Шеърҳо бо теги: ошиқӣ
Шеърҳои марбут ба теги «ошиқӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дӣ зулфи абирбези анбарсоят
Дӣ зулфи абирбези анбарсоят Аз тарфи буногӯши сумансимоят Дар пои ту афтоду ба зорӣ мегуфт: Сар то поям фидои сар то поят.
Сад шукр, ки гулшани сафо гашт танат,
Сад шукр, ки гулшани сафо гашт танат, Сиҳҳат гули ишқ рехт дар пираҳанат. Табро ба ғалат дар танат афтод гузор, Он таб арақе шуду чакид аз баданат.
Ёр омаду гуфт: Хаста медор дилат,
Ёр омаду гуфт: Хаста медор дилат, Доим ба умед баста медор дилат. Моро ба шикастагон назарҳо бошад, Моро хоҳӣ, шикаста медор дилат.
Он дил, ки ту дидаӣ, зи ғам хун шуду рафт,
Он дил, ки ту дидаӣ, зи ғам хун шуду рафт, В-аз дидаи хунгирифта берун шуду рафт. Рӯзе ба ҳавои ишқ сайре мекард, Лайлисифате бидуду Маҷнун шуду рафт.
Ҳаргиз аламе чу фурқати ҷонон нест,
Ҳаргиз аламе чу фурқати ҷонон нест, Дарде батар аз воқиаи ҳиҷрон нест. Гар тарки видоъ кардаам, маъзурам, Ту ҷони манӣ, видоъи ҷон осон нест.
Дар кишвари ишқ ҷои осоиш нест,
Дар кишвари ишқ ҷои осоиш нест, Он ҷо ҳама коҳиш аст, афзоиш нест. Бе дарду алам таваққуъи дармон нест, Бе ҷурму гунаҳ умеди бахшоиш нест.
Мо ошиқу аҳди ҷони мо муштоқист,
Мо ошиқу аҳди ҷони мо муштоқист, Моем ба дарди ишқ, то ҷон боқист. Ғам нуқлу надим дарду мутриб нола, Май хуни ҷигар, мардуми чашмам соқист.
Дар баҳри яқин, ки дурри таҳқиқ басест,
Дар баҳри яқин, ки дурри таҳқиқ басест, Гирдоб дар ӯ чу дому киштӣ нафасест. Ҳар гӯши садаф ҳалқаи чашмест пуроб, Ҳар мавҷ ишорае зи абрӯи касест.
Андар ҳама Дашти Ховарон гар хорест,
Андар ҳама Дашти Ховарон гар хорест, Оғушта ба хуни ошиқи афгорест. Ҳар ҷо, ки парирухею гулрухсорест, Моро ҳама дархур аст, мушкил корест.
Мегуфтам ёру менадонистам кист,
Мегуфтам ёру менадонистам кист, Мегуфтам ишқу менадонистам чист. Гар ёр ин аст, чун тавон бе ӯ буд, В-ар ишқ ин аст, чун тавон бе ӯ зист?
Он рӯз, ки чашми ту ба ман дарнигарист,
Он рӯз, ки чашми ту ба ман дарнигарист, Халқе ба ҳазор дида бар ман бигирист. Ҳар рӯз ҳазор бор дар ишқи туам Мебояд мурду боз мебояд зист.
Ҷисмам ҳама ашк гашту чашмам бигирист,
Ҷисмам ҳама ашк гашту чашмам бигирист, Дар ишқи ту бе ҷисм ҳамебояд зист. Дар ман асаре намонд, ин ишқ зи чист? Чун ман ҳама маъшуқ шудам, ошиқ кист?
Пурсид зи ман касе, ки маъшуқи ту кист?
Пурсид зи ман касе, ки маъшуқи ту кист? Гуфтам, ки фалон кас аст, мақсуди ту чист? Биншасту ба ҳой-ҳой бар ман бигирист, К-аз дасти чунон касе ту чун хоҳӣ зист?
