Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Сар бибозам ба сарафрохтагон,
Сар бибозам ба сарафрохтагон, Ошиқам бо дили дилбохтагон; Ошиқи ҷумлаи оташбозон – Умрҳо сӯхтаву сохтагон.
Гурӯҳе на саволу на ҷавобанд,
Гурӯҳе на саволу на ҷавобанд, Гурӯҳе на вуболу на савобанд. Ба лофе даркушо ҳастанд, лекин Калиди хонаи худро наёбанд.
Боз ошиқ шаваму зиндагӣ аз сар гирам,
Боз ошиқ шаваму зиндагӣ аз сар гирам, Роҳи дерин бигузорам, раҳи дигар гирам. Ҳамаро тарк кунам шомгаҳон чун хуршед, Домани субҳ кашам, домани дилбар гирам.
Ҷонам чӣ хоҳад аз рӯзгорон?
Ҷонам чӣ хоҳад аз рӯзгорон? Навбатгузорӣ бо ҳақгузорон. Бо сӯзи пинҳон ёд оварам ман Аз ишқи ёрон дар рӯзи борон.
Мо баҳри дилшиносон шеъру тарона ҳастем,
Мо баҳри дилшиносон шеъру тарона ҳастем, Баҳри навошиносон чангу чағона ҳастем. Гӯянд шоири хуб фарзанди даври хеш аст, Баҳри замоншиносон мо худ замона ҳастем.
Баҳорам тирамаҳ шуд, дилбарам рафт,
Баҳорам тирамаҳ шуд, дилбарам рафт, Тароватҳои боғи хотирам рафт, Ниҳоли сабз будам, сояам буд, Кунун ҳам соя, ҳам барги тарам рафт.
Ин қадар дард куҷову мани махмур куҷо?
Ин қадар дард куҷову мани махмур куҷо? Ин қадар бахт куҷову мани мағрур куҷо? Ин қадар вақт куҷо рафту куҷо будам ман? Ин қадар ҳусн куҷо буду мани кӯр куҷо?
Чӣ будам, чашмаи нӯши ту будам,
Чӣ будам, чашмаи нӯши ту будам, Дурахши ҳалқаи гӯши ту будам. Ба рӯзи гарм будам соябонат, Ба рӯзи сард даспӯши ту будам.
Ба васфат достон дорад дили ман,
Ба васфат достон дорад дили ман, Ба меҳрат посбон дорад дили ман. Гар аз некии ту мардум бипурсанд, Ҳазору як забон дорад дили ман.
Гар ба овози дили ман ту ҳамовоз шавӣ,
Гар ба овози дили ман ту ҳамовоз шавӣ, Гар ба оҳанги вафо замзамапардоз шавӣ, Дасти ман гириву бар ҷониби оянда равӣ, Садди чинӣ шиканӣ, соҳири мумтоз шавӣ.
СУРУДИ ДУШАНБЕ
Дар ту мебинам камоли тоҷиконро, Рӯзгори безаволи тоҷиконро. Чашми кулли тоҷикон сӯи ту бошад, Қиблагоҳи тоҷикон кӯи ту бошад.
ДУХТАРИ ҲАМСОЯ
Гаҳ-гаҳ зи сари девор Хандида назар мекард. Гулхандаи тобонаш Аз ишқ хабар мекард.
МО ТОҶИКОНЕМ
Шеъри аввалин, шеъри ҷовидон, Рукни поядор мо дар ин ҷаҳон. Ҳам наҷибу ҳам ғарибу ҳам пуртавон, Зинда мондаем аз ҷаври замон.
Бо сухан, бо хирад, бо шараф, бо ҳунар
Бо сухан, бо хирад, бо шараф, бо ҳунар Мекунӣ, эй – Ватан, бар адӯят зафар. Ҷумла фарзанди ту, решапайванди ту Хӯрда савганди ту – ҷонфидои туем.
Мо – бӯяву армони ӯ,
Мо – бӯяву армони ӯ, Мо – чораву дармони ӯ, Дирӯзи фахрангези ӯ, фардои тобони ваем.
ХУРОСОНИ БУЗУРГ
Чу аз насли Фаридунем, Аз як реша, як хунем. Чу аз хуни Сиёвушем, Ҷовидон ҳамоғӯшем.
ЗИНДАРӮДУ ПАНҶРӮД
Зи рӯди Рӯдакӣ бувад Суруди мо, дуруди мо. Зи риштаи сухан бувад Бақои тору пуди мо.
НУРИ МУҲАББАТ
Зи роҳи орзуҳои ҷавонӣ Ва ё сарманзили дури муҳаббат Ту ногаҳ омадӣ дар рӯ ба рӯям, Дилам равшан шуд аз нури муҳаббат.
БОҒИ ҶАВОНӢ
Дар махзани дил оҳе намонда, Аз хирмани дил коҳе намонда. Дар кӯи хубон роҳе намонда, Дар бурҷи сина моҳе намонда.
ҲУСНИ БЕНАЗИР
Ҳар гаҳ, ки бинамат Бо қомати баланд, Ояд дилам ба дод, Эй давлати баланд.
ЁРИ ДИЛ
Як лаҳзае, як соате Дар хилвате, беминнате Бо ман бимон, бо ман бимон, То бо ту дорам давлате.
СУРУДИ НЕКӢ
Дунёи савдо бигзарад, Андӯҳи дилҳо бигзарад, Ҳам навбати мо бигзарад, Аммо ба зери осмон
ОФТОББОРОН
Аз дасти булӯри ту Файзи ду ҷаҳон ояд. Аммо чу бишӯрӣ ту, Ҷонам ба фиғон ояд.
ЗИНДАГӢ
Ман туро бахшам ҷавонӣ, Ту ба пириям кашонӣ. Ман ба ту меҳри дил орам, Ту ба ман – номеҳрубонӣ.
ФАРДОИ ЗИНДАГӢ
Аз барқи чашматон пурнур зиндагӣ, Аз шӯри ишқатон пуршӯр синаҳо. Озодии ҷаҳон, озодии шумост, Қадри шумо шикаст қадри хазинаҳо.