Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Чун ба зери хок хуфтам, рӯи хокам гиря кун,
Чун ба зери хок хуфтам, рӯи хокам гиря кун, Бар равонам, бар равони тобнокам гиря кун. То аҷал ояд, дар оғӯшат басо ҷон кандаам, Ҷони ман, бар риштаҳои ҷони пок
Шукри дидорат, бародар, зинда мебинам туро,
Шукри дидорат, бародар, зинда мебинам туро, Рафтаҳо рафтанду ман оянда мебинам туро. Куҳнарӯзон хандаи Наврӯзро куштанд, лек Эй гули Наврӯзи нав, пурханда мебин
Дар ҳар ҷиҳат пиёда буд – дар назму разму базм,
Дар ҳар ҷиҳат пиёда буд – дар назму разму базм, Ҳар дар бар ӯ кушода буд ҷуз боби ному нанг. Мошин харид дар дами ҳаштодсолагӣ Мошинсавор меравад акнун ба гӯри
Ман оҳ мекашам: чӣ шуд ақидаҳо, ақидаҳо?
Ман оҳ мекашам: чӣ шуд ақидаҳо, ақидаҳо? Ту оҳ мекашӣ: чӣ шуд ба ҷайб норасидаҳо? Ман оҳ мекашам: чӣ шуд чакидаҳои хомаам? Ту оҳ мекашӣ: чӣ шуд чакидаҳо, чакида
Эй абулбашарзодон, он қадар бадӣ кардед,
Эй абулбашарзодон, он қадар бадӣ кардед, К-осмони некиро мамлу аз бадӣ кардед. Мурдагони пӯсида, дови сармадӣ кардед, Хонаи худоро ҳам хонаи худӣ кардед.
Эй хуфта андар қобҳо дар қолаби одобҳо,
Эй хуфта андар қобҳо дар қолаби одобҳо, Санге намехезад чаро аз латмаи хезобҳо? Ту зиндагонӣ хостӣ, ҳам зиндагиро костӣ, Рафтанд эй бас зиндаҳо дар ҳалқуми мурд
Биё, бикшо сари шиша, сари шиша саломат бод!
Биё, бикшо сари шиша, сари шиша саломат бод! Тиҳӣ кун сар зи андеша, сари шиша саломат бод! Дар ин даҳри ситампеша бинолад реша аз теша, Бинолам ман зи ҳамреша,
Зи бас маънои номи ҷадду номи худ намедонӣ,
Зи бас маънои номи ҷадду номи худ намедонӣ, Чӣ донӣ маънии раббонии оёти қуръонӣ? Мусалмонӣ ба идрок аст, дарки зоти он пок аст, Туро бо мағзи зулмонӣ намешояд
Ношукрбандагон – нон пеши по зада,
Ношукрбандагон – нон пеши по зада, қавми балозада, Аз ҳам ҷудошуда, бо ҳам наёмада, моем мозада. Моро, ки «мо»-и худ бар қимати нахуд
Зи симову садо ҳар шом эълон мерасад бар гӯш:
Зи симову садо ҳар шом эълон мерасад бар гӯш: Фулон ибни фулон дар ин ва ё он пираҳан гум шуд. Бар ин гумгаштагон месӯзадам дил рӯзу шаб,
Надонистам чӣ махлуқӣ, ки нотарсида аз халлоқ
Надонистам чӣ махлуқӣ, ки нотарсида аз халлоқ Ҳақиқатро фалаҷ кардиву реву райбро мондӣ. Забонат канда бод аз ҳалқ, к-андар пеши чашми халқ
Сухан пироя мехоҳад, агар дар зиндагӣ
Сухан пироя мехоҳад, агар дар зиндагӣ пирояе бошад, Сухан дилмоя мехоҳад, агар дар зиндагӣ дилмояе бошад.
Гули рӯят надида сер, сер аз хештан рафтам,
Гули рӯят надида сер, сер аз хештан рафтам, Ту андар ин Ватан хуш зӣ, ки қурбони Ватан рафтам. Гули доғе мабод аз зиндагӣ дар домани покат,
Чӣ менозӣ ба шеъри Рӯдакию Туғрали ноком?
Чӣ менозӣ ба шеъри Рӯдакию Туғрали ноком? Зарафшонро макун бадном бо иншои шеъри хом. Агар таънат занам бар хомгӯӣ, узри ман бипзир,
Буду набудам будаӣ, ҳам тору пудам будаӣ,
Буду набудам будаӣ, ҳам тору пудам будаӣ, Самти суҷудам будаӣ, эй саҷдагоҳам, эй ватан. Сарчашмаи нурам туӣ, наздикаму дурам туӣ, Гаҳвораю гӯрам туӣ, пушту пано
Гуфтанду ман ҳам гуфтаам, эй дӯстон,
Гуфтанду ман ҳам гуфтаам, эй дӯстон, ёдам кунед, Рафтанду ман ҳам рафтаам, эй дӯстон, ёдам кунед.
Ба як барра дусад чӯпон, ба як дарвоза
Ба як барра дусад чӯпон, ба як дарвоза сад дарбон, Худову бандааш ҳайратзада з-ин бешу кам бошад:
Бағафлатмондагон аз ҳоли миллат
Бағафлатмондагон аз ҳоли миллат кай хабар доранд, Дағалбозон куҷо донанд ин маънии борикро: Замини Тоҷикистон з-он сабаб бисёр
Мо ду бародарем, зи покизагавҳарем,
Мо ду бародарем, зи покизагавҳарем, Даҳ панҷамон ҳунар, ки чунин даст бар сарем. Инсон Чун ба дунё омадӣ, ҷони ҷаҳон хурсанд шуд,
С У Х А Н Р Е З А
Шоҳасар Аз тамоми навиштаҳои башар, Ки нависандааш худодод аст, Беҳтарин сафҳае, ки ман хондам,
Дар рӯи замин намонд маъман,
Дар рӯи замин намонд маъман, Эй гӯр, дуруд бодат аз ман!
Мурдани Лоиқ чунон осон набуд,
Мурдани Лоиқ чунон осон набуд, Лек маргаш инчунин осон рабуд.
Ба сабзаҳои гӯри ман касе, ки об медиҳад,
Ба сабзаҳои гӯри ман касе, ки об медиҳад, Ба косаҳои чашми ман шароби ноб медиҳад.
Ҳар гаҳ фано гардам ман аз тӯфони
Ҳар гаҳ фано гардам ман аз тӯфони беамсоли дил, Бинҳед рӯи гӯри ман як лавҳае тимсоли дил.
Гар баъди ман ба ҷои ман шоир намерасад,
Гар баъди ман ба ҷои ман шоир намерасад, Санги дигар ниҳед ба рӯи мазори ман.