То дарнарасад ваъдаи ҳар кор, ки ҳаст,
То дарнарасад ваъдаи ҳар кор, ки ҳаст, Суде надиҳад ёрии ҳар ёр, ки ҳаст. То заҳмати сармои зимистон накашад, Пургул нашавад домани ҳар хор, ки ҳаст.
Дар кори кас ар қарор мебояд, ҳаст,
Дар кори кас ар қарор мебояд, ҳаст, В-ин ёр, ки дар канор мебояд, ҳаст. Ҳаҷре, ки ба ҳеч кор менояд, нест, Васле, ки чу ҷон ба кор меояд, ҳаст.
Бар мо дари васл баста медорад дӯст,
Бар мо дари васл баста медорад дӯст, Дилро ба фироқ хаста медорад дӯст. Минбаъд ману шикастагии дари дӯст, Чун дӯст дили шикаста медорад дӯст.
Ақраб сари зулфи ёру маҳ пайкари ӯст,
Ақраб сари зулфи ёру маҳ пайкари ӯст, Бо ин ҳама кибру ноз, к-андар сари ӯст, Шириндаҳанею шаҳд дар шаккари ӯст, Фармондиҳи рӯзгор фармонбари ӯст.
Ишқ омаду шуд чу хунам андар рагу пӯст,
Ишқ омаду шуд чу хунам андар рагу пӯст, То кард маро тиҳию пур кард зи дӯст. Аҷзои вуҷудам ҳамагӣ дӯст гирифт, Номест зи ман бар ману боқӣ ҳама ӯст.
Чашме дорам, ҳама пур аз дидани дӯст,
Чашме дорам, ҳама пур аз дидани дӯст, Бо дида маро хуш аст, чун дӯст дар ӯст. Аз дида ду даст фарқ кардан натвон, Ё ӯст даруни дида, ё дида худ ӯст.
Дар дард шаке нест, ки дармоне ҳаст,
Дар дард шаке нест, ки дармоне ҳаст, Бо ишқ яқин аст, ки ҷононе ҳаст. Аҳволи ҷаҳон чу дам ба дам мегардад, Шак нест дар ин ҳол, ки гардоне ҳаст.
Дарде, ки зи ман ҷон биситонад, ин аст,
Дарде, ки зи ман ҷон биситонад, ин аст, Ишқе, ки касаш чора надонад, ин аст. Чашме, ки ҳамеша хун фишонад, ин аст, Он шаб, ки ба рӯзам нарасонад, ин аст.
Он шаб, ки маро зи васлат, эй маҳ, ранг аст,
Он шаб, ки маро зи васлат, эй маҳ, ранг аст, Болои шабам кӯтаҳу паҳно танг аст. В-он шаб, ки туро бо мани мискин ҷанг аст, Шаб кӯру хурӯс гунгу Парвин ланг аст.
Гирям зи ғами ту зору гӯӣ зарқ аст,
Гирям зи ғами ту зору гӯӣ зарқ аст, Чун зарқ бувад, ки дида дар хун ғарқ аст. Ту пиндорӣ, ки ҳар диле чун дили туст, Не, не, санамо, миёни дилҳо фарқ аст.
Роҳи ту ба ҳар равиш, ки пӯянд, хуш аст,
Роҳи ту ба ҳар равиш, ки пӯянд, хуш аст, Васли ту ба ҳар ҷиҳат, ки ҷӯянд, хуш аст. Рӯи ту ба ҳар дида, ки бинанд, накӯст, Номи ту ба ҳар забон, ки гӯянд, хуш ас
Эй дил, ғами ишқ аз барои ману туст,
Эй дил, ғами ишқ аз барои ману туст, Сар бар хати ӯ неҳ, ки сазои ману туст. Ту чошнии дард надонӣ, в-арна Як дам ғами дӯст хунбаҳои ману туст.