӣ ҳар куҷо даъвои Сино мекунад То ба боми шӯҳрати ӯ нардбон пайдо кунад, Лек Сино нардбонашро ба бомаш бурдааст, Турку тозӣ бар ҳадар ин турктозиҳо кун
Бар ҳар диёр, ки хашми ту корзор кунад
Бар ҳар диёр, ки хашми ту корзор кунад, Замона бар сари хунобаи ҷигар гардад. Магар, ки баҳр ба хоки дари ту наздик аст, Ки рӯзгор аз ӯ даст пургуҳар гардад.
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Салом, эй ахли дил, эй аҳли Меҳан
Салом, эй ахли дил, эй аҳли Меҳан, Салом афроди чун оина равшан. Салом ахли башарро созгор аст, Салом ҳарфи хуши Парвардигор аст.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Ватан
Ёрон ҳама ҷо, вале Ватан дар як ҷост, Ҳар санги Ватан мисоли ҳайкал зебост, Олам ҳама ҷо азиз, лекин бар ман Модар яктост, Тоҷикистон яктост.
Нидои миллат
Миллат агар ба худшиносӣ расад, Аз ҳар туфон ба сарбаландӣ расад. Бо рӯҳи ягона, бо дили бедор, То қуллаи бахт бо тавоноӣ расад.
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз Ин ҷон ба баҳори ормонҳо нарасад.
Ба ҷавонон
Эй ҷавонон, илму дониш пеша кунед, Роҳи некӣ, роҳи хирадро пеша кунед. Миллати худро ба камолат бирасонед, Бо амалу меҳри Ватан зинда кунед.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.