Шеърҳо бо теги: рубоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «рубоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ё раб, дари халқ такягоҳам накунӣ,
Ё раб, дари халқ такягоҳам накунӣ, Мӯҳтоҷи гадову подшоҳам накунӣ. Мӯи сияҳам сафед кардӣ ба карам, Бо мӯи сафед рӯсиёҳам накунӣ.
То тарки алоиқу авоиқ накунӣ,
То тарки алоиқу авоиқ накунӣ, Як саҷдаи шоистаи лоиқ накунӣ. Ҳаққо, ки зи доми лофу иззе нараҳӣ, То тарки худу ҷумла халоиқ накунӣ.
Хоҳӣ чу Халил Каъба бунёд кунӣ,
Хоҳӣ чу Халил Каъба бунёд кунӣ, В-онро ба намозу тоат обод кунӣ, Рӯзе ду ҳазор банда обод кунӣ, Беҳ з-он набувад, ки хотире шод кунӣ.
То чанд сухан тарошию ранда занӣ,
То чанд сухан тарошию ранда занӣ, То кай ба ҳадаф тири пароканда занӣ? Гар як варақ аз илми хамӯшӣ хонӣ, Бисёр бад-ин гуфтушунав ханда занӣ.
Гуфтӣ, ки ба вақти маҷлис афрӯхтанӣ
Гуфтӣ, ки ба вақти маҷлис афрӯхтанӣ Оё ки чӣ нуктаҳост бардӯхтанӣ? Эй бехабар аз сӯхтаву сӯхтанӣ, Ишқ омаданӣ бувад, на омӯхтанӣ.
Эй он ки давои дардмандон донӣ,
Эй он ки давои дардмандон донӣ, Рози дили зори мустамандон донӣ. Ҳоли дили хешро чӣ гӯям бо ту? Ногуфта ту худ ҳазор чандон донӣ.
Гар дар талаби гавҳари конӣ, конӣ,
Гар дар талаби гавҳари конӣ, конӣ, В-ар зинда ба бӯи васли ҷонӣ, ҷонӣ. Алқисса, ҳадиси мутлақ аз ман бишунав, Ҳар чиз, ки дар ҷустани онӣ, онӣ.
Ҳастӣ, ки аён нест равон дар шоне,
Ҳастӣ, ки аён нест равон дар шоне, Дар шони дигар ҷилва кунад ҳар оне. Ин нукта ба ҷуз «Кул явмин фӣ шаънин» Гар боядат аз каломи Ҳақ бурҳоне.
То битавонӣ, бикаш ба ҷон бори диле,
То битавонӣ, бикаш ба ҷон бори диле, Мекӯш, ки то шавӣ зи дил ёри диле. Озори диле маҷӯ, ки ногоҳ кунӣ Кори ду ҷаҳон дар сари озори диле.
Эй аз ту ба боғ ҳар гулеро ранге,
Эй аз ту ба боғ ҳар гулеро ранге, Ҳар мурғеро зи шавқи ту оҳанге. Бо кӯҳ зи андӯҳи ту рамзе гуфтам, Бархост садои нола аз ҳар санге.
Эй дил, зи шароби ҷаҳл мастӣ то кай?
Эй дил, зи шароби ҷаҳл мастӣ то кай? В-эй нестшаванда лофи ҳастӣ то кай? Гар ғарқаи баҳри ҳасрату оз наӣ, Тардоманию ҳавопарастӣ то кай?
Вассофии худ ба рағми ҳосид то кай?
Вассофии худ ба рағми ҳосид то кай? Тарвиҷи чунин матоъи косид то кай? Ту маъдумӣ, хаёли ҳастӣ аз ту, Фосид бошад, хаёли фосид то кай?
Ҳаққо, ки агар чу мурғ пар доштаме,
Ҳаққо, ки агар чу мурғ пар доштаме, Рӯзе зи ту сад бор хабар доштаме. Ин воқиаам агар набудӣ дар пеш, Кай дида зи дидори ту бардоштаме.
Эй он ки ба кунҳат нарасад идроке,
Эй он ки ба кунҳат нарасад идроке, Кавнайн ба пеши карамат хошоке. Аз рӯи корам агар бибахшӣ ҳамаро, Бахшида шавад пеши ту мушти хоке.
Ҷон чист?- Ғаму дарду балоро ҳарфе,
Ҷон чист?- Ғаму дарду балоро ҳарфе, Дил чист?- Даруни сина сӯзею тафе. Алқисса, паи шикасти мо баста сафе, Марг аз тарафею зиндагӣ аз тарафе.
М-озор дилеро, ки ту ҷонаш бошӣ,
М-озор дилеро, ки ту ҷонаш бошӣ, Маъшуқаи пайдову ниҳонаш бошӣ. З-он метарсам, ки аз дилозории ту Дил хун шаваду ту дар миёнаш бошӣ.
Гаҳ шонакаши турраи Лайло бошӣ,
Гаҳ шонакаши турраи Лайло бошӣ, Гаҳ дар сари Маҷнун ҳама савдо бошӣ. Гаҳ оинаи ҷамоли Юсуф гардӣ, Гаҳ оташи хирмани Зулайхо бошӣ.
Эй дар сари ҳар кас аз хаёлат ҳавасе,
Эй дар сари ҳар кас аз хаёлат ҳавасе, Ба ёди ту барнаёяд аз ман нафасе. Мафрӯш маро ба ҳечу озод макун, Ман хоҷа яке дораму ту банда басе.
Аз кибр мадор ҳеч дар дил ҳавасе,
Аз кибр мадор ҳеч дар дил ҳавасе, К-аз кибр ба ҷое нарасидаст касе. Чун зулфи бутон шикастагӣ одат кун, То сайд кунӣ ҳазор дил дар нафасе.
Пайваста ту дил рабудаӣ, маъзурӣ,
Пайваста ту дил рабудаӣ, маъзурӣ, Ғам ҳеч наёзмудаӣ, маъзурӣ. Ман бе ту ҳазор шаб ба хун дархуфтам, Ту бе ту шабе набудаӣ, маъзурӣ.
Эй дил, бари дӯст тӯҳфа ҷуз ҷон набарӣ,
Эй дил, бари дӯст тӯҳфа ҷуз ҷон набарӣ, Дардат чу диҳанд, номи дармон набарӣ. Бе дард зи дасти дӯст нолон гаштӣ, Хомӯш, ки арзи дардмандон набарӣ.
Чун гул ба гулоб шуста рӯе дорӣ,
Чун гул ба гулоб шуста рӯе дорӣ, Чун мушк ба май ҳалшуда мӯе дорӣ. Чун арсагаҳи қиёмат аз анбуҳи халқ Пурофату меҳнат сари кӯе дорӣ.
Эй шамъ, намунае зи сӯзам дорӣ,
Эй шамъ, намунае зи сӯзам дорӣ, Хомӯшию мурдани румузам дорӣ. Дорӣ хабар аз сӯзи шаби ҳиҷронам, Оё чӣ хабар зи нури рӯзам дорӣ?
Ё раб, ё раб, каримию ғаффорӣ,
Ё раб, ё раб, каримию ғаффорӣ, Раҳмону раҳиму роҳиму сатторӣ. Хоҳам, ки ба раҳмати худовандии хеш Ин бандаи шарманда фурӯ нагзорӣ.
Эй зоти ту дар сифоти аъён сорӣ,
Эй зоти ту дар сифоти аъён сорӣ, Авсофи ту дар сифоташон мутворӣ. Васфи ту зоти мутлақ аст, аммо нест Дар зимни мазоҳир аз тақайюд орӣ.