Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Куфри чу мане газофу осон набувад
Куфри чу мане газофу осон набувад, Муҳкамтар аз имони ман имон набувад. Дар даҳр чу ман якею он ҳам кофир, Пас, дар ҳама даҳр як мусулмон набувад.
Бо ин ду-се нодон, ки чунон медонанд
Бо ин ду-се нодон, ки чунон медонанд, Аз ҷаҳл, ки донои ҷаҳон ононанд. Хар бош, ки ин ҷамоа аз фарти харӣ, Ҳар к-ӯ на хар аст, кофираш мехонанд.
То бодаи ишқ дар қадаҳ рехтаанд
То бодаи ишқ дар қадаҳ рехтаанд, В-андар пайи ишқ ошиқ ангехтаанд. Бо ҷону равони Бӯалӣ меҳри Алӣ, Чун ширу шакар ба ҳам даромехтаанд.
Он ҷо, ки сухан зи боби маъқул омад
Он ҷо, ки сухан зи боби маъқул омад, Аз баҳри яке фоилу мафъул омад. Бе қудрати фоиле, чу як кор нашуд, Пас, фоили ҳар ду кавн маълул омад.
З-он пеш, ки аз ҷаҳон фурӯ монӣ фард
З-он пеш, ки аз ҷаҳон фурӯ монӣ фард, Он беҳ, ки набоядат пушаймонӣ х(в)ард. Имрӯз бикун, чу метавонӣ коре, Фардо чӣ кунӣ, ки ҳеҷ натвонӣ кард?!
Чун пир шудӣ, кори ҷавон натвон кард
Чун пир шудӣ, кори ҷавон натвон кард, Пирит ба кофур ниҳон натвон кард. Дар зулмати шаб ҳар он чи кардӣ, кардӣ, Дар равшании рӯз ҳамон натвон кард.
Зулфи ту чу афъӣ пайи шар мегардад
Зулфи ту чу афъӣ пайи шар мегардад, Донӣ паси пуштат зи чӣ бар мегардад? Чун дид, ки лаъли ту зумуррад дорад, Афъӣ шуду дар кӯҳу камар мегардад.
Он, к-аз лаби ӯ кони гуҳар киса ниҳод
Он, к-аз лаби ӯ кони гуҳар киса ниҳод, Қалб аст ҳар он нақд, ки дар киса ниҳод. Банди сари киса мехаридам, гуфто: — Ошиқ дидӣ, ки банд бар киса ниҳод?
Бигсаст фалак чу иқди дурдонаи субҳ
Бигсаст фалак чу иқди дурдонаи субҳ, Пурдурри хушоб кард паймонаи субҳ. Ӯ низ чу ман асиру шайдо гашта, К-эй ошиқи шомгоҳу девонаи субҳ.
Бингар зи ҷаҳон чӣ тарф барбастам
Бингар зи ҷаҳон чӣ тарф барбастам? – Ҳеҷ. В-аз ҳосили айём чӣ дар дастам? – Ҳеҷ. Шамъӣ тарабам гир, чу биншастам, ҳеҷ. Худ ҷоми Ҷамам гир, чу бишкастам, ҳеҷ.
Гар бода гаҳе хурам, нишони хомист
Гар бода гаҳе хурам, нишони хомист, В-ар з-он ки мудом май хурам, бадномист. Май шоҳу ҳакиму ринд бояд ки хурад, В-ин ҳар се наӣ, махӯр, ки душманкомист.
Он оташи оби тан, ки рӯҳи сонист
Он оташи оби тан, ки рӯҳи сонист, Хун аст, на хуне, чӣ сабаб зиндонист? Оре, ҳама солҳо бад-ӯ арзонист, То мояи ҷон чаро бад-ин арзонист.
Дил гарчи дар ин бодия бисёр шитофт
Дил гарчи дар ин бодия бисёр шитофт, Як мӯй надонист, вале мӯй шикофтафт. Андар дили ман ҳазор хуршед битофт, В-охир ба камоли заррае роҳ наёфт.
Соқӣ, қадаҳи мои маини ту куҷост?
Соқӣ, қадаҳи мои маини ту куҷост? В-он оинаи худойбини ту куҷост? Хоҳам, ки таҳорате диҳам ботинро, Он лӯлашикаста лӯлаини ту куҷост?
Бо душмани ман чу дӯст бисёр нишаст
Бо душмани ман чу дӯст бисёр нишаст, Бо дӯст набоядам дигар бор нишаст. Парҳез аз он шакар, ки бо заҳр омехт, Бигрез аз он магас, ки бар мор нишаст.
Май душмани масту дӯст бо ҳушёр аст
Май душмани масту дӯст бо ҳушёр аст, Андак тарёку беш заҳри мор аст. Дар бисёраш мазаррати андак нест, Дар андаки ӯ манфиати бисёр аст.
Гумон барам, ки дар ин рӯзгори тира чу шаб
Гумон барам, ки дар ин рӯзгори тира чу шаб, Бихуфт чашми мурувват, бимурд модари ҷуд. Зи сайри ҳафт ситора дар ин дувоздаҳ бурҷ, Ба даҳ-дувоздаҳ сол андар ин ди
Бигзар аз банди маҷозу дур гард аз доми ҳис
Бигзар аз банди маҷозу дур гард аз доми ҳис, Ҳар кӣ бо дунон нишинад, ҳиммати ӯ дун шавад. Чун бувад комил касе дар хиттаи кавну фасод, Ки надонад чун даромад,
Бар ҳар диёр, ки хашми ту корзор кунад
Бар ҳар диёр, ки хашми ту корзор кунад, Замона бар сари хунобаи ҷигар гардад. Магар, ки баҳр ба хоки дари ту наздик аст, Ки рӯзгор аз ӯ даст пургуҳар гардад.
Донӣ чӣ ҳикмат аст, ки фарзандро падар
Донӣ чӣ ҳикмат аст, ки фарзандро падар, Миннат надорад, ар диҳадаш рӯзу шаб ато. Яъне дар ин ҷаҳон, ки маҳалли ҳаводис аст, Дар меҳнати вуҷуд ту овардаӣ маро.
Ғизои рӯҳ бувад бодаи рақиқ, алҳақ
Ғизои рӯҳ бувад бодаи рақиқ, алҳақ, Ки ранги ӯ кунад аз дур ранги гулро дақ. Ба ранг занг зудояд зи ҷони андӯҳгин, Ҳумой гардад, агар ҷуръае бинӯшад бақ.
Рӯзаке чанд дар ҷаҳон будам
Рӯзаке чанд дар ҷаҳон будам, Бар сари хоку бод паймудам. Соате лутфу лаҳзае дар қаҳр, Ҷони покизаро биёлудам.
Ҳаром аст даҳ чиз бар родмард
Ҳаром аст даҳ чиз бар родмард, К-аз он шаш бувад марги озода фард. Ҳасад бурдану сифлагию дурӯғ, Намудан ниёзу заъифию дард.
Агар дил аз ғами дунё ҷудо тавонӣ кард
Агар дил аз ғами дунё ҷудо тавонӣ кард, Нишоту айш ба дори бақо тавонӣ кард. В-агар ба оҳи риёзат бароварӣ нафасе, Ҳама қудурати дилро сафо тавонӣ кард.
Аз хор-хори ишқи ту дар сина дорам хорҳо
Аз хор-хори ишқи ту дар сина дорам хорҳо, Ҳар дам шукуфта бар рухам з-он хорҳо гулзорҳо. Аз бас фиғону шеванам, чангест хам гашта танам, Ашк омада то доманам аз
