Шеърҳо бо теги: танҳоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «танҳоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Эй дилбари исонафаси тарсоӣ,
Эй дилбари исонафаси тарсоӣ, Хоҳам, ки ба пеши банда бе тарс оӣ. Гаҳ ашк зи дидаи тарам хушк кунӣ, Гаҳ бар лаби хушки ман лаби тар соӣ.
Боз ой, ки то сидқи ниёзам бинӣ,
Боз ой, ки то сидқи ниёзам бинӣ, Бедории шабҳои дарозам бинӣ. Не, не, ғалатам, ки худ фироқи ту, буто, Кай зинда гузорадам, ки бозам бинӣ?
Эй он ки давои дардмандон донӣ,
Эй он ки давои дардмандон донӣ, Рози дили зори мустамандон донӣ. Ҳоли дили хешро чӣ гӯям бо ту? Ногуфта ту худ ҳазор чандон донӣ.
Эй аз ту ба боғ ҳар гулеро ранге,
Эй аз ту ба боғ ҳар гулеро ранге, Ҳар мурғеро зи шавқи ту оҳанге. Бо кӯҳ зи андӯҳи ту рамзе гуфтам, Бархост садои нола аз ҳар санге.
Ҷон чист?- Ғаму дарду балоро ҳарфе,
Ҷон чист?- Ғаму дарду балоро ҳарфе, Дил чист?- Даруни сина сӯзею тафе. Алқисса, паи шикасти мо баста сафе, Марг аз тарафею зиндагӣ аз тарафе.
Пайваста ту дил рабудаӣ, маъзурӣ,
Пайваста ту дил рабудаӣ, маъзурӣ, Ғам ҳеч наёзмудаӣ, маъзурӣ. Ман бе ту ҳазор шаб ба хун дархуфтам, Ту бе ту шабе набудаӣ, маъзурӣ.
Эй дил, бари дӯст тӯҳфа ҷуз ҷон набарӣ,
Эй дил, бари дӯст тӯҳфа ҷуз ҷон набарӣ, Дардат чу диҳанд, номи дармон набарӣ. Бе дард зи дасти дӯст нолон гаштӣ, Хомӯш, ки арзи дардмандон набарӣ.
Чун гул ба гулоб шуста рӯе дорӣ,
Чун гул ба гулоб шуста рӯе дорӣ, Чун мушк ба май ҳалшуда мӯе дорӣ. Чун арсагаҳи қиёмат аз анбуҳи халқ Пурофату меҳнат сари кӯе дорӣ.
Эй шамъ, намунае зи сӯзам дорӣ,
Эй шамъ, намунае зи сӯзам дорӣ, Хомӯшию мурдани румузам дорӣ. Дорӣ хабар аз сӯзи шаби ҳиҷронам, Оё чӣ хабар зи нури рӯзам дорӣ?
Эй дил, то кай мусибатафзо гардӣ,
Эй дил, то кай мусибатафзо гардӣ, Эй хуншуда, чанд дардпаймо гардӣ? Андохтиям дар ба дару кӯй ба кӯй, Расво кардӣ маро ту, расво гардӣ!
Ман кистам? Аз қайди ду олам фарде,
Ман кистам? Аз қайди ду олам фарде, Анқоманише, баландҳиммат марде. Девонаи бехуде, биёбонгарде, Лабрези муҳаббате, саропо дарде.
Ғам ҷумла насиби чархи хам боистӣ,
Ғам ҷумла насиби чархи хам боистӣ, Ё бо ғами ман сабр ба ҳам боистӣ. Ё мояи ғам чу умр кам боистӣ, Ё умр ба андозаи ғам боистӣ.
Эй ғам, ки ҳиҷоби сабр бишкофтаӣ,
Эй ғам, ки ҳиҷоби сабр бишкофтаӣ, Бетобии ман дидаву бартофтаӣ. Шаб тираву ёр дуру кас мӯнис не, Эй ҳаҷр, бикуш, ки бекасам ёфтаӣ.
Савдо ба сарам ҳамчу паланг андар кӯҳ,
Савдо ба сарам ҳамчу паланг андар кӯҳ, Ғам бар сари ғам ба сони санг андар кӯҳ. Дур аз ватани хеш ба ғурбат монда, Чун шер ба дарёву наҳанг андар кӯҳ.
Ҳиҷрони туро чу гарм шуд ҳангома,
Ҳиҷрони туро чу гарм шуд ҳангома, Бар оташи ман қатра фишон аз хома. Ман рафтаму мурғи рӯҳи ман пеши ту монд, То ҳамчу кабӯтар аз ту орад нома.
Эй зоҳиду обид аз ту дар нолаву оҳ,
Эй зоҳиду обид аз ту дар нолаву оҳ, Наздики туву дури туро ҳол табоҳ. Кас нест, ки аз дасти ғамат ҷон бибарад, Онро ба тағофул кушӣ, инро ба нигоҳ.
Аз ҳар чӣ на аз баҳри ту кардам, тавба,
Аз ҳар чӣ на аз баҳри ту кардам, тавба, В-ар бе ту ғаме хӯрдам, аз он ғам тавба. В-он низ, ки баъд аз он барои ту кунам, Гар беҳтар аз он тавон, аз он ҳам тавба
Эй дил, чу фироқи ёр дидӣ, хун шав,
Эй дил, чу фироқи ёр дидӣ, хун шав, В-эй дида, мувофиқат бикун, Ҷайҳун шав. Эй ҷон, ту азизтар наӣ аз ёрам, Бе ёр нахоҳамат, зи тан берун шав.
Савдои сари бесару сомон як сӯ,
Савдои сари бесару сомон як сӯ, Бемеҳрии чарху даври гардон як сӯ. Андешаи хотири парешон як сӯ, Инҳо ҳама як сӯ, ғами ҷонон як сӯ.
Абр аз деҳқон, ки жола мерӯяд аз ӯ,
Абр аз деҳқон, ки жола мерӯяд аз ӯ, Дашт аз Маҷнун, ки лола мерӯяд аз ӯ. Хулд аз сӯфию ҳури ин аз зоҳид, Мову дилаке, ки нола мерӯяд аз ӯ.
Моро набувад диле, ки кор ояд аз ӯ,
Моро набувад диле, ки кор ояд аз ӯ, Ҷуз нола, ки ҳар даме ҳазор ояд аз ӯ. Чандон гирям, ки кӯчаҳо гил гардад, Най рӯяду нолаҳои зор ояд аз ӯ.
Дарди дили ман давош медонӣ ту,
Дарди дили ман давош медонӣ ту, Сӯзи дили ман сазош медонӣ ту. Ман ғарқи гунаҳ, пардаи исён дар пеш, Пинҳон чӣ кунам, ки фош медонӣ ту.
Шабҳои дароз, эй дареғо бе ту,
Шабҳои дароз, эй дареғо бе ту, Ту хуфта ба ноз, эй дареғо бе ту. Дурию фироқ, эй дареғо бе ту, Ман дар таку тоз, эй дареғо бе ту.
Абрест, ки хуни дида борад ғами ту,
Абрест, ки хуни дида борад ғами ту, Заҳрест, ки тарёк надорад ғами ту. Дар ҳар нафасе ҳазор меҳнатзадаро Бедил кунаду зи дин барорад ғами ту.
Дурам агар аз саодати хидмати ту,
Дурам агар аз саодати хидмати ту, Пайваста дил аст оинаи талъати ту. Аз гармии офтоби ҳаҷрам чӣ ғам аст, Дорам чу паноҳи сояи давлати ту.