Шеърҳо бо теги: танҳоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «танҳоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй ғам, ки ҳиҷоби сабр бишкофтаӣ,
Эй ғам, ки ҳиҷоби сабр бишкофтаӣ, Бетобии ман дидаву бартофтаӣ. Шаб тираву ёр дуру кас мӯнис не, Эй ҳаҷр, бикуш, ки бекасам ёфтаӣ.
Савдо ба сарам ҳамчу паланг андар кӯҳ,
Савдо ба сарам ҳамчу паланг андар кӯҳ, Ғам бар сари ғам ба сони санг андар кӯҳ. Дур аз ватани хеш ба ғурбат монда, Чун шер ба дарёву наҳанг андар кӯҳ.
Ҳиҷрони туро чу гарм шуд ҳангома,
Ҳиҷрони туро чу гарм шуд ҳангома, Бар оташи ман қатра фишон аз хома. Ман рафтаму мурғи рӯҳи ман пеши ту монд, То ҳамчу кабӯтар аз ту орад нома.
Эй зоҳиду обид аз ту дар нолаву оҳ,
Эй зоҳиду обид аз ту дар нолаву оҳ, Наздики туву дури туро ҳол табоҳ. Кас нест, ки аз дасти ғамат ҷон бибарад, Онро ба тағофул кушӣ, инро ба нигоҳ.
Аз ҳар чӣ на аз баҳри ту кардам, тавба,
Аз ҳар чӣ на аз баҳри ту кардам, тавба, В-ар бе ту ғаме хӯрдам, аз он ғам тавба. В-он низ, ки баъд аз он барои ту кунам, Гар беҳтар аз он тавон, аз он ҳам тавба
Эй дил, чу фироқи ёр дидӣ, хун шав,
Эй дил, чу фироқи ёр дидӣ, хун шав, В-эй дида, мувофиқат бикун, Ҷайҳун шав. Эй ҷон, ту азизтар наӣ аз ёрам, Бе ёр нахоҳамат, зи тан берун шав.
Савдои сари бесару сомон як сӯ,
Савдои сари бесару сомон як сӯ, Бемеҳрии чарху даври гардон як сӯ. Андешаи хотири парешон як сӯ, Инҳо ҳама як сӯ, ғами ҷонон як сӯ.
Абр аз деҳқон, ки жола мерӯяд аз ӯ,
Абр аз деҳқон, ки жола мерӯяд аз ӯ, Дашт аз Маҷнун, ки лола мерӯяд аз ӯ. Хулд аз сӯфию ҳури ин аз зоҳид, Мову дилаке, ки нола мерӯяд аз ӯ.
Моро набувад диле, ки кор ояд аз ӯ,
Моро набувад диле, ки кор ояд аз ӯ, Ҷуз нола, ки ҳар даме ҳазор ояд аз ӯ. Чандон гирям, ки кӯчаҳо гил гардад, Най рӯяду нолаҳои зор ояд аз ӯ.
Дарди дили ман давош медонӣ ту,
Дарди дили ман давош медонӣ ту, Сӯзи дили ман сазош медонӣ ту. Ман ғарқи гунаҳ, пардаи исён дар пеш, Пинҳон чӣ кунам, ки фош медонӣ ту.
Шабҳои дароз, эй дареғо бе ту,
Шабҳои дароз, эй дареғо бе ту, Ту хуфта ба ноз, эй дареғо бе ту. Дурию фироқ, эй дареғо бе ту, Ман дар таку тоз, эй дареғо бе ту.
Абрест, ки хуни дида борад ғами ту,
Абрест, ки хуни дида борад ғами ту, Заҳрест, ки тарёк надорад ғами ту. Дар ҳар нафасе ҳазор меҳнатзадаро Бедил кунаду зи дин барорад ғами ту.
Дурам агар аз саодати хидмати ту,
Дурам агар аз саодати хидмати ту, Пайваста дил аст оинаи талъати ту. Аз гармии офтоби ҳаҷрам чӣ ғам аст, Дорам чу паноҳи сояи давлати ту.
То гирди рухи ту сунбул омад берун,
То гирди рухи ту сунбул омад берун, Сад нола зи ман чу булбул омад берун. Пайваста зи гул сабза бурун меояд, Ин турфа, ки аз сабза гул омад берун.
Фарёд зи дасти фалаки оинагун,
Фарёд зи дасти фалаки оинагун, К-аз ҷавру ҷафои ӯ ҷигар дорам хун. Рӯзе ба ҳазор ғам ба шаб меорам, То худ фалак аз парда чӣ орад берун.
Шӯрида дилею ғусса гардун-гардун,
Шӯрида дилею ғусса гардун-гардун, Гирён чашмею ашк Ҷайҳун-Ҷайҳун. Коҳида танею шӯъла хирман-хирман, Ҳар шӯъла зи кӯҳи Қоф афзун-афзун.
Дорам зи ҷафои фалаки оинагун
Дорам зи ҷафои фалаки оинагун В-аз гардиши ин сипеҳри хаспарвари дун Аз дида рухе, ҳамчу пиёла ҳама ашк, В-аз сина диле, ҳамчу суроҳӣ ҳама хун.
Зад шӯъла ба дил оташи пинҳонии ман,
Зад шӯъла ба дил оташи пинҳонии ман, З-андоза гузашт меҳнати ҷонии ман. Маъзурам, агар сухан парешон афтод, Маълум шавад магар парешонии ман.
Султон гӯяд, ки нақди ганҷинаи ман,
Султон гӯяд, ки нақди ганҷинаи ман, Сӯфӣ гӯяд, ки далқи пашминаи ман. Ошиқ гӯяд, ки дарди деринаи ман, Ман донаму ман, ки чист дар синаи ман.
Шуд дида ба ишқ раҳнамуни дили ман,
Шуд дида ба ишқ раҳнамуни дили ман, То кард пур аз ғусса даруни дили ман. Зинҳор, агар дилам намонад рӯзе, Аз дида талаб кунед хуни дили ман.
Эй нола, гарат дамест, изҳоре кун,
Эй нола, гарат дамест, изҳоре кун, В-он ғофили мастро хабардорӣ кун. Эй дасти муҳаббати вилоят, бадар ой, В-эй ботини шаръи дӯстӣ, коре кун.
Ё раб, ту ба фазл мушкилам осон кун,
Ё раб, ту ба фазл мушкилам осон кун, Аз фазлу карам дарди маро дармон кун. Бар ман манигар, ки бекасу беҳунарам, Ҳар чиз, ки лоиқи ту бошад, он кун.
Дорам, гила аз дард, начандон чандон,
Дорам, гила аз дард, начандон чандон, Бо гиря тавон гуфт, на хандон-хандон. Дурру гуҳарам ҷумла ба тороҷ бирафт, Он дурру гуҳар чӣ буд? Дандон, дандон!
Рафтам ба табибу гуфтам аз дарди ниҳон,
Рафтам ба табибу гуфтам аз дарди ниҳон, Гуфто: Аз ғайри дӯст барбанд забон. Гуфтам, ки: Ғизо? Гуфт: Ҳамин хуни ҷигар. Гуфтам: Парҳез? Гуфт: Аз ҳар ду ҷаҳон.
Ҳарчанд ки дил ба васл шодон кардем,
Ҳарчанд ки дил ба васл шодон кардем, Дидем, ки хотират парешон кардем. Хуш бош, ки мо хӯй ба ҳиҷрон кардем, Бар худ душвору бар ту осон кардем.