Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
САПЕДА
Нигоҳат оташин бошад, париҷон. Лабонат ангубин бошад, париҷон. Ҳамон як бӯсаи аввал, ки додӣ, Мабодо охирин бошад, париҷон.
ГӮШАИ ДИЁР
Паҳност баҳру бар, дунёст бекарон, Аммо азизтар бошад маро зи ҷон Як коса оби сард аз оби чашмасор, Як нолаи бадард аз тори обшор.
ИШҚИ МАН
Эй ишқи ман, эй ишқи ман, Дар осмон ҷустам туро. Бигзаштам аз сад баҳру бар Дар сад ҷаҳон ҷустам туро.
АРӮСБИЁРОН
Арӯси мо – арӯси ҳаждасола, муборак, ин шаби шодӣ муборак! Ду чашмаш оташин мисли ситора, муборак, ин шаби шодӣ муборак!
ДАРЁ
Дарё! Дарё! Бехуд равонӣ, дарё! Пирӣ чу дунё, Чун ман ҷавонӣ, дарё!
НАВҲА
Рафтӣ аз афсона берун Безамон аз ҷаври гардун. Дар ғамат аз чашми ёрон Мечакад хун, мечакад хун.
ҶУДОӢ
Ту рафтӣ он намози шом, Хоби шабам ҳаром шуд. Зи ишқи нотамоми ту Кори дилам тамом шуд.
ЧИЛКОКУЛ
Ту зебоиву ман зебопарастам, Ту барноиву ман барнопарастам. Дар ин як умри кӯтоҳе, ки дорам, Ту яктоиву ман яктопарастам.
ЁРИ ЗАРАФШОНӢ
Дар хонаи чашми ту Як оташи сӯзон аст. Ё шуълаи меросӣ Аз оташи суғдон аст.
РАҚСИ «ЗЕБО»
Эҳдо ба ансамбли «Зебо» Доманафшон, кокулафшон, Гул ба кокул аз гулафшон. Масти нозу масти саҳбо
НОЗАНИН
Шишта будам ними шаб, ки тақ-тақи дарвоза шуд, Омаданҳои ту ёд омад, хуморам тоза шуд. Рӯи гандум дорию чашмони ҷоду, нозанин,
ОШИҚАМЕ
Ҳар куҷое биравам, Рӯи ӯ дар назарам. Гар равам аз дари ӯ, Дар ҷаҳон дарбадарам.
ХОСИЯТИ ДУКОКУЛА
«Хосияти дукокула, Ба рӯм задӣ барги гула»2 Ба рӯм задӣ барги гула, Куштӣ ҳазор булбула.
НАВРӮЗӢ
Наврӯз лола орад, Май дар пиёла орад, Пайғоми навбаҳорон Бар кӯҳу ёла орад.
МУБОРАКБОД
Бошад муборак ҷашни ҷавонӣ, Рӯзи муроди ёрони ҷонӣ. Арзад ки имшаб дар пои ёрон Ҳам гул фишонӣ, ҳам дил фишонӣ.
Мезанад борон ба шиша
Мезанад борон ба шиша Тора-тора, ришта-ришта. Шеърҳоям нимкора, Саргузаштам нонавишта.
МУБОРАКБОДИ ИШҚ
Дар тобу табат бинам, бехоби шабат бинам, Ҳар лаҳзаву ҳар соат ҳоли аҷабат бинам, Доро шудаӣ, эй дил, ғамҳот муборак бод! Аз санг шарар хоҳӣ, аз ёр назар хоҳӣ,
Барф борид –
Барф борид – барфи печон, барфи рақсон, Пора-пора, бешумора. Дар кафи ҳар барг сими реза дод,
РАНҶИ ДЕҲҚОН
Рӯи сурху чашми серу хотири шод, Файзи умру нури бахти халқи озод, Хонаи ободу ободии даврон – Бошад аз дастони деҳқон,
ЗАМИНИ НОЗАНИН
Замини нозанин, дар оғуши ту Гулистонҳову бустонҳо шукуфта. Замини нозанин, дар оғӯши ту Далерони Ватан ҷовид хуфта.
НИГОҲИ ИНТИЗОР
Дар нимароҳи уммед, дар роҳи пешбаста Хонам суруди ҳиҷрон бо ёди ту нишаста. Сарсону ҳаркуҷоӣ чун коҳи роҳи бодам, Бе ту ба худ наоям чун шишаи шикаста.
ДАСТАГУЛИ ТАРОНА ИШҚИ ТУ
Бо ёди ту, эй моҳи нав, Ман оҳу ғампарвардаам. Дар роҳи ишқи ту гарав Ҷони ҷавон овардаам.
БАЛЛАДАИ ОФТОБИ НОРАК
Зар аз сандуқи кӯҳ омад ба берун, Раҳо шуд офтоб аз чоҳи Зиндон. Зи кӯҳи Нор банди Нур во шуд – Рамузи роҳи нуронии даврон.
СИМЧӮБҲО
Бо нахустин аскари сурх, Бо нахустин духтури рус, Бо нахустин муҳри Шӯро Омадед аз ҷангали паҳновари рус.
СУРУДИ ТУНЕЛКОРОН
«Санг ҳам диле дорад...» Бедил Санг санг аст, лек дил дорад, Раҳ кушоем дар дили ҳар санг.