Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Бода диҳ он ёри қадаҳбораро
Бода диҳ он ёри қадаҳбораро, Ёри турушрӯйи шакарпораро! Мангар он сӯй, бад-ин сӯ кушо Ғамзаи ғаммозаи хунхораро!
Чанд ниҳон дорӣ он хандаро
Чанд ниҳон дорӣ он хандаро, Он маҳи тобондаи фархундаро?! Банда кунад рӯйи ту сад шоҳро, Шоҳ кунад хандаи ту бандаро!
Дар бари мо шудаст дилбари мо
Дар бари мо шудаст дилбари мо, Гули мо беҳад асту шаккари мо! Мо ҳамеша миёни гулшакарем, З-он дили мо қавист дар бари мо!
Гӯши ман мунтазир паёми туро
Гӯши ман мунтазир паёми туро, Ҷон ба ҷон ҷуста як саломи туро! Дар дилам хуни шавқ меҷӯшад, Мунтазир бӯйи ҷӯши ҷоми туро!
Сад дуҳул мезананд дар дили мо
Сад дуҳул мезананд дар дили мо, Бонги он бишнавем мо фардо! Пунбадаргӯшу мӯйдарчашм аст Ғами фардову васвасай савдо!
Ту ҷону ҷаҳонӣ, каримо, маро
Ту ҷону ҷаҳонӣ, каримо, маро, Чи ҷону ҷаҳон?! Аз куҷо то куҷо?! Ки ҷон худ чи бошад бари ошиқон, Ҷаҳон худ чи бошад бари авлиё?!
Кароне надорад биёбони мо
Кароне надорад биёбони мо, Қароре надорад дилу ҷони мо! Ҷаҳон дар ҷаҳон нақшу сурат гирифт, Кадом аст аз ин нақшҳо они мо?!
Ҳала, ай киё, нафасе биё
Ҳала, ай киё, нафасе биё, Дари айшро сара баркушо! Ин фалон чи шуд, он фалон чи шуд, Набувад маро сари моҷаро!
Ёри мо, дилдори мо, олами асрори мо
Ёри мо, дилдори мо, олами асрори мо, Юсуфи дидори мо, равнақи бозори мо! Бар дами имсоли мо ошиқ омад пори мо, Муфлисонему туйӣ ганҷи мо, динори мо!
Муборакӣ, ки бувад дар ҳама арӯсиҳо
Муборакӣ, ки бувад дар ҳама арӯсиҳо, Дар ин арӯсии мо бод, ай Худо, танҳо! Муборакии шаби қадру моҳи рӯзаву ид, Муборакии мулоқоти Одаму Ҳавво!
Маро бидиду напурсид он нигор чаро?!
Маро бидиду напурсид он нигор чаро?! Туруш-туруш бигузашт аз дарича ёр чаро?! Сабаб чӣ буд, чӣ кардам, ки бад намуд зи ман, Ки хотираш бигирифтаст ин ғубор чаро
Биёр он, ки қаринро суви қарин кашадо
Биёр он, ки қаринро суви қарин кашадо, Фариштаро зи фалак ҷониби замин кашадо! Ба ҳар шабе чу Муҳаммад ба ҷониби миъроҷ Буроқи ишқи абадро ба зери зин кашадо!
Чу андарояд ёрам, чи хуш бувад, ба Худо
Чу андарояд ёрам, чи хуш бувад, ба Худо, Чу гирад ӯ ба канорам, чи хуш бувад, ба Худо! Чу шер панҷа ниҳад бар шикастаоҳуи хеш, Ки, ай азиз, шикорам чи хуш бувад
Ман аз куҷову ғаму шодии ҷаҳон зи куҷо?!
Ман аз куҷову ғаму шодии ҷаҳон зи куҷо?! Ман аз куҷо, ғами борону новадон зи куҷо?! Чаро ба олами аслии хеш во наравем?! Дил аз куҷову тамошои хокдон зи куҷо?!
Боз бунафша расид ҷониби савсан дуто
Боз бунафша расид ҷониби савсан дуто, Боз гули лаълпӯш мебидаронад қабо. Боз расиданд шод з-он суви олам чу бод Масту хиромону хуш сабзқабоёни мо!
Ай ҳама хубӣ туро, пас ту киройӣ, киро?!
Ай ҳама хубӣ туро, пас ту киройӣ, киро?! Ай гули дар боғи мо, пас ту куҷойӣ куҷо?! Савсан бо сад забон аз ту нишонам надод, Гуфт: «Рав, аз ман маҷӯ ғайри дуъову
Чанд гурезӣ зи мо, чанд равӣ ҷобаҷо?!
Чанд гурезӣ зи мо, чанд равӣ ҷобаҷо?! Ҷони ту дар дасти мост ҳамчу гулӯйи асо! Чанд бикардӣ тавоф гирди ҷаҳон аз газоф?! З-ин рамайи пур зи лоф ҳеч ту дидӣ вафо
Бар гӣчҳои мо зан, ай гичии хирадҳо
Бишкан сабӯву кӯза, ай мири оби ҷонҳо, То во шавад чу коса дар пеши ту даҳонҳо! Бар гӣчҳои мо зан, ай гичии хирадҳо, То вораҳад ба гичӣ ин ақл з-имтиҳонҳо!
Бедор кун тарабро, бар ман бизан ту х(в)адро
Бедор кун тарабро, бар ман бизан ту х(в)адро, Чашме чунин бигардон кӯрии чашми бадро! Худро бизан ту бар маҳ, ин аст зинда кардан, Бар мурда зан чу Исо афсуни м
Бо он ки мерасонӣ он бодаи бақоро
Бо он ки мерасонӣ он бодаи бақоро. Бе ту намегуворад ин ҷоми бода моро! Мутриб, қадаҳ раҳо кун, з-ин гуна нолаҳо кун, Ҷоно, яке баҳо кун он ҷинси бебаҳоро!
Омад баҳори ҷонҳо, ай шохи тар, ба рақс о
Омад баҳори ҷонҳо, ай шохи тар, ба рақс о, Чун Юсуф андаромад, Мисру шакар ба рақс о! Ай шоҳи ишқпарвар, монанди шири модар, Ай шири ҷӯш дар рӯ, ҷони падар, ба
Гар ту удӣ, сӯйи ин миҷмар биё
Гар ту удӣ, сӯйи ин миҷмар биё, В-ар биронандат зи бом, аз дар биё! Юсуфӣ, аз чоҳу зиндон чора нест, Сӯйи заҳри қаҳр чун шаккар биё!
То ба шаб, ай орифи шириннаво
То ба шаб, ай орифи шириннаво, Они мойӣ, они мойӣ, они мо! То ба шаб имрӯз моро ишрат аст, Ассало, ай покбозон, ассало!
Агар он майе, ки хӯрдӣ, ба саҳар набуд гиро
Агар он майе, ки хӯрдӣ, ба саҳар набуд гиро, Биситон зи ман шаробе, ки қиёматаст, ҳаққо! Чи тафарруҷу тамошо, ки расад зи ҷоми аввал, Дувумаш, наъузубиллаҳ, чӣ
Биравед, ай ҳарифон, бикашед ёри моро
Биравед, ай ҳарифон, бикашед ёри моро, Ба ман оваред охир санами гурезпоро! Ба баҳонаҳои ширин, ба таронаҳои заррин Бикашед сӯйи хона маҳи хуби хушлиқоро!