Абдураҳмони Ҷомӣ

1414 - 1492

Абдураҳмони Ҷомӣ шоир, мутафаккир ва намояндаи барҷастаи адабиёти классики форсу тоҷик аст. Осори ӯ дар назму наср пайванди илму ирфон ва ҳусни суханро ба намоиш мегузоранд.

шоири классик

702Шеърҳо

7,895Боздид

Мавзӯъҳои шеърҳо

16 тег

ғазал156 андешавӣ45 ошиқӣ33 табиат15 рубоӣ9 фалсафӣ8 иҷтимоӣ5 зебогӣ4 ишқи илоҳӣ3 ахлоқӣ2 динӣ2 илм2 китоб2 мазмуни ҳамосӣ2 танҳоӣ2 шодӣ2

Тавсияи мо барои шиносоӣ бо Абдураҳмони Ҷомӣ

Ҳар ҷо, ки кунам хона, ҳамхона туро ёбам

👁 49

Ҳар ҷо, ки кунам хона, ҳамхона туро ёбам, Ҳаргиз наравам ҷойе, к-он ҷо на туро ёбам. Гар хоб кунам шабҳо в-ар хона равам танҳо, Дар хоб туро бинам, дар хона тур

Абдураҳмони Ҷомӣ

Ёри мо азми сафар карду худо ёраш бод

👁 29

Ёри мо азми сафар карду худо ёраш бод, В-аз хатарҳои сафар ҷумла нигаҳдораш бод! Гар бибандад ба сафар бору агар бикшояд, Дар ҳама давлати тавфиқ мададгораш бод

Абдураҳмони Ҷомӣ

Ҳеҷ неъмат беҳтар аз фарзанд нест

👁 111

Ҳеҷ неъмат беҳтар аз фарзанд нест, Ҷуз ба ҷон фарзандро пайванд нест. Ҳосил аз фарзанд гардад коми мард, Зинда бо фарзанд монад номи мард.

Абдураҳмони Ҷомӣ

Киям ман, -Бедиле, беэътиборе

👁 24

Киям ман, Бедиле, беэътиборе, Ғарибе, бенасибе, хоксоре. Чу барқ аз оҳи гарм оташфурӯзе, Чу шамъ аз сӯзи дил шабзиндадоре.

Абдураҳмони Ҷомӣ

Сӯйи саҳро не пайи айшу тамошо меравам

👁 17

Сӯйи саҳро не пайи айшу тамошо меравам, Бе ту бар ман шаҳр танг омад, ба саҳро меравам. То ту рафтӣ аз барам, бо кас надорам улфате, Гарчи бошад сад касам ҳамро

Абдураҳмони Ҷомӣ

Ҷилваи гул рухат аз турраи чун сунбул кард

👁 13

Ҷилваи гул рухат аз турраи чун сунбул кард, Каҷҷаи ҳиндуи зулфи каҷабозат гул кард. Боғбон зулфи сияҳ бар гули рухсори ту дид, Ёди ҷаъди гираҳ андар гираҳи сунб

Абдураҳмони Ҷомӣ

Ҳар шаб афрӯхта аз оташи дил машъалаҳо

👁 13

Ҳар шаб афрӯхта аз оташи дил машъалаҳо, Равад аз кӯйи ғамат сӯйи адам қофилаҳо. Дилам аз партави хуршеди рухат қандилест, Аз сари зулфи ту овехта бо силсилаҳо.

Абдураҳмони Ҷомӣ