Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
РӮДИ СИР
Сирре надорад рӯди Сир Ҷуз ҳоҷати лабташнагон. Сар мезанад бар ду канор Ҳамчун сари саргаштагон,
ТАЛАБГОРӢ
Чи афсуне, чи ҷодуе, Намедонам, намедонам, Ки ишқат ногаҳон бигрифт Гиребонам, гиребонам.
БОРОН
Ту аз чархи барин борӣ, Ба рӯи ин замин борӣ. Бишӯӣ гарди гулҳоро, Нашӯӣ доғи дилҳоро.
ҶОМИ ДИГАР
Ин манам бохтадил, Ошиқи ҷонбагарав – Ошиқи тозагуле Аз ҳама куҳнаву нав.
ХАНДАҲОЯТ
Эй гули ман, Чун ту механдӣ ба сӯям, Хандаҳоят хандаи иқболи ман бошад, Хандаҳоят хандаи омоли ман бошад,
СИТОРАҲО
Шумо гувоҳ будаед Зи рафтагони бонишон. Шумо худ озмудаед Ҳама вафову сидқашон.
ТАНҲО
Рафтам аз хонаи чашми тую аз хонаи дил, Ту бимон бо худу ман бехуду девонаи дил. Баъд аз ин дар ду ҷаҳон Роҳи ман аз ту ҷудост.
ИМОНИ ДИЛ
Ишқат имони дилам, қиблаи имони дилам, Зулфи чун силсилаат силсилаҷунбони дилам. «Санаме, санаме, Дара бикшо, манаме».1
ЧАШМИНТИЗОР
Дар дили шабҳо дилам гум мезанад, Ман туро мехоҳаму нози туро. Дар миёни чордевори хаёл Бишнавам аз дур овози туро.
ГУНОҲАТРО НАМЕБАХШАМ
Гуноҳатро намебахшам, Ки саргардони худ кардию рӯгардон шудӣ аз ман. Гуноҳатро намебахшам,
ШУКРОНА
Ба он модар, ба он манзар Ҳазорон шукру миннат бод, Ки зери гунбади ахзар Туро баҳри дили ман зод.
ВАРЗОБ
Аз синаи хок, аз синаи санг, Мастона оӣ бо шӯру оҳанг, Эй мавҷи бехоб, эй набзи бетоб, Дарёи Варзоб, дарёи Варзоб.
КИШВАРИ МАН – МОДАРИ МАН
Чашмаҳоят – чашмаи шеъру суруд, Қуллаҳоят – садри пайғому дуруд, Хоки покат – соҳати буду набуд – Тоҷикистон, кишвари ман,
ДУО
Ту гули шукуфтарӯӣ, ҳама бехазон бимонӣ, Ту баҳорӣ гулфишонӣ, ҳама гулфишон бимонӣ, Ҳама дам кунам дуоят, ки чунин ҷавон бимонӣ! Ту маро шинохтӣ боз, ту маро гу
ПАНДИ КӮҲНА
Ёрон! Ба каф пиёлаву дар дил ғубор чист? Имрӯз ҳам гузашт, ғами рӯзгор чист? Охир дигар чӣ ҳоҷати панду насиҳат аст? Ҳар дам ғанимат аст,
ХАЗОНРЕЗ
Рӯд аст коҳил, хуршед хаста. Барги дарахтон – боли шикаста. Дар тарфи гулхан аз оби оташ Нӯшед ҷоме бо ҳам нишаста.
ПАЗМОНӢ
Фасли баҳор омад, гул дар канор омад. Бо сад ҳазор рангу нақшу нигор омад. Ман ошиқи ту будам, Ман лоиқи ту будам.
ГУЛМАҲТОБ
Гулрези баҳоре буд, Ишқеву хуморе буд. Андар лаби дарёе Лаб бар лаби ёре буд.
ГУЛИ НОЧИДА
Чашми сиёҳе доштӣ, Ҳусни илоҳӣ доштӣ. Месӯхтӣ ҷони маро, Барқи нигоҳе доштӣ.
НИЁИШ
Ҳар кас рӯи ту бинад, бинад рӯи ҷавонӣ, Аз атри кокулонат ёбад бӯи ҷавонӣ. Рӯи хазон набинад Боғи ҳусни рангинат.
ЭЙ БАХТИ МАН
Ишқи ҷавонӣ чун шарар Месӯзадам ҷону ҷигар. Аз синаи пуроташам Ҷуз ғам намегирад хабар.
ИШҚИ СИНАСӮЗ
Бе ту набуд ранге Дар гулшани баҳорам. Бе ту набуд барге Дар боғи рӯзгорам.
БОЛИ ШИКАСТА
Ёри ягонаи ман, Авҷи таронаи ман, Шарм аз худо накардӣ, Бо ман вафо накардӣ.
МИЖГОНДАРОЗ
Ман будаму ту, ҳам ҷоми бода, Дил бурдӣ аз ман бо чашми сода. Дилама гумраҳ кардиё Бо дилгудозӣ.
ЗИНДАГӢ ДАРЁСТ...
Зиндагӣ дарёст, дарё бигзарад. Ошиқӣ савдост, савдо бигзарад. Чун тамошои ҷаҳон як навбат аст, Навбати мову тамошо бигзарад.