Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй дида, маро ошиқи ёре кардӣ,
Эй дида, маро ошиқи ёре кардӣ, Доғам зи рухи лолаъизоре кардӣ. Коре кардӣ, ки ҳеч натвон гуфтан, Аллаҳ, Аллаҳ, чи хуб коре кардӣ!
Бо фоқаву фақр ҳамнишинам кардӣ,
Бо фоқаву фақр ҳамнишинам кардӣ, Бе хешу табору беқаринам кардӣ. Ин мартабаи муқаррабони дари туст, Оё ба чӣ хидмат инчунинам кардӣ?
Ман кистам? Аз қайди ду олам фарде,
Ман кистам? Аз қайди ду олам фарде, Анқоманише, баландҳиммат марде. Девонаи бехуде, биёбонгарде, Лабрези муҳаббате, саропо дарде.
Аввал ҳама ҷоми ошноӣ додӣ,
Аввал ҳама ҷоми ошноӣ додӣ, Охир ба ситам заҳри ҷудоӣ додӣ. Чун кушта шудам, бигуфтӣ: Ин куштаи кист? Дод аз ту, ки доди бевафоӣ додӣ.
Дар кӯи худам маскану маъво додӣ,
Дар кӯи худам маскану маъво додӣ, Дар базми висоли худ маро ҷо додӣ. Алқисса, ба сад карашмаву ноз маро Ошиқ кардию сар ба саҳро додӣ.
Ғам ҷумла насиби чархи хам боистӣ,
Ғам ҷумла насиби чархи хам боистӣ, Ё бо ғами ман сабр ба ҳам боистӣ. Ё мояи ғам чу умр кам боистӣ, Ё умр ба андозаи ғам боистӣ.
Аҳде ба сари забони худ барбастӣ,
Аҳде ба сари забони худ барбастӣ, Сад хона пур аз бутон, яке нашкастӣ. Ту пиндорӣ ба як шаҳодат растӣ, Фардот кунад хумор, к-акнун мастӣ.
Ё пасту баланди даҳрро саркӯбӣ,
Ё пасту баланди даҳрро саркӯбӣ, Ё хору хаси замонаро ҷорӯбӣ. То чанд тавон вазъи мукаррар дидан? Аслӣ, насабӣ, қиёматӣ, ошӯбӣ.
Эй холиқи зулҷалолу эй бор Худой,
Эй холиқи зулҷалолу эй бор Худой, То чанд равам дар ба дару ҷой ба ҷой? Ё хонаи уммеди маро дар дарбанд, Ё қуфли муҳиммоти маро дар бикушой.
Ман кистам? Оташбадилафрӯхтае,
Ман кистам? Оташбадилафрӯхтае, Девонаи бо хирад баҷангомадае. Дӯшина ба кӯи дӯст аз рашкам сӯхт Нолидани поидилбасангомадае.
Дорам санаме, чеҳрабарафрӯхтае,
Дорам санаме, чеҳрабарафрӯхтае, В-аз хирмани даҳр дидабардӯхтае. Ӯ ошиқи дигарею ман ошиқи ӯ, Парвонасифат сӯхтае, сӯхтае.
Эй ғам, ки ҳиҷоби сабр бишкофтаӣ,
Эй ғам, ки ҳиҷоби сабр бишкофтаӣ, Бетобии ман дидаву бартофтаӣ. Шаб тираву ёр дуру кас мӯнис не, Эй ҳаҷр, бикуш, ки бекасам ёфтаӣ.
Онам, ки туам зи хок бардоштаӣ,
Онам, ки туам зи хок бардоштаӣ, Нақшам ба муроди хеш бингоштаӣ. Корам чу ба дасти хеш бигзоштаӣ, Мерӯям аз он сон, ки туам коштаӣ.
Савдо ба сарам ҳамчу паланг андар кӯҳ,
Савдо ба сарам ҳамчу паланг андар кӯҳ, Ғам бар сари ғам ба сони санг андар кӯҳ. Дур аз ватани хеш ба ғурбат монда, Чун шер ба дарёву наҳанг андар кӯҳ.
Эй рӯи ту меҳри оламорои ҳама,
Эй рӯи ту меҳри оламорои ҳама, Васли ту шабу рӯз таманнои ҳама. Гар бо дигарон беҳ зи манӣ, вой ба ман, В-ар бо ҳама кас ҳамчу манӣ, вои ҳама.
Чун бози сафед дар шикорем ҳама,
Чун бози сафед дар шикорем ҳама, Бо нафсу ҳавои нафс ёрем ҳама. Гар парда зи рӯи корҳо баргиранд, Маълум шавад, ки дар чӣ корем ҳама.
Дунёталабон зи ҳирс мастанд ҳама,
Дунёталабон зи ҳирс мастанд ҳама, Мӯсокушу фиръавнпарастанд ҳама. Ҳар аҳд, ки бо Худой бастанд ҳама, Аз дӯстии ҳирс шикастанд ҳама.
Ҳиҷрони туро чу гарм шуд ҳангома,
Ҳиҷрони туро чу гарм шуд ҳангома, Бар оташи ман қатра фишон аз хома. Ман рафтаму мурғи рӯҳи ман пеши ту монд, То ҳамчу кабӯтар аз ту орад нома.
То кай зи ҷаҳони пургазанд андеша,
То кай зи ҷаҳони пургазанд андеша, То чанд зи ҷони мустаманд андеша? Он, к-аз ту тавон ситад, ҳамин колбад аст, Як мазбала гӯ мабош, чанд андеша.
Афсӯс, ки умр рафт бар беҳуда,
Афсӯс, ки умр рафт бар беҳуда, Ҳам луқма ҳарому ҳам нафас олуда. Фармудаи нокарда пушаймонам кард, Афсӯс зи кардаҳои нофармуда.
Баҳрест, на коҳанда, на афзоянда,
Баҳрест, на коҳанда, на афзоянда, Амвоҷ бар ӯ равандаву оянда. Олам чу иборат аз ҳамин амвоҷ аст, Набвад ду замон, балки ду он поянда.
Чашмам, ки сиришки лолагун оварда,
Чашмам, ки сиришки лолагун оварда, В-аз ҳар мижа қатраҳои хун оварда. Не, не, ба назораат дили хуншудаам Аз равзани сина сар бурун оварда.
Зоҳид хушдил, ки тарки дунё карда,
Зоҳид хушдил, ки тарки дунё карда, Майхора хиҷил, ки маъсиятҳо карда. Тарсам, ки кунад умеди бим охири кор Нокарда чу карда, карда чун нокарда.
Эй нек накардаву бадиҳо карда,
Эй нек накардаву бадиҳо карда, В-он гоҳ наҷоти худ таманно карда. Бар афв макун такя, ки ҳаргиз набувад Нокарда чу карда, карда чун нокарда.
Аз мардуми садранг сияҳпӯшӣ беҳ,
Аз мардуми садранг сияҳпӯшӣ беҳ, В-аз халқи фурӯмоя фаромӯшӣ беҳ. Аз сӯҳбати нотамоми бехосиятон Кунҷею фароғатею хомӯшӣ беҳ.