Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ай навбаҳори ошиқон, дорӣ хабар аз ёри мо?!
Ай навбаҳори ошиқон, дорӣ хабар аз ёри мо?! Ай аз ту обастан чаман в-ай аз ту хандон боғҳо! Ай бодҳои хушнафас, ушшоқро фарёдрас, Ай поктар аз ҷону ҷон, охир ку
Рақсон суви гардун шавам, з-он ҷо суви бечун шавам
Ҷуз вай чӣ бошад, к-аз аҷал андаррабояд кулли мо?! Сад ҷон барафшонам бар ӯ, гӯям: «Ҳанийян, марҳабо!». Рақсон суви гардун шавам, з-он ҷо суви бечун шавам, Сабр
Дидӣ, ки ёр ҷуз сари ҷавру ситам надошт
Дидӣ, ки ёр ҷуз сари ҷавру ситам надошт, Бишкаст аҳду аз ғами мо ҳеч ғам надошт. Ё Раб, магираш, арчи дили чун кабӯтарам Афканду кушту иззати сайди ҳарам надошт
Булбуле барги гуле хушранг дар минқор дошт
Булбуле барги гуле хушранг дар минқор дошт В-андар он баргу наво хуш нолаҳои зор дошт. Гуфтамаш: «Дар айни васл ин нолаву фарёд чист?» Гуфт: «Моро ҷилваи маъшуқ
Ҷуз остони туам дар ҷаҳон паноҳе нест
Ҷуз остони туам дар ҷаҳон паноҳе нест, Сари маро ба ҷуз ин дар ҳаволагоҳе нест. Адӯ чу теғ кашад, ман сипар бияндозам, Ки теғи мо ба ҷуз аз нолаеву оҳе нест.
Хоби он наргиси фаттони ту бе чизе нест
Хоби он наргиси фаттони ту бе чизе нест, Тоби он зулфи парешони ту бе чизе нест. Аз лабат шир равон буд, ки ман мегуфтам: Ин шакар гирди намакдони ту бе чизе не
Ҳосили коргаҳи кавну макон ин ҳама нест
Ҳосили коргаҳи кавну макон ин ҳама нест, Бода пеш ор, ки асбоби ҷаҳон ин ҳама нест. Аз дилу ҷон шарафи суҳбати ҷонон ғараз аст, Ғараз ин аст, вагарна дилу ҷон и
Равшан аз партави рӯят назаре нест, ки нест
Равшан аз партави рӯят назаре нест, ки нест, Миннати хоки дарат бар басаре нест, ки нест. Нозири рӯйи ту соҳибназаронанд, оре, Сирри гесӯи ту дар ҳеч саре нест,
Роҳест роҳи ишқ, ки ҳечаш канора нест
Роҳест роҳи ишқ, ки ҳечаш канора нест, Он ҷо ҷуз он ки ҷон бисупоранд, чора нест. Ҳар гаҳ ки дил ба ишқ диҳӣ, хуш даме бувад, Дар кори хайр ҳоҷати ҳеч истихора
Зоҳиди зоҳирпараст аз ҳоли мо огоҳ нест
Зоҳиди зоҳирпараст аз ҳоли мо огоҳ нест, Дар ҳақи мо ҳар чӣ гӯяд, ҷойи ҳеч икроҳ нест. Дар тариқат ҳар чӣ пеши солик ояд, хайри ӯст, Бар сироти мустақим, эй дил
Мардуми дидаи мо ҷуз ба рухат нозир нест
Мардуми дидаи мо ҷуз ба рухат нозир нест, Дили саргаштаи мо ғайри туро зокир нест. Ашкам эҳроми тавофи ҳарамат мебандад, Гарчи аз хуни дили реш даме тоҳир нест.
Кас нест, ки афтодаи он зулфи дуто нест,
Кас нест, ки афтодаи он зулфи дуто нест, Дар раҳгузари кист, ки доме зи бало нест? Чун чашми ту дил мебарад аз гӯшанишинон, «Дунболи ту будан гунаҳ аз ҷониби мо
Моҳам ин ҳафта шуд аз шаҳру ба чашмам солест
Моҳам ин ҳафта шуд аз шаҳру ба чашмам солест, Ҳоли ҳиҷрон ту чӣ донӣ, ки чӣ мушкил ҳолест. Мардуми дида зи лутфи рухи ӯ дар рухи ӯ Акси худ дид, гумон бурд, ки
Ё Раб, ин шамъи дилафрӯз зи кошонаи кист?
