Шеърҳо бо теги: рубоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «рубоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
То кай зи ҷаҳони пургазанд андеша,
То кай зи ҷаҳони пургазанд андеша, То чанд зи ҷони мустаманд андеша? Он, к-аз ту тавон ситад, ҳамин колбад аст, Як мазбала гӯ мабош, чанд андеша.
Афсӯс, ки умр рафт бар беҳуда,
Афсӯс, ки умр рафт бар беҳуда, Ҳам луқма ҳарому ҳам нафас олуда. Фармудаи нокарда пушаймонам кард, Афсӯс зи кардаҳои нофармуда.
Баҳрест, на коҳанда, на афзоянда,
Баҳрест, на коҳанда, на афзоянда, Амвоҷ бар ӯ равандаву оянда. Олам чу иборат аз ҳамин амвоҷ аст, Набвад ду замон, балки ду он поянда.
Чашмам, ки сиришки лолагун оварда,
Чашмам, ки сиришки лолагун оварда, В-аз ҳар мижа қатраҳои хун оварда. Не, не, ба назораат дили хуншудаам Аз равзани сина сар бурун оварда.
Зоҳид хушдил, ки тарки дунё карда,
Зоҳид хушдил, ки тарки дунё карда, Майхора хиҷил, ки маъсиятҳо карда. Тарсам, ки кунад умеди бим охири кор Нокарда чу карда, карда чун нокарда.
Эй нек накардаву бадиҳо карда,
Эй нек накардаву бадиҳо карда, В-он гоҳ наҷоти худ таманно карда. Бар афв макун такя, ки ҳаргиз набувад Нокарда чу карда, карда чун нокарда.
Аз мардуми садранг сияҳпӯшӣ беҳ,
Аз мардуми садранг сияҳпӯшӣ беҳ, В-аз халқи фурӯмоя фаромӯшӣ беҳ. Аз сӯҳбати нотамоми бехосиятон Кунҷею фароғатею хомӯшӣ беҳ.
Дар гуфтани зикри ҳақ забон аз ҳама беҳ,
Дар гуфтани зикри ҳақ забон аз ҳама беҳ, Тоат ки ба шаб кунӣ ниҳон, аз ҳама беҳ. Хоҳӣ зи пули сирот осон гузарӣ, Нон деҳ ба ҷаҳониён, ки нон аз ҳама беҳ.
Маъмураи дил ба илм ороста беҳ,
Маъмураи дил ба илм ороста беҳ, Маъмураи тан зи кина пироста беҳ. Аз ҳастии худ ҳарчӣ тавон, коста беҳ, Ҳар чиз, ки ғайри туст, нохоста беҳ.
Инак сари кӯи дӯст, инак сари роҳ,
Инак сари кӯи дӯст, инак сари роҳ, Гар ту наравӣ, равандагонро чӣ гуноҳ? Ҷома чӣ кунӣ кабуду нилию сиёҳ, Дил соф куну қабо ҳамепӯшу кулоҳ.
Эй зоҳиду обид аз ту дар нолаву оҳ,
Эй зоҳиду обид аз ту дар нолаву оҳ, Наздики туву дури туро ҳол табоҳ. Кас нест, ки аз дасти ғамат ҷон бибарад, Онро ба тағофул кушӣ, инро ба нигоҳ.
Эй хокнишини даргаҳи қадри ту моҳ,
Эй хокнишини даргаҳи қадри ту моҳ, Дасти ҳавас аз домани васлат кӯтоҳ. Дар кӯи ту з-он хона гирифтам, ки мабод Озурда шавад хаёлат аз дурии роҳ.
Аз ҳар чӣ на аз баҳри ту кардам, тавба,
Аз ҳар чӣ на аз баҳри ту кардам, тавба, В-ар бе ту ғаме хӯрдам, аз он ғам тавба. В-он низ, ки баъд аз он барои ту кунам, Гар беҳтар аз он тавон, аз он ҳам тавба
Эй дар сифати зоти ту ҳайрон кеҳу меҳ,
Эй дар сифати зоти ту ҳайрон кеҳу меҳ, В-аз ҳар ду ҷаҳон хидмати даргоҳи ту беҳ. Иллат ту ситонию шифо ҳам ту диҳӣ, Ё раб, ту ба файзи хеш бистону бидеҳ.
Эй дил, чу фироқи ёр дидӣ, хун шав,
Эй дил, чу фироқи ёр дидӣ, хун шав, В-эй дида, мувофиқат бикун, Ҷайҳун шав. Эй ҷон, ту азизтар наӣ аз ёрам, Бе ёр нахоҳамат, зи тан берун шав.
Савдои сари бесару сомон як сӯ,
Савдои сари бесару сомон як сӯ, Бемеҳрии чарху даври гардон як сӯ. Андешаи хотири парешон як сӯ, Инҳо ҳама як сӯ, ғами ҷонон як сӯ.
Абр аз деҳқон, ки жола мерӯяд аз ӯ,
Абр аз деҳқон, ки жола мерӯяд аз ӯ, Дашт аз Маҷнун, ки лола мерӯяд аз ӯ. Хулд аз сӯфию ҳури ин аз зоҳид, Мову дилаке, ки нола мерӯяд аз ӯ.
Ишқ аст, ки шери нар забун ояд аз ӯ,
Ишқ аст, ки шери нар забун ояд аз ӯ, Аз ҳар чӣ гумон барӣ, фузун ояд аз ӯ. Гаҳ душмание кунад, ки меҳр афзояд, Гаҳ дӯстие, ки бӯи хун ояд аз ӯ.
Моро набувад диле, ки кор ояд аз ӯ,
Моро набувад диле, ки кор ояд аз ӯ, Ҷуз нола, ки ҳар даме ҳазор ояд аз ӯ. Чандон гирям, ки кӯчаҳо гил гардад, Най рӯяду нолаҳои зор ояд аз ӯ.
Дарди дили ман давош медонӣ ту,
Дарди дили ман давош медонӣ ту, Сӯзи дили ман сазош медонӣ ту. Ман ғарқи гунаҳ, пардаи исён дар пеш, Пинҳон чӣ кунам, ки фош медонӣ ту.
Шабҳои дароз, эй дареғо бе ту,
Шабҳои дароз, эй дареғо бе ту, Ту хуфта ба ноз, эй дареғо бе ту. Дурию фироқ, эй дареғо бе ту, Ман дар таку тоз, эй дареғо бе ту.
Эй дар дилу ҷон сурату маънӣ ҳама ту,
Эй дар дилу ҷон сурату маънӣ ҳама ту, Мақсуд ҳама зи дину дунйӣ ҳама ту. Ҳам бо ҳама ҳамдамию ҳам бе ҳама ту, Эй бо ҳама ту, бе ҳама ту, не ҳама ту.
Эй дар дили ман асли таманно ҳама ту,
Эй дар дили ман асли таманно ҳама ту, В-эй дар сари ман мояи савдо ҳама ту. Ҳарчанд ба рӯзгор дарменигарам, Имрӯз ҳама туию фардо ҳама ту.
Эй шамъи дилам қомати санҷидаи ту,
Эй шамъи дилам қомати санҷидаи ту, Васли ту ҳаёти ин ситамдидаи ту. Чун оина пур шуд дилам аз акси рухат, Сӯят нигарам, валек аз дидаи ту.
Эй холиқи зулҷалол, в-эй раҳмон ту,
Эй холиқи зулҷалол, в-эй раҳмон ту, Сомондиҳи кори бесару сомон ту. Хасмони маро мутеъи ман мегардон, Бераҳмонро зи чашми ман гардон ту.