Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Шодии дунё саросар ғам бувад
Шодии дунё саросар ғам бувад, Сури ӯро дар ақиб мотам бувад. Шодмониро надорад дӯст Ҳақ , Ин сухан дорам зи устодон сабақ.
Дило, то кай ҳамеҷӯйи манеро
Дило, то кай ҳамеҷӯйи манеро, Чӣ дорӣ дуст ҳарза душманеро?! Чаро ҷӯйӣ вафо аз бевафое, Чӣ кубӣ беҳуда сард оҳанеро?!
Бародар он бувад, ки рӯзи сахтӣ
Бародар он бувад, ки рӯзи сахтӣ, Туро ёрӣ кунад дар тангдастӣ.
Азизу меҳрубонам кист? Модар
Азизу меҳрубонам кист? Модар Фуруғи дидагонам кист? Модар Забони модарӣ омӯхт бар ман Ҳамеша дар забонам кист? Модар
Чу доно туро душмани ҷон бувад
Чу доно туро душмани ҷон бувад, Беҳ аз дӯстмарде, ки нодон бувад. Ба омӯхтан чун фурӯтан шавӣ, Суханро зи донандагон бишнавӣ.
Падар ранҷонад, асло наранҷед
Падар ранҷонад, асло наранҷед, Хато гӯяд, ба ҳоли ӯ нахандед! Замоне, ки ба синни ӯ расидед, Фишори зиндагӣ, акнун бисанҷед!!!
Эй дили реши маро бо лаби ту ҳаққи намак
Эй дили реши маро бо лаби ту ҳаққи намак, Ҳақ нигаҳ дор, ки ман меравам, аллоҳ маак. Туй он гавҳари покиза, ки дар олами қудс Зикри хайри ту бувад ҳосили тасбеҳ
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Наврӯз
Омад баҳори зебо, Пурлола дашту саҳро. Меҳмон гашта имрӯз Наврӯзи оламоро.
То чанд асири рангу бӯ хоҳи шуд
То чанд асири рангу бӯ хоҳӣ шуд, Чанд аз пайи ҳар зишту некӯ хоҳӣ шуд. Гар чашмаи замзамию гар оби ҳаёт, Охир ба дили хок фурӯ хоҳӣ шуд.
Не ҳарам монад на зебо хонае
Не ҳарам монад на зебо хонае, Қаср ҳам созӣ, шавад вайронае. Қасри некӣ соз байни мардумон, Номи ту монад чу дар афсонае!
Сухан гуфтан ба гӯши кар, чӣ ҳоҷат?
Сухан гуфтан ба гӯши кар, чӣ ҳоҷат? Зару зевар ба гӯши хар, чӣ ҳоҷат? Баёни дарди дил, аз ноилоҷи, Ба гӯши мардуми бесар, чӣ ҳоҷат?
Мабар дарс аз ёд
Гуфт устод: «Мабар дарс аз ёд!» Ёд бод он чӣ маро гуфт устод! Ҳеҷ ёдам наравад ин маънӣ, Ки маро модари ман нодон зод.
То тавонӣ хеҷ гоҳ ғайбат макун
То тавонӣ хеҷ гоҳ ғайбат макун, Ғайри шайтон бар касе лаънат макун. Ҳар кӣ ғайбат мекунад, ӯ банда нест, Назди Аллоҳ лоиқи арзанда нест.
Салом, эй ахли дил, эй аҳли Меҳан
Салом, эй ахли дил, эй аҳли Меҳан, Салом афроди чун оина равшан. Салом ахли башарро созгор аст, Салом ҳарфи хуши Парвардигор аст.
Наёбад ҳеч кас умри дубора
Наёбад ҳеч кас умри дубора, Ба илме рав, к-аз онат нест чора.
Чун қибланамо Хизри раҳи аҳли ҷаҳон бош
Чун қибланамо Хизри раҳи аҳли ҷаҳон бош, Саргаштаи худ, роҳнамои дигарон бош.
Расми сагон аст ба ҳар сӯ нигоҳ
Расми сагон аст ба ҳар сӯ нигоҳ, Шер сарафканда хиромад ба роҳ.
Ту бар тахти султонии хеш бош
Ту бар тахти султонии хеш бош, Ба ахлоқи покиза дарвеш бош.
Мағрур машав ба мол чун бехабарон
Мағрур машав ба мол чун бехабарон, Зеро ки бувад мол чу абри гузарон.
Аз мукофоти амал ғофил машав
Аз мукофоти амал ғофил машав, Гандум аз гандум бирӯяд, ҷав зи ҷав.
Агар нодон ба даҳшат сахт гӯяд
Агар нодон ба даҳшат сахт гӯяд, Хирадмандаш ба нармӣ дил биҷӯяд.
Накӯ гуфт донандаи несту ҳаст
Накӯ гуфт донандаи несту ҳаст: Маро дӯсти нек аз бародар беҳ аст.
Ба ҳар коре, ки хоҳӣ кард мадхал
Ба ҳар коре, ки хоҳӣ кард мадхал, Нигаҳ, кун охири кораш ба аввал.
Ҷон чароғ асту ақл равғани ӯ
Ҷон чароғ асту ақл равғани ӯ, Ақл ҷон асту дониш аст тани ӯ.
