Шеърҳо бо теги: танҳоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «танҳоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҳар, к-ӯ зи дари умр дарояд, биравад,
Ҳар, к-ӯ зи дари умр дарояд, биравад, Чизеш ба ҷуз ғам накушояд, биравад. Аз сирри сухан касе нишоне надиҳад, Жоже ду-се ҳар касе бихояд, биравад.
Дӯшам ба тараб буд, на дилтангӣ буд,
Дӯшам ба тараб буд, на дилтангӣ буд, Сайрам ҳама дар олами якрангӣ буд. Ман рафтам, агарчи аз сари лангӣ буд, Ман будаму санги ман думансангӣ буд.
Ҷое ки ту бошӣ, асари ғам набувад,
Ҷое ки ту бошӣ, асари ғам набувад, Он ҷо ки набошӣ, дили хуррам набувад. Онро ки зи фурқати ту як дам набувад, Шодиш замину осмон кам набувад.
З-он нола, ки дар бистари ғам дӯшам буд,
З-он нола, ки дар бистари ғам дӯшам буд, Ғамҳои ҷаҳон ҷумла фаромӯшам буд. Ёрон ҳама дарди ман шуниданд, вале Ёре ки дар ӯ кард асар, гӯшам буд.
Дар чанги ғами ту дил суруде накунад,
Дар чанги ғами ту дил суруде накунад, Пеши ту фиғону нола суде накунад. Нолем ба нолае, ки огаҳ нашавӣ, Сӯзем ба оташе, ки дуде накунад.
Аз дафтари ишқ ҳар кӣ фарде дорад,
Аз дафтари ишқ ҳар кӣ фарде дорад, Ашки гулгун, чеҳраи зарде дорад. Бар гирди саре равад, ки шӯрест дар ӯ, Қурбони диле шавад, ки дарде дорад.
Кай ҳоли фитода ҳарзагарде донад,
Кай ҳоли фитода ҳарзагарде донад, Бедард куҷо лаззати дарде донад. Номард ба чизе нахарад мардонро, Марде бояд, ки қадри марде донад.
Гар дард кунад пои ту, эй ҳурнажод,
Гар дард кунад пои ту, эй ҳурнажод, Аз дард бидон, ки ҳаргизат дард мабод. Он дарди ман аст, бар манаш раҳм ояд, Аз баҳри шафоатам ба пои ту фитод.
Он дил, ки ту дидаӣ, зи ғам хун шуду рафт,
Он дил, ки ту дидаӣ, зи ғам хун шуду рафт, В-аз дидаи хунгирифта берун шуду рафт. Рӯзе ба ҳавои ишқ сайре мекард, Лайлисифате бидуду Маҷнун шуду рафт.
Эй дида, назар кун, агарат биноист,
Эй дида, назар кун, агарат биноист, Дар кори ҷаҳон, ки сар ба сар савдоест. Дар гӯшаи хилвату қаноат бинишин, Танҳо хӯ кун, ки оқибат танҳоист.
Сар то сари Дашти Ховар санге нест,
Сар то сари Дашти Ховар санге нест, К-аз хуни дилу дида бар он ранге нест. Дар ҳеч диёру ҳеч фарсанге нест, К-аз дасти ғамат нишаста дилтанге нест.
Аз дард нишон мадеҳ, ки дар ҷони ту нест,
Аз дард нишон мадеҳ, ки дар ҷони ту нест, Бигзар зи вилояте, ки он з-они ту нест. Аз бехирадӣ бувад, ки бо ҷавҳариён Лоф аз гуҳаре занӣ, ки дар кони ту нест.
Ҳаргиз аламе чу фурқати ҷонон нест,
Ҳаргиз аламе чу фурқати ҷонон нест, Дарде батар аз воқиаи ҳиҷрон нест. Гар тарки видоъ кардаам, маъзурам, Ту ҷони манӣ, видоъи ҷон осон нест.
Афсӯс, ки кас бохабар аз дардам нест,
Афсӯс, ки кас бохабар аз дардам нест, Огоҳ зи ҳоли чеҳраи зардам нест. Эй дӯст, барои дӯстиҳо, ки марост, Дарёб, ки то дарнигарӣ, гардам нест.
Дар кишвари ишқ ҷои осоиш нест,
Дар кишвари ишқ ҷои осоиш нест, Он ҷо ҳама коҳиш аст, афзоиш нест. Бе дарду алам таваққуъи дармон нест, Бе ҷурму гунаҳ умеди бахшоиш нест.
Дар сина касе, ки рози пинҳонаш нест,
Дар сина касе, ки рози пинҳонаш нест, Чун зинда намояд ӯ, вале ҷонаш нест. Рав, дард талаб, ки иллатат бедардист, Дардест, ки ҳеч гуна дармонаш нест.
Дардо, ки дар ин сӯзу гудозам кас нест,
Дардо, ки дар ин сӯзу гудозам кас нест, Ҳамроҳ дар ин роҳи дарозам кас нест. Дар қаъри дилам ҷавоҳири роз басест, Аммо чӣ кунам, маҳрами розам кас нест.
Мо ошиқу аҳди ҷони мо муштоқист,
Мо ошиқу аҳди ҷони мо муштоқист, Моем ба дарди ишқ, то ҷон боқист. Ғам нуқлу надим дарду мутриб нола, Май хуни ҷигар, мардуми чашмам соқист.
Ҷисмам ҳама ашк гашту чашмам бигирист,
Ҷисмам ҳама ашк гашту чашмам бигирист, Дар ишқи ту бе ҷисм ҳамебояд зист. Дар ман асаре намонд, ин ишқ зи чист? Чун ман ҳама маъшуқ шудам, ошиқ кист?
Бар мо дари васл баста медорад дӯст,
Бар мо дари васл баста медорад дӯст, Дилро ба фироқ хаста медорад дӯст. Минбаъд ману шикастагии дари дӯст, Чун дӯст дили шикаста медорад дӯст.
Дар дард шаке нест, ки дармоне ҳаст,
Дар дард шаке нест, ки дармоне ҳаст, Бо ишқ яқин аст, ки ҷононе ҳаст. Аҳволи ҷаҳон чу дам ба дам мегардад, Шак нест дар ин ҳол, ки гардоне ҳаст.
Дарде, ки зи ман ҷон биситонад, ин аст,
Дарде, ки зи ман ҷон биситонад, ин аст, Ишқе, ки касаш чора надонад, ин аст. Чашме, ки ҳамеша хун фишонад, ин аст, Он шаб, ки ба рӯзам нарасонад, ин аст.
Ишқи ту балои дили дарвеши ман аст,
Ишқи ту балои дили дарвеши ман аст, Бегона намешавад, магар хеши ман аст. Гуфтам, сафаре кунам, зи ғам бигрезам, Манзил-манзил ғами ту дар пеши ман аст.
Ишқам, ки ба ҳар рагам ғаме пайванд аст,
Ишқам, ки ба ҳар рагам ғаме пайванд аст, Дардам, ки дилам ба дард ҳоҷатманд аст. Сабрам, ки ба ком панҷаи шерам ҳаст, Шукрам, ки мудом хоҳишам хурсанд аст.
Эй дил, ғами ишқ аз барои ману туст,
Эй дил, ғами ишқ аз барои ману туст, Сар бар хати ӯ неҳ, ки сазои ману туст. Ту чошнии дард надонӣ, в-арна Як дам ғами дӯст хунбаҳои ману туст.