Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Гарчи ман кӯтоҳдастам, кӯтаҳармон нестам,
Гарчи ман кӯтоҳдастам, кӯтаҳармон нестам, Гарчи ман кӯтоҳумрам, кӯтаҳимон нестам. Ҳар чӣ аз дасти ман ояд, нотамомаш бишмарам, То зи худ норозиям, аз худ пушайм
Маро ҷустӣ, вале пайдо накардӣ,
Маро ҷустӣ, вале пайдо накардӣ, Ба бозор омадӣ, савдо накардӣ. Шунидӣ қиссаи ғарқидагонро, Гузоре бар лаби дарё накардӣ.
На зи ранҷу азоб метарсам,
На зи ранҷу азоб метарсам, На зи ҳоли хароб метарсам. Бими тӯфони мавҷҳоям нест, Аз хаси рӯи об метарсам.
Эй ки мепурсӣ маро ҳастӣ магар огоҳи дил,
Эй ки мепурсӣ маро ҳастӣ магар огоҳи дил, Огаҳи дил гар наям, дурам кун аз даргоҳи дил. Нашнавӣ гар оҳи дилро гаҳ-гаҳе аз фахру ноз, Зиндагии ман пур аз ҳусни т
Зи ту болотар, эй болонишин,
Зи ту болотар, эй болонишин, болонишине ҳаст, Туро гар чини абрӯе, маро чини ҷабине ҳаст. Туро гар оташи хашму ғазаб ҳар лаҳза даргирад,
Дар роҳҳои зиндагӣ оҳиста рав, пайваста рав,
Дар роҳҳои зиндагӣ оҳиста рав, пайваста рав, Бишкан ҳазорон садди роҳ, аммо диле нашкаста рав. Аз розҳои касмадон хоҳӣ, ки бикшоӣ тилисм,
То ту ба додам мерасӣ, оҳам ба кайвон мерасад,
То ту ба додам мерасӣ, оҳам ба кайвон мерасад, То ту ба қадрам мерасӣ, умрам ба поён мерасад. То ёри роҳам мешавӣ, аз роҳ берун мешавам,
Замини сахти кӯҳистон дили нармам
Замини сахти кӯҳистон дили нармам ато кардаст, Дуруштам ҳар кӣ мехонад, хато андар хато кардаст.
Хоҳӣ, ки беғам бигзарӣ, боре маро масрур кун,
Хоҳӣ, ки беғам бигзарӣ, боре маро масрур кун, Ё бар ҷаҳони худ бикаш, ё аз ҷаҳонам дур кун. Дарё ба туғён меравад, ҷамъу парешон меравад, Хоҳӣ маро ҷамъ оварӣ,
Агарчи пир шавам, зиндагӣ ҷавон бошад,
Агарчи пир шавам, зиндагӣ ҷавон бошад, Ситораҳои бузургон дар осмон бошад. Фалак чу арсаи парвози табъу рӯҳи баланд, Замин чу пояи эъҷози одамон бошад.
Ҳангоми сутӯҳ омад, бигзашт сурури ман,
Ҳангоми сутӯҳ омад, бигзашт сурури ман, Хам гашт миёни ман, бишкаст ғурури ман. Мемираму хурсандам, к-андар талаби навбат Сад зинда биёсояд дар сояи гӯри ман.
Умри шоир гарчи кӯтаҳ, умри шеъри ӯ
Умри шоир гарчи кӯтаҳ, умри шеъри ӯ дароз аст, Ҷони шоир дар ниёзу рӯҳи шоир бениёз аст. Мехурад ғамҳои олам беш аз ғамҳои ҷонаш,
Ту ёрам мешавӣ рӯзе ки ман ёрӣ наметонам,
Ту ёрам мешавӣ рӯзе ки ман ёрӣ наметонам, Ба ман дил медиҳӣ рӯзе ки дилдорӣ наметонам. Диламро мебарӣ рӯзе ки мушти оҳи афсӯс аст, Ғамамро мехурӣ рӯзе ки ғамхор
Ҳар замон аз зиндагонӣ бишнавам панди дигар,
Ҳар замон аз зиндагонӣ бишнавам панди дигар, Ки дарахти умр дорад решапайванди дигар. Гар хирадманде пушаймон рафт аз рӯи замин, Боз дар рӯи замин рӯяд хирадман
Хонаат ободу дил вайрон чаро?
Хонаат ободу дил вайрон чаро? Мансабат доною худ нодон чаро? Аз сари минбар ба гардун мепарӣ, Пушти минбар музтару ҳайрон чаро?
Ман аз ту ғофил нестам,
Ман аз ту ғофил нестам, худро зи ман ғофил магир, Ман ғарқа дар дарёи дил, худро ту дар соҳил магир.
Нам-нами борон чу ёдат кард, ёдат мекунам,
Нам-нами борон чу ёдат кард, ёдат мекунам, Барги гул чун бӯи ту овард, ёдат мекунам. Дарди ишқат мард буду қисматам номард буд, Ман ба қасди қисмати номард ёдат
То даме дил доштем, эй дӯст, дилбар доштем,
То даме дил доштем, эй дӯст, дилбар доштем, То даме сар доштем, эй дӯст, ҳамсар доштем. То даме, ки шохи мо нашкаста буд аз санги вақт, Чун дарахтон ҳам гулу ҳа
Он, ки бо мо чанд рӯзе ошноӣ кардааст,
Он, ки бо мо чанд рӯзе ошноӣ кардааст, Дар дили худ солҳо кишваркушоӣ кардааст. Он, ки баҳри мо зи худ бигзаштаасту аз худо, Бехудиҳое беҳ аз сеҳри худоӣ кардаа
Ҷони инсон ташнаи фатҳу кушоиш будааст,
Ҷони инсон ташнаи фатҳу кушоиш будааст, Рӯҳи инсон ташнаи мадҳу ситоиш будааст. Пир беш аз кӯдаки гаҳвора ғашён мекунад, Одамӣ якумр муҳтоҷи навозиш будааст.
Баччагӣ рафтасту бӯяш мондааст,
Баччагӣ рафтасту бӯяш мондааст, Дар дилу ҷон орзуяш мондааст. Ошиқӣ рафтаст чун айёми гул, Дар забонҳо гуфтугӯяш мондааст.
Ин духтаре, ки аз барам хандон гузашту рафт,
Ин духтаре, ки аз барам хандон гузашту рафт, Аз осмон чу ахтари паррон гузашту рафт. Гум зад дилам ба хотири фасли ҷавониям, К-он ҳам зи ишқи духтаре бирён гуза
Гирд мегардад сарам дар гирудори зиндагӣ,
Гирд мегардад сарам дар гирудори зиндагӣ, Беканорам, лек ҳастам дар канори зиндагӣ. Дар мадори ин заминам ё мадори осмон, Ҳар куҷо бошам, билағжам дар мадори зи
Гарм бош, эй дил, ки варзӣ ишқи новарзидаро,
Гарм бош, эй дил, ки варзӣ ишқи новарзидаро, Сабз бош, эй сар, ки бинӣ кишти носабзидаро! Дар куҷое орзуят мисли гул рӯяд зи хок, Чира бош, эй даст, то чинӣ гул
Ҳар нафас аз сина шавқи рӯзгорам меравад,
Ҳар нафас аз сина шавқи рӯзгорам меравад, Оташам кам мешавад, шӯру шарорам меравад. Рӯзҳо чун сайди наздиканд дар пеши назар, То камонро рост месозам, шикорам м