Ё Раб, ин шамъи дилафрӯз зи кошонаи кист? Ҷони мо сӯхт, бипурсед, ки ҷононаи кист? Ҳолиё хонабарандози дилу дини ман аст, То дар оғӯши кӣ мехуспаду ҳамхонаи кис
Бинол, булбул, агар бо манат сари ёрист
Бинол, булбул, агар бо манат сари ёрист, Ки мо ду ошиқи зорему кори мо зорист. Дар он замин, ки насиме вазад зи турраи дӯст, Чӣ ҷойи дам задани нофаҳои тоторист
Хуштар зи айшу суҳбати боғу баҳор чист
Хуштар зи айшу суҳбати боғу баҳор чист, Соқӣ куҷост, гӯ сабаби интизор чист? Ҳар вақти хуш, ки даст диҳад, муғтанам шумор, Касро вуқуф нест, ки анҷоми кор чист.
Агарчи арзи ҳунар пеши ёр беадабист
Агарчи арзи ҳунар пеши ёр беадабист, Забон хамӯш, валекин даҳон пур аз арабист. Парӣ ниҳуфта руху дев дар карашмаи ҳусн, Бисӯхт ақл зи ҳайрат, ки ин чӣ булъаҷаб
Рӯйи ту кас надиду ҳазорат рақиб ҳаст,
Рӯйи ту кас надиду ҳазорат рақиб ҳаст, Дар ғунчаӣ ҳанӯзу садат андалеб ҳаст. Гар омадам ба кӯйи ту, чандон ғариб нест, Чун ман дар ин диёр ҳазорон ғариб ҳаст.
Марҳабо, эй пайки муштоқон, бидеҳ пайғоми дӯст
Марҳабо, эй пайки муштоқон, бидеҳ пайғоми дӯст, То кунам ҷон аз сари рағбат фидои номи дӯст. Волаву шайдост доим ҳамчу булбул дар қафас Тӯтии табъам зи ишқи шак
Сабо, агар гузаре афтадат ба кишвари дӯст
Сабо, агар гузаре афтадат ба кишвари дӯст, Биёр нафҳае аз гесуйи муанбари дӯст. Ба ҷони ӯ, ки ба шукрона ҷон барафшонам, Агар ба сӯи ман орӣ паёме аз бари дӯст.
Он пайки номвар, ки расид аз диёри дӯст
Он пайки номвар, ки расид аз диёри дӯст, Овард ҳирзи ҷон зи хати мушкбори дӯст. Хуш медиҳад нишони ҷалолу ҷамоли ёр, Хуш мекунад ҳикояту иззу виқори дӯст.
Дорам умеди отифате аз ҷаноби дӯст
Дорам умеди отифате аз ҷаноби дӯст, Кардам ҷиноятею умедам ба афви ӯст. Донам, ки бигзарад зи сари ҷурми ман, ки ӯ Гарчи париваш аст, валекин фариштахӯст.
Сари иродати мо в-остони ҳазрати дӯст
Сари иродати мо в-остони ҳазрати дӯст, Ки ҳар чӣ бар сари мо меравад, иродати ӯст. Назири дӯст надидам, агарчи аз маҳу меҳр Ниҳодам ойинаҳо дар муқобили рухи дӯ
Он сиёҳчарда, ки ширинии олам бо ӯст
Он сиёҳчарда, ки ширинии олам бо ӯст, Чашми майгун, лаби хандон, дили хуррам бо ӯст. Гарчи шириндаҳанон подшаҳонанд, вале Ӯ Сулаймони замон аст, ки хотам бо ӯст
Дил саропардаи муҳаббати ӯст
Дил саропардаи муҳаббати ӯст, Дида ойинадори талъати ӯст. Ман, ки сар дарнаёварам ба ду кавн, Гарданам зери бори миннати ӯст.