Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Чу ашки хештан ғалтам миёни хоку хун шабҳо
Чу ашки хештан ғалтам миёни хоку хун шабҳо, Зи рашки он ки бинам ҷоми майро лаб бар он лабҳо. Шудӣ машҳури шаҳр он сон ки ҳамчун "Сураи Юсуф", Ҳамехонанд тифлон
Аз беадабӣ касе ба ҷое нарасид
Аз беадабӣ касе ба ҷое нарасид, Дурест адаб, ба ҳар гадое нарасид. Сарриштаи умри подшоҳӣ адаб аст, Тоҷест, ки ҷуз подшоҳе нарасид.
Эй писар бархезу дав
Эй писар бархезу дав,ки модари зорат гузашт. Модари дилсӯзу беозору ғамхорат гузашт. Ту дар ин шаҳри ғарибӣ бехабар танҳову зор. Модари дар ёди ту бар ғам гириф
Маро чашмест хунафшон
Маро чашмест хунафшон, зи дасти он камонабрӯ, Ҷаҳон бас фитна хоҳад дид аз он чашму аз он абрӯ. Ғуломи чашми он туркам, ки дар хоби хуши мастӣ Нигорин гулшанаш
Дида дарё кунам
Дида дарё кунаму сабр ба саҳро фиканам, В-андар ин кор дили хеш ба дарё фиканам. Аз дили танги гунаҳгор барорам оҳе, К-оташ андар ҷигари Одаму Ҳаво фиканам.
Ин чӣ шӯрест,ки дар даври Қамар мебинам
Ин чӣ шӯрест,ки дар даври Қамар мебинам, Ҳама офоқ пур аз фитнаву шар мебинам. Ҳар касе рӯзи беҳе металабад аз айём Иллат он аст, ки ҳар рӯз бадтар мебинам.
Ғам махӯр
Юсуфи гумгашта боз ояд ба Канъон, ғам махӯр Кулбаи эҳзон шавад рӯзе гулистон, ғам махӯр! Эй дили ғамдида ҳолат беҳ шавад, дил бад макун, В-ин сари шӯрида бозояд
Эй подшаҳи хубон
Эй подшаҳи хубон, дод аз ғами танҳоӣ! Дил бе ту ба ҷон омад, вақт аст, ки боз оӣ! Эй дарди туам дармон дар бистари нокомӣ, В-эй ёди туам мунис дар гушаи танҳои.
Эй сорбон
Эй сорбон, оҳиста рон, к-ороми ҷонам меравад, В-он дил, ки бо худ доштам бо дилситонам меравад. Ман мондаам маҳҷур аз у, бечораву ранҷур аз ӯ, Гӯӣ , ки неше дур
Оҳ аз он соат
Оҳ аз он соат,ки Азроил қасди ҷон кунад, Лашкари Иблис ояд, ғорати Имон кунад. Оҳ аз он соат,ки Ëсинхон нишинад бар сарат, Гӯш набвад мар туро, ки самъи он куна
Эй дил, садои марг туро ҳам расиданист
Эй дил, садои марг туро ҳам расиданист, Субҳи аҷал зи матлаъи умрат дамиданист. Бар тахту наълу болиши абрешимӣ маноз, Танҳо ба ҷои танг туро орамиданист.
Гул гуфт, ки ман Юсуфи Мисри чаманам
Гул гуфт, ки ман Юсуфи Мисри чаманам, Ёқути гаронмояи пурзар даҳанам! Гуфгам: «Чу ту Юсуфӣ, нишоне бинамой!» Гуфто, ки ба хун ғарқа, нигар, пираҳанам!
Некиву бадӣ, ки дар ниҳоди башар аст
Некиву бадӣ, ки дар ниҳоди башар аст, Шодиву ғаме, ки дар қазову қадар аст. Бо чарх макун ҳавола, к-андар раҳи ақл, Чарх аз ту ҳазор бор бечоратар аст!
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме, К-озода ба коми дил расидӣ осон.
Лаб бар лаби кӯза бурдам
Лаб бар лаби кӯза бурдам аз ғояти оз. То з-ӯ талабам воситаи умри дароз. Бо ман ба забони ҳол мегуфт ин роз: «Ман ҳам чу ту будаам, даме бо ман соз!»
Асрори азалро на ту дониву на ман
Асрори азалро ту дониву на ман, В-ин ҳарфи муаммо ту хониву на ман. Ҳаст аз паси парда гуфтугӯйи ману ту, Чун парда барафтад, ту мониву на ман.
Сармаст ба майхона гузар кардам дӯш!
Сармаст ба майхона гузар кардам дӯш. Пире дидам масту сабӯе бар дӯш. Гуфтам: «Зӣ Худо шарм надорӣ, эй пир?» Гуфто, ки «Карим аст Худо, бода бинӯш!»
Хуш бош!
Хайём, агар зи бода мастӣ, хуш бош! Гар бо санаме даме нишастӣ, хуш бош! Поёни ҳама кори ҷаҳон нестӣ аст, Пиндор, ки нестӣ, чу ҳастӣ, хуш бош!
Ҳар рӯз бар онам, ки кунам шаб тавба
Ҳар рӯз бар онам, ки кунам шаб тавба, Аз ҷому пиёлаи лаболаб тавба. Акнун, ки расид вақти гул, тавба куҷо? Дар мавсими гул зи тавба, ё раб, тавба.
Ҷомест, ки ақл офарин мезанадаш
Ҷомест, ки ақл офарин мезанадаш, Сад бӯса зи меҳр бар ҷабин мезанадаш. В-ин кӯзагари даҳр чунин ҷоми латиф Месозаду боз бар замин мезанадаш.
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре, Аз бӯйи шароби ман шавад масту хароб!
З-он пеш, ки ғамҳот шабохун оранд!
З-он пеш, ки ғамҳот шабохун оранд, Фармой, ки то бодаи гулгун оранд. Ту зap найӣ, эй ғофили нодон, ки туро. Дар хок ниҳанду боз берун оранд!
Ин кӯҳнаработро, ки олам ном аст
Ин кӯҳнаработро, ки олам ном аст, Оромгаҳи аблақи субҳу шом аст. Базмест, ки вомондаи сад Ҷамшед аст, Гӯрест, ки такягоҳи сад Баҳром аст.
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ? Пеш ор пиёларо, ки шаб мегузарад.