Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Бӯи борон
Бӯи борон зи кучаҳои шаҳр омад, Ёди ту боз ба ҳавлии дил даромад. Ҳар қатра ба гӯши ман чунин мегуфт: Аз меҳри ҳақиқӣ ғами дил кам ояд.
Сояи шом
Шом омаду соя ба дарозо кашид, Дил қиссаи дарди кӯҳнаро ворасид. Дар лаб хами хомӯши суруде монд, К-аз ёди ту то саҳар маро мерасид.
Гули андеша
Аз боди хирад гули тафаккур бишукуфт, Аз нури шуур роҳ ба дилҳо бикушуд. Дар кӯи ҳақиқат ҳар ки ором гирифт, Аз ғубори шубҳа раҳоӣ бишуд.
Рамзи вуҷуд
Ин ҳастӣ агарчи сояи парвоз аст, Дар пардаи он ҳазорон оғоз аст. Ҳар кас, ки ба маънии худ огоҳ шавад, Медонад, ки ҳар нафас дари як роз аст.
Оинаи фикр
Дар оинаи фикр ҷаҳони дигар аст, Ҳар нуктаи он дарси замони дигар аст. Гар чашми тааммул бикушояд инсон, Дар қатраи об осмони дигар аст.
Илоҳӣ, то абад аз ашк мижа тар монад
Илоҳӣ, то абад аз ашк мижа тар монад, Даме мабод, ки ин ришта бе гуҳар монад. Надошт манзили ҳастӣ суроғи осоиш, Ҷаҳон ба ҷодаю мардум ба раҳгузар монад.
Чанд тақлид зи андешаи аҷдод кунед?
Чанд тақлид зи андешаи аҷдод кунед? Дӯстон, баҳри Худо фикри нав эҷод кунед. Дилам афсурда дар ин кунҷи қафас, ҳамнафасон, Арзи ин мурғи гирифтор ба сайёд кунед
Чашми тар охир маро дар ҳирс расво карданист
Чашми тар охир маро дар ҳирс расво карданист, Тифли ашк аз рӯи корам парда боло карданист. Гоҳ- гоҳе аз раҳи чашме гузоре кун ба дил, Ин бинои шавқ ҳам як раҳ т
Сафари маърифат
Ман аз баҳри дониш ҷаҳон гаштаам, Зи ҳар гӯшае ганҷи ҷон ёфтаам. Набошад зи дониш гаронтар матоъ, Ки он медиҳад одамиро иртифоъ.
Панди ҳаёт
Ҷаҳон хонаи имтиҳону гузар аст, Ҳар он кас, ки доно бувад, пурҳунар аст. Ба некӣ бизӣ, то ба некӣ равӣ, Ки аз номи нек аст ҷовидгарӣ.
Ба дониш гарой
Ба дониш гарой, эй писар, чун зи ту, Намонад ба ҷуз номи некӯ зи ту. Чу дониш чароғ аст дар шаби тор, Ба нуриш шавад роҳи инсон ошкор.
Рақси дарун
Дар ҳалқаи зикр, ҷон ба парвоз омад, Аз лутфи Худо дил ба сарафроз омад. Ҳар зарра ба овози муҳаббат бигуфт, К-ин роҳ ба озодии дил боз омад.
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид, Аз торикии ғам нури имон барафтод.
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ин ҷаҳонро нигар ба чашми хирад
Ин ҷаҳонро нигар ба чашми хирад, Не бад-он чашм к-андар ӯ нигарӣ, Ҳамчу дарёст в-аз накӯкорӣ, Киштие соз то бадон гузарӣ!
Мардӣ
Гар бар сари нафси худ амирӣ, мардӣ, Бар куру кар ар нукта нагирӣ, мардӣ. Мардӣ набувад фитодаро пой задан, Гар дасти фитодае бигирӣ, мардӣ.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Хоки Ватан
Тоҷикистон – мазҳари ман, Сарзамини камзамин, Ту саросар кӯҳсорӣ, Ту саросар сангзорӣ,
Ку дӯст
Ку дӯст, ки қадри ёри ҳамдам донад, Ку ғамзадае, ки қимати ғам донад, Одам зи куҷост, хоки одам зи куҷост, Одам бошад, ки қадри одам донад
Сӯхтам, бирён шудам, гирён шудам
Сӯхтам, бирён шудам, гирён шудам, Ҷонфишони гесуи афшон шудам. Қаҳр кардам, рашк кардам назди ӯ, Як қадам то дур шуд, пазмон шудам.
Куҷост?
Одамон бисёр, аммо якдилу якрӯ куҷост? Шоирон афзун, валекин шоири ҳақгӯ куҷост? Ҳар ки дилро об созад, бар сараш резанд об, Обрӯе, ки диҳӣ руҷҳон ба оби ҷӯ куҷ
Чаро?
Эй ҳамватан, ба ҳамдигар чунучаро чаро? Кардем базмхонаро мотамсаро чаро? Дорем як таронаи шевои сарнавишт, Дар як тарона мову ту ноҳамсаро чаро?
Дар хоб бинам
Ҳар шабе дар хоб бинам тарҳи симои туро, Пеши чашм орам саