Шеърҳо бо теги: Тоҷикистон
Шеърҳои марбут ба теги «Тоҷикистон» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
ҲАДАФИ УМР
Ҷони мардони шарафманди Ватан рӯи каф аст, Дар раҳи нанги Ватан мурдани мардон шараф аст. Ватани ман ватани шеъру суруди азалист, Ватани ман ватани ишқу диёри ш
ҲУҶҶАТИ БУНЁДИ МО
Миллати тоҷикро аслан забонаш зинда дошт, Чунки ӯ ҳам ин забонро ҳамчу ҷонаш зинда дошт. Ҷавшанаш буд ин забону Меҳанаш буд ин забон, Ин забонро чун тавоне дар
ТОҶИКИСТОНРО МАКУН ҚИСМАТ
(Хитоб ба маҳалгароён) Тоҷикистонро дигар қисмат макун, Байни Хатлону Зарафшону Бадахшон, Модареро чун тавон қисмат намуд,
Сухан аз истиқлол
Сухан аз истиқлол сухан аз бедорист, Қад ба қад бо шарафу нанги Ватан хестан аст, Ҳамчу абре ба сари хушкии он рехтан аст, Сухан аз истиқлол сухан аз озодист.
Суруди ватан
Гуфтам: “Ватан”, чаман-чаман ин анҷуман шукуфт, Гуфтам: “Ватан”, чу гул ба лабонам сухан шукуфт. Гуфтам: “Ватан, Ватан”, ҳама дашту даман шукуфт, Уммеди ман,
ИСТИҚЛОЛИ МО
Мо туро бо хуни ҷони хештан парвардаем, Бо нами ашки ниҳони хештан парвардаем. Мо ба ёди ту ба садҳо ҷабри даврон зистем, Бо хаёлат дардҳо дар зери дандон зисте
Мо толиби сулҳем
Мо мардуми ин кишвари дар авҷу барорем, Як зарра ҳам аз душмани худ тарс надорем, Лекин ҳама чун як дилу ҷон сулҳшиорем, Мо зидди хазонему тарафдори баҳорем.
Тоҷикистон
Аз дарахти баданам, оҳ, сад афсӯс, афсӯс, Тирамаҳ омадаву барги хазон мерезад. Тарсам аз он ки дар ин боғ чу аз боди хазон Баргу борам ҳама аз оҳи вазон мере
Панҷшер
Ҳар сари сангаш бувад як минбари тоҷик, Дараи тангаш бувад бому дари тоҷик. Пахтасангаш рахти хобу пахтаи гӯраш, Тахтасангаш тахтаи гӯраш.
Ҷавониро фидо кардам
Ҷавониро фидо кардам, диёрам то ҷавон бошад, Гузаштам борҳо аз ҷон, ки ҷонаш дар амон бошад. Чу аз ҳар ҷонибе сӯйи Ватан боди хазон омад, Баҳорамро сипар кардам
Тоҷикистон тӯй дорад, дӯстонро интизор
Тоҷикистон тӯй дорад, дӯстонро интизор, Бӯстон себаргаву оби равонро интизор! Кӯҳҳо дар посгоҳи эҳтиром истодаанд, Сафкашида мизбонон меҳмонро интизор!
Ватан
Баҳр рӯзону шабон ҳеч нагирад ором, Магар аз неку бади даҳр сухан мегӯяд?! Дили ман болзанон дар лаби дарёи дамон Гашта баргашта ба такрор Ватан мегӯяд.
Садои Осиё
Осиё гӯяд сухан, Овози онро бишнавед! Мавҷи дарё, ғурриши баҳри дамонро бишнавед!
Эй Сада, эй ҷашни асли ориёӣ
Эй Сада, эй ҷашни асли ориёӣ, Тоҷикему ориёӣ ҷашни моӣ. Бо Каюмарсу Ҳушангу бо Фаридун Оташ афрӯзем то айвони гардун.
Мардуми тоҷик дорад ошён дар кӯҳсор
Мардуми тоҷик дорад ошён дар кӯҳсор, Кӯҳ бар ҳастии ӯ умре асар бинмудааст. Маънии тоҷик бошад мардумони тоҷдор, Кӯҳсори хешро ӯ тоҷи сар бинмудааст.
Рафт Султонмуроди Одина
Рафт Султонмуроди Одина, Беғараз, беғубор, бекина. Аз сари кӯҳи Хонақо бигзашт, Бе асо, бе таноб, бе зина.
Раҳ гирифтанд аз Хуҷанди бостонам ҳафту ҳашт
Раҳ гирифтанд аз Хуҷанди бостонам ҳафту ҳашт, Шоирони халқиву маҳбуби мо бо роҳи дашт, Аз Зарафшону Душанбеву Ҳисору мулки Рашт, Ҳамраҳи Мирзои Турсунзода, Боқӣ
Чун набуд дидаваре, ҳақназаре дар бари халқ
Чун набуд дидаваре, ҳақназаре дар бари халқ, Барфу борони бало рехт ба фарқи сари халқ. Сангдил баски фузун буд дар ин сангистон, Дили санг об шуд аз оҳи дили м
Туро дар сина дорам, халқи тоҷик!
Туро дар сина дорам, халқи тоҷик! Ба ҷуз ту кас надорам, халқи тоҷик! Туро дунё чунин озурда кардаст, Ба дунё кина дорам, халқи тоҷик!
Ёддошти Масчо
Сано бар модари Масчоҳу фарзандони огоҳаш, Ба қурбони саломи кӯдакони қад-қади роҳаш. Агар Масчоҳи нав як боргоҳи маърифат бошад, Худоё, кӯҳи имон аст Кӯҳистони
Хазонам гул кунад рӯзе, ки хандӣ, эй баҳори ман
Хазонам гул кунад рӯзе, ки хандӣ, эй баҳори ман, Нағунҷам дар ҳама олам, чу гунҷӣ дар канори ман. Вале афсӯсу вовайло, ки аз васли ту маҳрумам, Чу тиллои Зарафш
Айнӣ
Ҷаҳоне бар ғубори айнаки Айнӣ намеарзад, Ба гарди хоки поки яктаки Айнӣ намеарзад. Сари кори сухан нохуфтани шабзиндадороне Сари дори сухан бар пинаки Айнӣ н
Умри Айнӣ аз барои халқ сарфи хома шуд
Умри Айнӣ аз барои халқ сарфи хома шуд, Халқи моро дафтари Айнӣ шаҳодатнома шуд. Сарзамини мо худ аз осори ӯ сар мешавад, Ин замин бо ӯ ба дунёе баробар мешавад
Тоҷикистон
Обрӯям, эътиборам, Зиндагиям, рӯзгорам, Ҳар чӣ ҳастам — бо ту ҳастам, Ҳар чӣ дорам — бо ту дорам,
Дар оғӯши куҳистон
Кӯҳ гуфтам ман, Бадахшон кӯҳ гуфт, Қуллаҳои осмонбӯси Зарафшон кӯҳ гуфт… Кард овози маро такрор кӯҳистони ман,