Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ё Раб, чӣ шуд имрӯз, ки он моҳ наёмад?
Ё Раб, чӣ шуд имрӯз, ки он моҳ наёмад? Ҷон рафт зи тан, в-он бути дилхоҳ наёмад. Сад қиссаи пурғусса мани зулмрасида Бурдам ба сари роҳ, вале шоҳ наёмад.
Рухи худ ба хун нигорам, ки нигори ман наёмад
Рухи худ ба хун нигорам, ки нигори ман наёмад, Ғами ӯ бикушт зорам, ба мазори ман наёмад. Ба канори ҷӯ надидам чу қадаш ба боғ сарве, Ки зи оби дида ҷӯйе ба кан
Шабам дар мотами ҳиҷрон ду абру дар хаёл омад
Шабам дар мотами ҳиҷрон ду абру дар хаёл омад, Ба сина ҳар куҷо нохун задам, шакли ҳилол омад. Пас аз марг, ай ҳумоюнзоғ, афган устухонамро, Дар он саҳро, ки рӯ
Хоки кӯяшро пас аз куштан ба хунам гил кунед
Хоки кӯяшро пас аз куштан ба хунам гил кунед, Хонае созеду ҷонамро дар он манзил кунед. Чун бирезад хуни ман ин бас дият, к-аз баъди қатл Гоҳ-гоҳе нисбати хунам
Покбозон ҳама наззораи он рӯй кунанд
Покбозон ҳама наззораи он рӯй кунанд, Ростон майл бад-он қомати дилҷӯй кунанд. Ғамзаҳоро макун ангез пайи ғорати дин, Кофиронанд, мабодо, ки бад-ин хӯй кунанд.
Он маҳ ба ҷониби сафар оҳанг мекунад
Он маҳ ба ҷониби сафар оҳанг мекунад, Саҳрову шаҳр бар дили мо танг мекунад. Ай номабар, ба маҷлиси ӯ номи ман мабар, К-аз гуфтугӯйи номи манаш нанг мекунад.
Ҷон аз он лабҳо ҳикоят мекунад
Ҷон аз он лабҳо ҳикоят мекунад, Тӯтӣ аз шаккар ривоят мекунад. Ҳар кӣ мегӯяд ҳадиси Салсабил, З-он лаби нӯшин киноят мекунад.
То кай он шӯх маро бинаду нодида кунад
То кай он шӯх маро бинаду нодида кунад, Бишнавад нолаи зори ману нашнида кунад. Чун бигирям бари ӯ фош, зи ман пинҳонӣ Дар рақибон нигарад, хандаи дуздида кунад
Ваҳ, ки он султон ба мазлумон нигоҳе ҳам накард
Ваҳ, ки он султон ба мазлумон нигоҳе ҳам накард В-аз такаббур гӯш сӯйи додхоҳе ҳам накард. Баҳри побӯсӣ ба роҳаш солҳо будем хок, Ҳаргиз он бадхӯ гузар бар хоки
Ваҳ, ки он турки парипайкар маро девона кард
Ваҳ, ки он турки парипайкар маро девона кард, Ошно ногашта аз ақлу хирад бегона кард. Ҳар мусулмоне, ки шакли он бути бадкеш дид, Пушт бар меҳроби масҷид, рӯй б
Мутриб оҳанги тараннумҳои шавқангез кард
Мутриб оҳанги тараннумҳои шавқангез кард, Аз дами най оташи соҳибдилонро тез кард. Дар ҳарими базми риндон пой натвонад ниҳод, Ҷуз ҳарифе, к-аз сабӯйи бода даст
Тири ту афтод дур, ҷони ман афгор кард
Тири ту афтод дур, ҷони ман афгор кард, Дар ҳадаф омад, вале дар дили ман кор кард. Пеши рухат вақти гул лола шукуфтан нахост, Сина зад аз шавқ чок, доғи худ из
Омад хазони умру маро гуна зард кард
Омад хазони умру маро гуна зард кард, Бар хотирам ҳавои гулу сабза сард кард. Осудагӣ ба хоб надид он ки такягоҳ Аз гирди болиши фалаки тезгард кард.
