Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дилам хаёли туро раҳнамой медонад
Дилам хаёли туро раҳнамой медонад, Ҷуз ин тариқ надонам, Худой медонад. Зи дарди рӯбаҳи ишқат чу шер менолам, Агарчи ҳамчу сагам ҳарзалой медонад.
Касе, ки рӯи ту дидаст, ҳоли ман донад
Касе, ки рӯи ту дидаст, ҳоли ман донад, Ки ҳар кӣ дил ба ту пардохт, сабр натвонад. Магар ту рӯй бипӯшӣ, в-агарна, мумкин нест, Ки одамӣ, ки ту бинад, назар бип
Он сарв, ки гӯянд, ба болои ту монад
Он сарв, ки гӯянд, ба болои ту монад, Ҳаргиз қадаме пеши ту рафтан натавонад. Дунболи ту будан гунаҳ аз ҷониби мо нест, Бо ғамза бигӯ, то дили мардум наситонад.
Онро, ки ғаме чун ғами ман нест, чӣ донад
Онро, ки ғаме чун ғами ман нест, чӣ донад, К-аз шавқи туам дида чӣ шаб мегузаронад? Вақт аст, агар аз пой дароям, ки ҳама умр Боре накашидам, ки ба ҳиҷрони ту м
Рӯз баромад баланд, эй писари ҳушманд
Рӯз баромад баланд, эй писари ҳушманд, Гарм бибуд офтоб, хайма ба рӯяш бибанд. Тифли гиё шир хурд, шохи ҷавон, гӯ, бибол, Абри баҳорӣ гирист, тарфи чаман, гӯ, б
Соате к-аз дарам он сарви равон боз омад
Соате к-аз дарам он сарви равон боз омад, Рост гӯӣ, ба тани мурда равон боз омад. Бахти пирӯз, ки бо мо ба хусумат мебуд, Бомдод аз дари ман сулҳкунон боз омад.
Сармаст зи кошона ба гулзор баромад
Сармаст зи кошона ба гулзор баромад, Ғулғул зи гулу лола ба якбор баромад. Мурғони чаман наъразанон дидаму гӯён З-ин ғунча, ки аз тарфи чаманзор баромад.
Дӯш бе рӯи ту оташ бар сарам бар мешуд
Дӯш бе рӯи ту оташ бар сарам бар мешуд, В-обе аз дида миёмад, ки замин тар мешуд. То ба афсӯс ба поён наравад умри азиз, Ҳама шаб зикри ту мерафту мукаррар мешу
Ҳар кӣ ширинӣ фурӯшад, муштарӣ бар вай биҷӯшад
Ҳар кӣ ширинӣ фурӯшад, муштарӣ бар вай биҷӯшад, Ё магасро пар бибандад, ё асалро сар бипӯшад. Ҳамчунон ошиқ набошад, в-ар бувад, содиқ набошад, Ҳар кӣ дармон ме
Имрӯз дар фироқи ту дигар ба шом шуд
Имрӯз дар фироқи ту дигар ба шом шуд, Эй дида, пос дор, ки хуфтан ҳаром шуд. Беш эҳтимоли санги ҷафо хурданам намонд, К-аз риққат андаруни заъифам чу ҷом шуд.
Хоби хуши ман, эй писар, дастхуши хаёл шуд
Хоби хуши ман, эй писар, дастхуши хаёл шуд, Нақди умеди умри ман дар талаби висол шуд. Гар нашуд иштиёқи ӯ ғолиби сабру ақли ман, Ин ба чӣ зердаст гашт, он ба ч
То кай, эй дилбар, дили ман бори танҳоӣ кашад
То кай, эй дилбар, дили ман бори танҳоӣ кашад, Тарсам, аз танҳоӣ аҳволам ба расвоӣ кашад. Кай шикебоӣ тавон кардан, чу ақл аз даст рафт? Оқиле бояд, ки пой анда
Маро ба оқибат ин шӯхи симтан бикушад
Маро ба оқибат ин шӯхи симтан бикушад, Чу шамъи сӯхта рӯзе дар анҷуман бикушад. Ба лутф агар бихиромад, ҳазор дил бибарад, Ба қаҳр агар биситезад, ҳазор тан бик
Туро худ як замон бо мо сари саҳро намебошад
Туро худ як замон бо мо сари саҳро намебошад, Чу шамсат хотири рафтан ба ҷуз танҳо намебошад. Ду чашм аз ноз дар пешат, фароғ аз ҳоли дарвешат, Магар к-аз хубии
Дар пои ту афтодан шоиста даме бошад
Дар пои ту афтодан шоиста даме бошад, Тарки сари худ гуфтан зебо қадаме бошад. Бисёр забуниҳо бар хеш раво дорад, Дарвеш, ки бозораш бо муҳташаме бошад.
Агар сарве ба болои ту бошад
Агар сарве ба болои ту бошад, На чун башни дилорои ту бошад. В-агар хуршед дар маҷлис нишинад, Напиндорам, ки ҳамтои ту бошад.
Гар гӯямат, ки сарвӣ, сарв инчунин набошад
Гар гӯямат, ки сарвӣ, сарв инчунин набошад, В-ар гӯямат, ки моҳӣ, маҳ бар замин набошад. Гар дар ҷаҳон бигардӣ, в-офоқ дарнавардӣ, Сурат бад-ин шигарфӣ дар куфр
Туро нодидани мо ғам набошад
Туро нодидани мо ғам набошад, Ки дар хайлат беҳ аз мо кам набошад. Ман аз дасти ту дар олам ниҳам рӯй, Валекин чун ту дар олам набошад.
Ҷанг аз тарафи дӯст дилозор набошад
Ҷанг аз тарафи дӯст дилозор набошад, Ёре ки таҳаммул накунад, ёр набошад. Гар бонг барояд, ки саре дар қадаме рафт, Бисёр магӯед, ки бисёр набошад.
Он беҳ, ки назар бошаду гуфтор набошад
Он беҳ, ки назар бошаду гуфтор набошад, То муддаъӣ андар паси девор набошад. Он бар сари ганҷ аст, ки чун нукта ба кунҷе Биншинаду саргашта чу паргор набошад.
Чӣ касӣ, ки ҳеч касро ба ту-бар назар набошад
Чӣ касӣ, ки ҳеч касро ба ту-бар назар набошад, Ки на дар ту боз монад, магараш басар набошад. На тариқи дӯстон асту на шарти меҳрбонӣ, Ки зи дӯстӣ бимирему туро
То ҳоли манат хабар набошад
То ҳоли манат хабар набошад, Дар кори манат назар набошад. То қуввати сабр буд, кардем, Дигар чӣ кунем, агар набошад.
Бо корвони мисрӣ чандин шакар набошад
Бо корвони мисрӣ чандин шакар набошад, Дар луъбатони чинӣ з-ин хубтар набошад. Ин дилбарию шӯхӣ аз сарву гул наёяд, В-ин шоҳидию шангӣ дар моҳу х(в)ар набошад.
Назари худойбинон талаби ҳаво набошад
Назари худойбинон талаби ҳаво набошад, Сафари ниёзмандон қадами хато набошад. Ҳама вақт орифонро назар асту омиёнро, Назаре муоф доранду дувум раво набошад.
Сари ҷонон надорад, ҳар кӣ ӯро хавфи ҷон бошад
Сари ҷонон надорад, ҳар кӣ ӯро хавфи ҷон бошад, Ба ҷон гар суҳбати ҷонон барояд, ройгон бошад. Муғелон чист, то ҳоҷӣ инон аз Каъба барчинад? Хасак дар роҳи мушт