Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Пур равад, холӣ боз мегардад,
Пур равад, холӣ боз мегардад, Ҳар сафар аз раҳи сафар гардад.
Дунёву ниёзу тамааш мегузарад,
Дунёву ниёзу тамааш мегузарад, Хоҳӣ ҳамарову ҳамааш мегузарад. Дар тобут Хидмати марг мекунад, то ҳаст,
Мурдаи гумном гумномии аҷдодон бувад,
Мурдаи гумном гумномии аҷдодон бувад, Мурдаи боном ободии гӯристон бувад. Зиндааш гар сохт шаҳру деҳ барои дигарон, Мурдааш обод созад гӯрҳои дигарон.
Ҷоме ба ҷои мақбара
Ҷоме ба ҷои мақбара Дар гӯри ман авло бувад. Гар пур нашуд аз май, чӣ бок, Аз оби найсон пур шавад.
Аз хушии мо ҳасудон нохушанд,
Аз хушии мо ҳасудон нохушанд, Мо намемирем, моро мекушанд.
Фарёд кунам, посухи фарёдрасам нест,
Фарёд кунам, посухи фарёдрасам нест, Фарёд, ки дар ҳар ду ҷаҳон ҳамнафасам нест.
Мурда гар боқадр, гӯристон гулистон мешавад,
Мурда гар боқадр, гӯристон гулистон мешавад, Мурда гар беқадр, Азроил пушаймон мешавад.
Мурдаи дарёдилон шодоб созад хокро,
Мурдаи дарёдилон шодоб созад хокро, Мурдаи модар чу фарзандаш навозад хокро.
Аз он дунё агар Хайём ояд
Аз он дунё агар Хайём ояд Ба ин майхонаи кошию гулрез, Бинӯшад ҷоми моломолу гӯяд: – Нигаҳ дорад худо аз дарди парҳез.
Чу ояд шоири шофир шитобон,
Чу ояд шоири шофир шитобон, Ба ҷовидон сафар дорад, маистон! Дар сақфи майкадаи «Фароғат» Ба ин майхона гар Хайём ояд,
Бозори ҷаҳон, ки нархи яксонаш нест,
Бозори ҷаҳон, ки нархи яксонаш нест, Ҳар чиз бақадру қадри инсонаш нест. Дар ишорачӯби раҳбон Аз пешу барат парида мошин гузарад,
Сахт душвор аст шоир сохтан,
Сахт душвор аст шоир сохтан, Сахт осон аст шоир бохтан. Дар пештоқи бозор Бозор ба бозор баҳоят пурсам,
Гар кунӣ таҳрир эҷоди адиб,
Гар кунӣ таҳрир эҷоди адиб, Кай кунӣ таҳрир бунёди адиб!?
Дарё гузарад, чу умр дарё гузарад,
Дарё гузарад, чу умр дарё гузарад, Ин об дар охир аз сари мо гузарад. Дар рӯи нони Самарқанд Ҳар қадар майл дорӣ, савғо гир,
Дар ҷодаи зиндагӣ чунон ки донӣ,
Дар ҷодаи зиндагӣ чунон ки донӣ, Бепир марав, ки беҷавонӣ монӣ. Дар парчи пул Аз пул гузаред, то ба дарё наравед,
Маҳҳо гузаранду моҳ монад боқӣ,
Маҳҳо гузаранду моҳ монад боқӣ, Эй бас гузаранду роҳ монад боқӣ.
Дар ҷодаи зиндагӣ чи наздику чи дур,
Дар ҷодаи зиндагӣ чи наздику чи дур, Ҳозир бикунад ҳузуру ғоиб – маъзур.
Дар ҷодаи рост каҷравон бисёранд,
Дар ҷодаи рост каҷравон бисёранд, Дар ҷомаи дӯст душманон бисёранд.
Онҳо, ки ба роҳи умр танҳо монданд,
Онҳо, ки ба роҳи умр танҳо монданд, Ҳар сӯй давиданду ба як ҷо монданд.
Аз ҳамин раҳ умри мо хоҳад гузашт,
Аз ҳамин раҳ умри мо хоҳад гузашт, Бехудӣ ё бехудо, хоҳад гузашт.
Барфи сари кӯҳ ҳам шавад об охир,
Барфи сари кӯҳ ҳам шавад об охир, Эй номи баланд, хешро ёб охир! Дар санге Зи паҳлӯят шитобон аст дарё,
Ин қиссаи кӯҳҳо дароз аст, эй дӯст,
Ин қиссаи кӯҳҳо дароз аст, эй дӯст, Ҳар қулла чу гардани фароз аст, эй дӯст.
Як кӯҳ ба кӯҳи дигаре гуфт – Ало,
Як кӯҳ ба кӯҳи дигаре гуфт – Ало, То чанд ба ҷой бошӣ, бархезу биё!
Ҳар кӯҳи баланд дар сараш раҳ дорад,
Ҳар кӯҳи баланд дар сараш раҳ дорад, Ҳар дастдароз дасти кӯтаҳ дорад.
Андар сафи пеш паскашон ҳам дорем,
Андар сафи пеш паскашон ҳам дорем, Аз кӯҳи баланд хаскашон ҳам дорем.