Абӯсаиди Абулхайр

967 - 1049

Абӯсаиди Абулхайр — орифи машҳур, шоир ва яке аз бузургтарин намояндагони тасаввуф дар таърихи адабиёти форсу тоҷик аст. Ӯ бо лақаби Султон-ул-орифин (султони орифон) низ шинохта мешавад. Ӯро аввалин шоире медонанд, ки рубоӣ-ро барои баёни афкори ирфонӣ ва тасаввуф ба таври васеъ истифода бурдааст. Таълимоти ӯ бар пояи ишқи илоҳӣ, хизмат ба халқ ва дурӣ аз риёву зоҳирпарастӣ асос ёфтааст. Шайх Абӯсаид бо рафтору гуфтори худ озодии маънавиро тарғиб мекард ва дар маҳфилҳои ӯ шеъру мусиқӣ ва самоъ ҷойгоҳи хос доштанд

шоири классик

465Шеърҳо

6,145Боздид

Мавзӯъҳои шеърҳо

11 тег

рубоӣ465 ошиқӣ159 фалсафӣ132 танҳоӣ103 табиат102 ишқи илоҳӣ100 ахлоқӣ81 динӣ66 зебогӣ66 андешавӣ29 шодӣ13

Тавсияи мо барои шиносоӣ бо Абӯсаиди Абулхайр

Ё раб, ту чунон кун, ки парешон нашавам,

👁 82

Ё раб, ту чунон кун, ки парешон нашавам, Мӯҳтоҷи бародарону хешон нашавам. Бе миннати халқи худ маро рӯзӣ деҳ, То аз дари ту бар дари эшон нашавам.

Абӯсаиди Абулхайр

Дунё гузарон, меҳнати дунё гузарон,

👁 48

Дунё гузарон, меҳнати дунё гузарон, Не бар падарон монаду не бар писарон. То битвонӣ, умр ба тоат гузарон, Бингар, ки фалак чӣ мекунад бо дигарон.

Абӯсаиди Абулхайр

Субҳоналлаҳ, ба ҳар ғаме ёр туӣ,

👁 30

Субҳоналлаҳ, ба ҳар ғаме ёр туӣ, Субҳоналлаҳ, кушоиши кор туӣ. Субҳоналлаҳ, ба амри ту кунфаякун, Субҳоналлаҳ, ғафуру ғаффор туӣ.

Абӯсаиди Абулхайр

Эй он ки ба мулки хеш поянда туӣ,

👁 27

Эй он ки ба мулки хеш поянда туӣ, В-аз домани шаб субҳнамоянда туӣ. Кори мани бечора қавӣ баста шудаст, Бикшой, Худоё, ки кушоянда туӣ.

Абӯсаиди Абулхайр

Дардо, ки дар ин сӯзу гудозам кас нест,

👁 18

Дардо, ки дар ин сӯзу гудозам кас нест, Ҳамроҳ дар ин роҳи дарозам кас нест. Дар қаъри дилам ҷавоҳири роз басест, Аммо чӣ кунам, маҳрами розам кас нест.

Абӯсаиди Абулхайр

Эй шамъи дилам қомати санҷидаи ту,

👁 12

Эй шамъи дилам қомати санҷидаи ту, Васли ту ҳаёти ин ситамдидаи ту. Чун оина пур шуд дилам аз акси рухат, Сӯят нигарам, валек аз дидаи ту.

Абӯсаиди Абулхайр

Ё раб, зи карам даре ба рӯям бикушо,

👁 9

Ё раб, зи карам даре ба рӯям бикушо, Роҳе, ки дар ӯ наҷот бошад, бинамо. Мустағниям аз ҳар ду ҷаҳон кун ба карам, Ҷуз ёди ту ҳар чӣ ҳаст, бар аз дили мо.

Абӯсаиди Абулхайр