Шоирон
🔍
Ворид шудан
АсосӣШеърҳоШоирон

Шеърҳо бо теги: шодӣ

Шеърҳои марбут ба теги «шодӣ» дар сомонаи «Шоирон».

Соли нави таҳсил муборак!

Боқӣ Раҳимзода

Эй насли хушбахти замон, Фарзандҳои меҳрубон. Бодо муборак бар шумо, Соли нави таҳсилатон!

Дили шод аз дили зораш хабар не,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Дили шод аз дили зораш хабар не, Саломатрӯз бемораш хабар не. Зи тақсири та ин расми қадима, Ки озод аз гирифтораш хабар не.

Сари роҳун нишинам, то та оӣ,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Сари роҳун нишинам, то та оӣ, Дари шодӣ ба рӯи му кушоӣ. Оя рӯзе, ба роҳи му нишинӣ, Бувинӣ, то чӣ сахта бевафоӣ.

Шави тору биёбон пурварак бӣ,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Шави тору биёбон пурварак бӣ, Ҳама саҳро пур аз хору хасак бӣ. Набошад андар ин раҳ рӯшноӣ, Хушо он кас, ки бораш камтарак бӣ.

Хушо онон, ки Аллаҳ ёрашон бӣ,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Хушо онон, ки Аллаҳ ёрашон бӣ, Ки ҳамду «Қулҳуваллаҳ» корашон бӣ. Хушо онон, ки доим дар намозанд, Биҳишти ҷовидон бозорашон бӣ.

Хушо онон, на сар доран, на сомон,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Хушо онон, на сар доран, на сомон, Нишинан, ҳар ду по печон ба домон. Шавад рӯзон, сабурӣ пеш гиран Ба ёди рӯи дилдорон мудомон.

Зи дасти чархдорун дод дирам,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Зи дасти чархдорун дод дирам, Ҳазорон нолаву фарёд дирам. Нишаста дилситонам бо хасу хор, Чӣ гуна хотири худ шод дирам?

Худоё, дод аз ин дил, дод аз ин дил,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Худоё, дод аз ин дил, дод аз ин дил, Ки як дам му нагаштам шод аз ин дил. Чу фардо додхоҳун дод хоҳанд, Бигӯям сад ҳазорун дод аз ин дил.

Хушо онун, ки во та ҳамнишинанд,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Хушо онун, ки во та ҳамнишинанд, Ҳамеша бо дили хуррам нишинанд. Бувад ин расми ишқу ишқбозӣ, Ки густохона оянду та винанд.

Хушо онун, ки савдои ту диранд,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Хушо онун, ки савдои ту диранд, Ки сар пайваста дар пои ту диранд. Ба дил дирам таманнои касоне, Ки андар дил таманнои ту диранд.

Дилам бе васли та шодӣ мебинад,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Дилам бе васли та шодӣ мебинад, Ба ғайр аз меҳнат озодӣ мабинад. Харобободи дил бе мақдами та, Илоҳӣ, ҳаргиз ободӣ мабинад.

Хушо онун, ки ҳир аз бир надунанд,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Хушо онун, ки ҳир аз бир надунанд, На ҳарфе вонависан, на бихунанд. Чу Маҷнун рӯ ниҳанд андар биёбун, Дар ин кӯҳо раванд, оҳу чарунанд.

Хушо онун, ки аз по сар надунанд,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Хушо онун, ки аз по сар надунанд, Миёни шӯъла хушку тар надунанд. Куништу Каъбаву бутхонаву дайр- Сарое холӣ аз дилбар надунанд.

Хоҳӣ чу Халил Каъба бунёд кунӣ,

Абӯсаиди Абулхайр

Хоҳӣ чу Халил Каъба бунёд кунӣ, В-онро ба намозу тоат обод кунӣ, Рӯзе ду ҳазор банда обод кунӣ, Беҳ з-он набувад, ки хотире шод кунӣ.

То чанд сухан тарошию ранда занӣ,

Абӯсаиди Абулхайр

То чанд сухан тарошию ранда занӣ, То кай ба ҳадаф тири пароканда занӣ? Гар як варақ аз илми хамӯшӣ хонӣ, Бисёр бад-ин гуфтушунав ханда занӣ.

Дар кӯи худам маскану маъво додӣ,

Абӯсаиди Абулхайр

Дар кӯи худам маскану маъво додӣ, Дар базми висоли худ маро ҷо додӣ. Алқисса, ба сад карашмаву ноз маро Ошиқ кардию сар ба саҳро додӣ.

Дунё насазад аз ӯ мушавваш будан,

Абӯсаиди Абулхайр

Дунё насазад аз ӯ мушавваш будан, Аз сӯзи ғамаш даме дар оташ будан. Мо ҳечу ҷаҳон ҳечу ғаму шодӣ ҳеч, Хуш нест барои ҳеч нох(в)аш будан.

Бо гулрухи хеш гуфтам: Эй ғунчадаҳон,

Абӯсаиди Абулхайр

Бо гулрухи хеш гуфтам: Эй ғунчадаҳон, Ҳар лаҳза мапӯш чеҳра чун ишвадиҳон. Зад ханда, ки: Ман ба акси хубони ҷаҳон Дар парда аён бошаму бе парда ниҳон.

Гар пора кунӣ маро зи сар то ба қадам,

Абӯсаиди Абулхайр

Гар пора кунӣ маро зи сар то ба қадам, Мавҷуд шавам зи ишқи ту ман зи адам. Ҷоне дорам, зи ишқи ту карда рақам, Хоҳиш ба шодӣ кушу хоҳиш ба ғам.

Чашме ба саҳоб ҳамнишин мебояд,

Абӯсаиди Абулхайр

Чашме ба саҳоб ҳамнишин мебояд, Хотир ба нишот хашмгин мебояд. Сар бар сари дору сина бар синаи теғ, Осоиши ошиқон чунин мебояд.

Пирем, вале чу ишқ дамсоз ояд,

Абӯсаиди Абулхайр

Пирем, вале чу ишқ дамсоз ояд, Ҳангоми нишоту тарабу ноз ояд. Аз зулфи сиёҳи ту каманде фиканам Бар гардани умри рафта, то боз ояд.

Дӯшам ба тараб буд, на дилтангӣ буд,

Абӯсаиди Абулхайр

Дӯшам ба тараб буд, на дилтангӣ буд, Сайрам ҳама дар олами якрангӣ буд. Ман рафтам, агарчи аз сари лангӣ буд, Ман будаму санги ман думансангӣ буд.

Ошиқ, ки ғамаш бар ҳама кас зоҳир буд,

Абӯсаиди Абулхайр

Ошиқ, ки ғамаш бар ҳама кас зоҳир буд, Ҷамъияти ӯ тафриқаи хотир буд. Дар даҳр даме хуш назада, шод бизист, Гӯё ки дами хушаш дами охир буд.

Дар ишқи ту гоҳ бутпарастам гӯянд,

Абӯсаиди Абулхайр

Дар ишқи ту гоҳ бутпарастам гӯянд, Гаҳ ринду хароботию мастам гӯянд. Инҳо ҳама аз баҳри шикастам гӯянд, Ман шод ба ин ки ҳар чӣ ҳастам, гӯянд.

Афсӯс, ки айёми ҷавонӣ бигузашт,

Абӯсаиди Абулхайр

Афсӯс, ки айёми ҷавонӣ бигузашт, Даврони нишоту комронӣ бигузашт. Ташна ба канори ҷӯй чандон хуфтам, К-аз ҷӯи ман оби зиндагонӣ бигузашт.

Саҳифаи 1 аз 2