Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
ҲАМОСАИ ЧАШМУ ЧАРОҒ
Нахустин одаме, к-андар миёни зулматистони муҳити хеш нуре ҷустуҷӯ мекард, Ва андар кулбаи тораш чароғе орзу мекард, Нахустин бор сӯи осмон наззора карду дид
СУТУНҲО
Ҳама чун аскарони сафкашида Ҳазор андар ҳазоранд. Ситода дар рада мисли низомӣ Қатор андар қаторанд.
КӮЧИЁН
Хонаҳои амонати кӯчӣ – Хонаҳои вагонии сайёр Зиндагишон ҳамеша дар роҳ аст Бесукун зери гунбади даввор.
БУНЁДКОРОН
Дидам, ки чашмҳошон чун чашмаҳои нуранд, Милён киловати нур аз чашмашон ҳувайдост, Ҳар набз ноқили зӯр амсоли ноқили нур, Ҳар дил даруни сина чун кӯраи тавоност
КОРИСТОНИ НОРАК БУНЁДГОҲИ КОХИ НУР
Дар тангнои кӯҳ, Дар ҳавзае, ки мешавад бунёд Кохи нур, Ғавғои маҳшар аст. Ин ҷо на савти хонише, на саҳни ромише,
КОРЕЗИ ФИРДАВСӢ
Орзуе дошт Фирдавсӣ ба дил, Ранҷи чандинсола гар судаш диҳад, Баҳри подоши суханҳои баланд Силае гар шоҳ Маҳмудаш диҳад,
ВАСИЯТИ ФИРДАВСӢ
Кашф нанмояд ситора дар фалак Ҳеҷ як ахтаршинос андар ҷаҳон Бо умеди он, ки тобад аз само Бар сари ӯ бештар аз дигарон.
ФИРДАВСӢ ВА ТЕМУР
(Ривоят) Масти хун бо савлату боди бурут Чун суи Эронзамин лашкар кашид, Ланг-лангон Темури бедодгар
АРВОҲИ ДОМАНГИР
Мепарад рӯҳи Рустами Дастон Ҷониби мулки умри ҷовидон. Рӯҳи Таҳмина – рӯҳи домангир Мепарад аз қафош бо таъхир.
ОХИРИН ҶАНГИ РУСТАМ
Гурз тобон дар офтоби саҳар, Зери рон Рахши барқҷавлон аст. Мешиносед? Рустами дастон Бар набарди раво шитобон аст.
НАВҲАИ ТАҲМИНА БАР СУҲРОБ
Таҳминаам, Таҳминаам, Аз дарду ғам ду нимаам. Дар ҳасрати Суҳроби ял Дурҷи ғамон шуд синаам.
ГИРЯИ КОВА БА ҲАБДАҲ ПИСАРАШ
Даруни синаи сардам дили садпора мегиряд, Миёни хонаи бекӯдакам гаҳвора мегиряд. Зи базми гарми шоҳон хандаи мастона меояд, Ба чашми ман вале ҳар хишти бурҷу бо
ПУШТИБОНӢ
Дар ҳама Эрону Тӯрон Ҳамнабарди Рустами дастон касе нест. Ҳамбару ҳамбози ӯ дар рӯи дунё Аз тамоми зодаи инсон касе нест.
ҒУРУРИ РУСТАМ
Ман гардани адовати шайтон шикастаам, Ман муҳраи сиёсати шоҳон шикастаам. Бо гурзи тобдори худ фирӯз будаам, Бо мушти обдори худ сандон шикастаам.
РӮҲИ РАХШ
Аз фазои мулки Эрон то фазои мулки Тӯрон – Аз Сиистон то Куҳистон, Аз Хуросон то Бадахшон, Аз фазои лоҷварди мулки Ховар
ИЛҲОМ АЗ «ШОҲНОМА» ПИСАРИ ҲАЖДАҲУМИ КОВА
Одамизод ҳанӯз озурдаст Аз ҳама ҷангу ҷадалҳои қадим. Одамизод ҳанӯз ошуфтаст Аз ҳама шӯришу балвои қадим.
ГУНҶИШК АЗ МАНОРА
Чӣ гӯям муртади бемазҳаберо, Ки ҳар ҷо даъвии мову манӣ кард. Ба ҷои рӯшиносӣ – рӯхарошӣ, Ба ҷои мӯшикофӣ мӯканӣ кард.
БОЛИ АРЗИЗ
Гар аҷал шаҳболи парвозаш шикаст, Гӯӣ бар қасди аҷал Бол месозанд андар шаҳри ӯ2 ...
ЯК ПОРА ХОТИРА
Бори аввал дида будам ман варо Дар лаби Варзоб – дар бустонсаро. Нав сафедӣ бар сараш афтода буд, Ё сафедии замири сода буд.
ДАР ХУНЗАХ
Вориси Хайёму Хайёми авар, Яъне ду фарзона – Мирзою Расул Рақс мекарданд дар каф шохҷом. Ҷомҳо пурбода буданд,
ПАРВОЗИ СУХАН
Он ҳама парвозҳо – Шарқу Шимол, Он ҳама парвозҳо – Ғарбу Ҷануб, Он ҳама парвозҳо бо боли даврон Дар фазои зишту хуб...
БАЪДИ ТУ
Солҳои охир аз забони устоди бузургвор Мирзо Турсунзода байти зеринро такрор ба такрор шунидаам: Тарсам, ки ман бимираму ғам бепадар шавад,
ВОРИСОН
Ояд аз шеъру сухан бӯи Ватан, Бинам аз рӯи сухан рӯи Ватан. Ҳар кӣ нирӯманд бошад дар ҳунар Такя дорад гар ба нирӯи Ватан.
РӮЗИ ҶАНОЗА
Киштии пурбори дил аз паҳнаи дарё гузашт, Хун гирӣ, эй Тоҷикистон, шоир аз дунё гузашт. Ҷор зад аз минбари дунё барои адлу дод, Маркази дилҳо биҷуст, аз маркази
ДАР ҚАТОРИ ҚУЛЛАҲОИ ТОҶИКИСТОН
Дар қатори қуллаҳои Тоҷикистон, Дар қатори қуллаҳои сангу хок Қуллаи дигар ба гардун сар кашид – Қуллаи шеъри баланду рӯҳи пок.