Шеърҳо бо теги: танҳоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «танҳоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
То ба шаб, ай орифи шириннаво
То ба шаб, ай орифи шириннаво, Они мойӣ, они мойӣ, они мо! То ба шаб имрӯз моро ишрат аст, Ассало, ай покбозон, ассало!
Баъд аз имрӯз ошкоро дӯст медорам туро
Баъд аз имрӯз ошкоро дӯст медорам туро, Аз ту чун пӯшам, нигоро, дӯст медорам туро. Дар вуҷуди ман зи ҳастӣ ҳар сари мӯе, ки ҳаст, Дӯст медорад маро, то дӯст ме
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Рӯйи ту кас надиду ҳазорат рақиб ҳаст,
Рӯйи ту кас надиду ҳазорат рақиб ҳаст, Дар ғунчаӣ ҳанӯзу садат андалеб ҳаст. Гар омадам ба кӯйи ту, чандон ғариб нест, Чун ман дар ин диёр ҳазорон ғариб ҳаст.
Дар ин дунё агар танҳо барои хеш мезистам
Дар ин дунё агар танҳо барои хеш мезистам Ва аз неку бади он мегузаштам чашм пӯшида. Зи рӯи хор не, аз рӯи сабза роҳ мерафтам, Ба ҷои оби сарди ҷӯй шири гарм нӯ
Гуфтам: – Эй султони хубон, раҳм кун бар ин ғариб
Гуфтам: – Эй султони хубон, раҳм кун бар ин ғариб. Гуфт: – Дар дунболи дил раҳ гум кунад мискин ғариб. Гуфтамаш: –Магзар замоне. Гуфт: – Маъзурам бидор, Хонапар
Шаби фироқ кӣ донад, ки то саҳар чанд аст?
Шаби фироқ кӣ донад, ки то саҳар чанд аст? Магар касе, ки ба зиндони ишқ дар банд аст. Гирифтам, аз ғами дил роҳи бӯстон гирам, Кадом сарв ба болои дӯст монанд
Чархо фалако ошиқи зорат будам
Чархо фалако ошиқи зорат будам, Ман ёр туро гуфта канорат будам. Ҳар лаҳза паи хоҳишу ҳар фармонат, Чун навкараки самандсаворат будам.
Дар ғариби гашта, гашта ранги зард овардаам,
Дар ғариби гашта, гашта ранги зард овардаам, Ранги зардамро ба пеши аҳли дард овардаам. Ранги зардамро бубину аз хазонам ёд кун, Дар сари қабрам нишину як даме
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Бишуд ковок аз ҷабри ғарибӣ устухонам
Бишуд ковок аз ҷабри ғарибӣ устухонам, Халад захми ғарибӣ ҳар замон бар ҷисму ҷонам. Нахоҳад ҳеҷ ақли солиме тарки ватан кардан, Ба сурат шакли одам лек дар сир
Ҳар касеро ҳамдами ғамҳову танҳоӣ мадон
Ҳар касеро ҳамдами ғамҳову танҳоӣ мадон, Соя думболи ту меояд, вале ҳамроҳ нест.
Зиндагонӣ чист? – Дар пои гулистон зистан
Зиндагонӣ чист? – Дар пои гулистон зистан, Бо парирӯён ба коми хеш мастон зистан. Даъвии ҳусну ба рӯи хеш афкандан ниқоб, Оби ҳайвон хӯрдану чун Хизр пинҳон зис
Дардмандам, оҷизам, бемори танҳову ғариб
Дардмандам, оҷизам, бемори танҳову ғариб, Ҳоли худ машрӯҳ гуфтам, вақти лутф аст, эй табиб. Ҳар шифо дар ҳуққаи лаъл асту он дар дасти Туст, Ҳуққа бикшову каром
Шаби фироқ нахоҳам давоҷи деборо
Шаби фироқ нахоҳам давоҷи деборо, Ки шаб дароз бувад хобгоҳи танҳоро. Зи даст рафтани девона оқилон донанд, Ки эҳтимол намондаст ношикеборо.
Хоки Ватан
Тоҷикистон – мазҳари ман, Сарзамини камзамин, Ту саросар кӯҳсорӣ, Ту саросар сангзорӣ,
Эй подшаҳи хубон
Эй подшаҳи хубон, дод аз ғами танҳоӣ! Дил бе ту ба ҷон омад, вақт аст, ки боз оӣ! Эй дарди туам дармон дар бистари нокомӣ, В-эй ёди туам мунис дар гушаи танҳои.
Эй дил, садои марг туро ҳам расиданист
Эй дил, садои марг туро ҳам расиданист, Субҳи аҷал зи матлаъи умрат дамиданист. Бар тахту наълу болиши абрешимӣ маноз, Танҳо ба ҷои танг туро орамиданист.