Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Машнав сухани хасм, ки биншину марав
Баргир шароби тарабангезу биё, Пинҳон зи рақиби сафла бистезу биё! Машнав сухани хасм, ки биншину марав, Бишнав зи ман ин нукта, ки бархезу биё!
Хоб арчи хуш омад ҳамаро дар дида
Ҷуз нақши ту дар назар наёмад моро, Ҷуз кӯйи ту раҳгузар наёмад моро. Хоб арчи хуш омад ҳамаро дар дида, Ҳаққо, ки ба чашм дарнаёмад моро.
Ҳар кӣ хоҳад, ки мубтало нашавад
Ҳар кӣ хоҳад, ки мубтало нашавад, Пушт нанҳад ба тобаи ҳаммом.
Ғизои худ зи қалои наргисе созад
Ғизои худ зи қалои наргисе созад, Ба шарти он ки зи дигар ғизо бипарҳезад.
Эй қодири бетаҳайюру бесонӣ
Эй қодири бетаҳайюру бесонӣ, Моро ба уқубат ба чӣ метарсонӣ? Чун нест ба дасти ҳеҷ кас, медонӣ, Дар кор ту оҷизию саргардонӣ.
Эй кош, бидонаме, ки ман кистаме
Эй кош, бидонаме, ки ман кистаме, Саргашта ба олам аз паи чистаме. Гар муқбилам, осудаву хуш зистаме, В-арна ба ҳазор дида бигристаме.
Бар сафҳаи чеҳраҳо хати ламязалӣ
Бар сафҳаи чеҳраҳо хати ламязалӣ, Маъкус навиштааст номи ду Алӣ. Як лому ду айн бо ду ёи маъкус Аз ҳоҷибу анфу айн бо хатти ҷалӣ.
Эй нафс, ки бастаи ҳавову ҳавасӣ
Эй нафс, ки бастаи ҳавову ҳавасӣ, Биштоб, ки дар ҳимояти як нафасӣ. Дунё маталаб, ҷоҳ маҷӯ, ишва махар, К-аз дӯст бароию ба душман бирасӣ.
Эй меҳр, ки нест чун ту оламгарде
Эй меҳр, ки нест чун ту оламгарде, З-ин раҳравиям бибахш роҳоварде. Имрӯз киро дидӣ, к-андар роҳи ишқ, Бар рух бувадаш гардею бар дил дарде.
Эй дар ду нафас умри ту афзоянда
Эй дар ду нафас умри ту афзоянда, Бодест нафас, шавандаву оянда. Бар бод ниҳодаӣ бинои ҳама умр, Бар бод куҷо бувад бино поянда?
Моем ба афви ту тавалло карда
Моем ба афви ту тавалло карда, Дар тоату маъсият табарро карда. Он ҷо, ки инояти ту бошад, бошад Нокарда чу карда, карда чун нокарда.
Май ҳосили умри ҷовидонист, бидеҳ
Май ҳосили умри ҷовидонист, бидеҳ, Сармояи лаззати ҷавонист, бидеҳ. Сӯзанда чу оташ аст, лекин ғамро Созанда чу оби зиндагонист, бидеҳ.
Дар субҳдаме азми сафар созаму рав
Дар субҳдаме азми сафар созаму рав, З-ин воқеа худро бадар андозаму рав. Дар домани абр чанг занам исовор, Ҷома ба канори модар андозаму рав.
Ҳар ҳайату ҳар нақш, ки шуд маҳв кунун
Ҳар ҳайату ҳар нақш, ки шуд маҳв кунун, Дар махзани рӯзгор гардад махзун. Чун боз ҳамин вазъ шавад вазъи фалак, Аз пардаи ғайбаш оварад ҳақ берун.
Ҳақ ҷони ҷаҳон асту ҷаҳон ҷумла бадан
Ҳақ ҷони ҷаҳон асту ҷаҳон ҷумла бадан, Аҷносу малоӣка ҳавоси ин тан. Аҷром аносиру маволид аъзо, Тавҳид ҳамин асту дигарҳо ҳама фан.
Моем ниҳуфта гиря дар ханда чу гул
Моем ниҳуфта гиря дар ханда чу гул, Мурда ба дамею аз даме зинда чу гул. Худро ба ҳама миён дарафканда чу гул, В-андар ҳама маҷмаъе пароканда чу гул.
Оташ чу фиканд бод дар хирмани гул
Оташ чу фиканд бод дар хирмани гул, Бар хок чакид оби пироҳани гул. Эй соқии май, дасти туву домани май, В-эй духтари раз, хуни ту дар гардани гул.
Ушшоқ баромаданд перомани гул
Ушшоқ баромаданд перомани гул, Якбора заданд даст дар домани гул. В-азбаски ҳамекашанд пиромани гул, Он гаҳ ба ҳазор шох шуд бар тани гул.
Эй дил, ҳама ҷоми ошиқӣ нӯш чу гул
Эй дил, ҳама ҷоми ошиқӣ нӯш чу гул, Пайваста либоси ошиқӣ пӯш чу гул. Чун шамъ забони оташин дорад ишқ, Зинҳор, мабош пунбадаргӯш чу гул.
Ку дил, ки бидонад нафасе асрораш?
Ку дил, ки бидонад нафасе асрораш? Ку гӯш, ки бишнавад даме гуфтораш? Маъшуқ ҷамол менамояд шабу рӯз, Ку дида, ки то бархурад аз дидораш?
Як-як ҳунарам бину гуноҳ даҳ-даҳ бахш
Як-як ҳунарам бину гуноҳ даҳ-даҳ бахш, Ҷурми мани хаста ҳасбатуллоҳ бахш. Аз боди фано оташи кин бармафрӯз, Манро ба сари хоки расулуллоҳ бахш.
Самъу басар асту шамму завқ асту масос
Самъу басар асту шамму завқ асту масос, Маҷмӯи ҳавоси зоҳир, эй мӯъҷизи нос. Пас муштарака, мухайяла, фикрату ваҳм, Бо ҳофиза дон ту панҷ ботин зи ҳавос.
Эй зоти ту мар вуҷудро буда асос
Эй зоти ту мар вуҷудро буда асос, Ҷуз зоти ту нест ҳеҷ кас зотшинос. Касро ба камолу кунҳи зотат раҳ нест, Бар феъли ту мекунанд зоти ту қиёс.
Рафт он гуҳаре, ки буд пирояи умр
Рафт он гуҳаре, ки буд пирояи умр, В-овард замона тоқӣ сармояи умр. Аз мӯйи сапедам сари пистони умед, Бингар, ки сиёҳ мекунад дояи умр.
Дар парда сухан нест, ки маълум нашуд
Дар парда сухан нест, ки маълум нашуд, Кам монд зи асрор, ки мафҳум нашуд. Дар маърифатат чу нек фикре кардам, Маълумам шуд, ки ҳеҷ маълум нашуд.