Хуррам дили онҳо, ки ба майхона нишастанд
Хуррам дили онҳо, ки ба майхона нишастанд В-аз васвасаи хонақаҳу мадраса растанд. Чун ҷомаи мо пардаи тақво бидариданд, Чун тавбаи мо хомаи фатво бишикастанд.
Ҳалқаи гӯши туро ҳар кӣ бад-ин лутф бидид
Ҳалқаи гӯши туро ҳар кӣ бад-ин лутф бидид, Ҳалқаи бандагии ишқи ту дар гӯш кашид. Ҳалқаи гӯши туро то шудаам ҳалқабагӯш, Ҳалқасон кори маро пою саре нест падид.
Аз ёри куҳан намекунӣ ёд
Аз ёри куҳан намекунӣ ёд, Ин пешаи нав муборакат бод! Фарёди касе намекунӣ гӯш, Пеши кӣ кунем аз ту фарёд?
Сари зулфат, ки ҳаст аз бод гоҳе рост, гоҳе каҷ
Сари зулфат, ки ҳаст аз бод гоҳе рост, гоҳе каҷ, Бар он рухсору ораз бод гоҳе рост, гоҳе каҷ. Хаёли қомату меҳроби абрӯи ту мебандад, Ки мехонад имом аврод гоҳе
Дар базми мо, ки меравад аз нуқлу ҷом баҳс
Дар базми мо, ки меравад аз нуқлу ҷом баҳс, Ай муҳтасиб, макун зи ҳалолу ҳаром баҳс. З-он зулфу рух, ки ҳуҷҷати даври тасалсул аст, Бошад миёни аҳли назар субҳу
Ҷон тани фарсударо бо ғами ҳиҷрон гузошт
Ҷон тани фарсударо бо ғами ҳиҷрон гузошт, Тоқати суҳбат надошт, хона ба меҳмон гузошт. Тири ту омад фурӯ, сина басе танг буд, Дил ба адам рӯ ниҳод, ҷой ба пайко
Бар сари кӯе, ки рӯзе сарви нози ман гузашт
Бар сари кӯе, ки рӯзе сарви нози ман гузашт, Дар заминбӯсӣ ҳама умри дарози ман гузашт. Буд беш аз ҳад ниёзам бо сагони ӯ, вале Нози он бадхӯй бо ман аз ниёзи м
Дардо, ки ёр ҷониби моро нигаҳ надошт
Дардо, ки ёр ҷониби моро нигаҳ надошт, Ойини меҳру расми вафоро нигаҳ надошт! Шуд хоки пой дар раҳи ӯ сад худошинос, Фориғ гузашту роҳи Худоро нигаҳ надошт.
Дӯш бар ёди ту чашмам дам ба дам хун мегирист
Дӯш бар ёди ту чашмам дам ба дам хун мегирист, Сӯзи ман медид шамъу аз ман афзун мегирист. Гиряи талхи суроҳӣ низ бечизе набуд, Ғолибан, аз шавқи он лабҳои майг
Чашмам хаёли қадди ту ҷуз нахли тар набаст
Чашмам хаёли қадди ту ҷуз нахли тар набаст, Нахли хаёлро кас аз ин хубтар набаст. Нагзашт дар ғами ту шабе, к-оташин дилам Аз дуди оҳ роҳи нафас бар саҳар набас
Турки гулчеҳраи ман хайма ба саҳро задааст
Турки гулчеҳраи ман хайма ба саҳро задааст, Дар дили лола рухаш оташи савдо задааст. Шуд чунон пояи оҳи ман аз он моҳ баланд, Ки саропарда бар ин торуми мино за
Ин заминест, ки сарманзили ҷонон буда-ст
Ин заминест, ки сарманзили ҷонон буда-ст, Матраҳи нури рухи он маҳи тобон буда-ст. Ин заминест, ки ҳар шебу фарозе, ки дар ӯст, Ҷойи омадшуди он сарви хиромон б