Шеърҳо бо теги: шодӣ
Шеърҳои марбут ба теги «шодӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Хоҳӣ чу Халил Каъба бунёд кунӣ,
Хоҳӣ чу Халил Каъба бунёд кунӣ, В-онро ба намозу тоат обод кунӣ, Рӯзе ду ҳазор банда обод кунӣ, Беҳ з-он набувад, ки хотире шод кунӣ.
То чанд сухан тарошию ранда занӣ,
То чанд сухан тарошию ранда занӣ, То кай ба ҳадаф тири пароканда занӣ? Гар як варақ аз илми хамӯшӣ хонӣ, Бисёр бад-ин гуфтушунав ханда занӣ.
Дар кӯи худам маскану маъво додӣ,
Дар кӯи худам маскану маъво додӣ, Дар базми висоли худ маро ҷо додӣ. Алқисса, ба сад карашмаву ноз маро Ошиқ кардию сар ба саҳро додӣ.
Дунё насазад аз ӯ мушавваш будан,
Дунё насазад аз ӯ мушавваш будан, Аз сӯзи ғамаш даме дар оташ будан. Мо ҳечу ҷаҳон ҳечу ғаму шодӣ ҳеч, Хуш нест барои ҳеч нох(в)аш будан.
Бо гулрухи хеш гуфтам: Эй ғунчадаҳон,
Бо гулрухи хеш гуфтам: Эй ғунчадаҳон, Ҳар лаҳза мапӯш чеҳра чун ишвадиҳон. Зад ханда, ки: Ман ба акси хубони ҷаҳон Дар парда аён бошаму бе парда ниҳон.
Гар пора кунӣ маро зи сар то ба қадам,
Гар пора кунӣ маро зи сар то ба қадам, Мавҷуд шавам зи ишқи ту ман зи адам. Ҷоне дорам, зи ишқи ту карда рақам, Хоҳиш ба шодӣ кушу хоҳиш ба ғам.
Чашме ба саҳоб ҳамнишин мебояд,
Чашме ба саҳоб ҳамнишин мебояд, Хотир ба нишот хашмгин мебояд. Сар бар сари дору сина бар синаи теғ, Осоиши ошиқон чунин мебояд.
Пирем, вале чу ишқ дамсоз ояд,
Пирем, вале чу ишқ дамсоз ояд, Ҳангоми нишоту тарабу ноз ояд. Аз зулфи сиёҳи ту каманде фиканам Бар гардани умри рафта, то боз ояд.
Дӯшам ба тараб буд, на дилтангӣ буд,
Дӯшам ба тараб буд, на дилтангӣ буд, Сайрам ҳама дар олами якрангӣ буд. Ман рафтам, агарчи аз сари лангӣ буд, Ман будаму санги ман думансангӣ буд.
Ошиқ, ки ғамаш бар ҳама кас зоҳир буд,
Ошиқ, ки ғамаш бар ҳама кас зоҳир буд, Ҷамъияти ӯ тафриқаи хотир буд. Дар даҳр даме хуш назада, шод бизист, Гӯё ки дами хушаш дами охир буд.
Дар ишқи ту гоҳ бутпарастам гӯянд,
Дар ишқи ту гоҳ бутпарастам гӯянд, Гаҳ ринду хароботию мастам гӯянд. Инҳо ҳама аз баҳри шикастам гӯянд, Ман шод ба ин ки ҳар чӣ ҳастам, гӯянд.
Афсӯс, ки айёми ҷавонӣ бигузашт,
Афсӯс, ки айёми ҷавонӣ бигузашт, Даврони нишоту комронӣ бигузашт. Ташна ба канори ҷӯй чандон хуфтам, К-аз ҷӯи ман оби зиндагонӣ бигузашт.
Ишқам, ки ба ҳар рагам ғаме пайванд аст,
Ишқам, ки ба ҳар рагам ғаме пайванд аст, Дардам, ки дилам ба дард ҳоҷатманд аст. Сабрам, ки ба ком панҷаи шерам ҳаст, Шукрам, ки мудом хоҳишам хурсанд аст.