Шеърҳо бо теги: шодӣ
Шеърҳои марбут ба теги «шодӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Дили шод аз дили зораш хабар не,
Дили шод аз дили зораш хабар не, Саломатрӯз бемораш хабар не. Зи тақсири та ин расми қадима, Ки озод аз гирифтораш хабар не.
Сари роҳун нишинам, то та оӣ,
Сари роҳун нишинам, то та оӣ, Дари шодӣ ба рӯи му кушоӣ. Оя рӯзе, ба роҳи му нишинӣ, Бувинӣ, то чӣ сахта бевафоӣ.
Шави тору биёбон пурварак бӣ,
Шави тору биёбон пурварак бӣ, Ҳама саҳро пур аз хору хасак бӣ. Набошад андар ин раҳ рӯшноӣ, Хушо он кас, ки бораш камтарак бӣ.
Хушо онон, ки Аллаҳ ёрашон бӣ,
Хушо онон, ки Аллаҳ ёрашон бӣ, Ки ҳамду «Қулҳуваллаҳ» корашон бӣ. Хушо онон, ки доим дар намозанд, Биҳишти ҷовидон бозорашон бӣ.
Хушо онон, на сар доран, на сомон,
Хушо онон, на сар доран, на сомон, Нишинан, ҳар ду по печон ба домон. Шавад рӯзон, сабурӣ пеш гиран Ба ёди рӯи дилдорон мудомон.
Зи дасти чархдорун дод дирам,
Зи дасти чархдорун дод дирам, Ҳазорон нолаву фарёд дирам. Нишаста дилситонам бо хасу хор, Чӣ гуна хотири худ шод дирам?
Худоё, дод аз ин дил, дод аз ин дил,
Худоё, дод аз ин дил, дод аз ин дил, Ки як дам му нагаштам шод аз ин дил. Чу фардо додхоҳун дод хоҳанд, Бигӯям сад ҳазорун дод аз ин дил.
Хушо онун, ки во та ҳамнишинанд,
Хушо онун, ки во та ҳамнишинанд, Ҳамеша бо дили хуррам нишинанд. Бувад ин расми ишқу ишқбозӣ, Ки густохона оянду та винанд.
Хушо онун, ки савдои ту диранд,
Хушо онун, ки савдои ту диранд, Ки сар пайваста дар пои ту диранд. Ба дил дирам таманнои касоне, Ки андар дил таманнои ту диранд.
Дилам бе васли та шодӣ мебинад,
Дилам бе васли та шодӣ мебинад, Ба ғайр аз меҳнат озодӣ мабинад. Харобободи дил бе мақдами та, Илоҳӣ, ҳаргиз ободӣ мабинад.
Хушо онун, ки ҳир аз бир надунанд,
Хушо онун, ки ҳир аз бир надунанд, На ҳарфе вонависан, на бихунанд. Чу Маҷнун рӯ ниҳанд андар биёбун, Дар ин кӯҳо раванд, оҳу чарунанд.
Хушо онун, ки аз по сар надунанд,
Хушо онун, ки аз по сар надунанд, Миёни шӯъла хушку тар надунанд. Куништу Каъбаву бутхонаву дайр- Сарое холӣ аз дилбар надунанд.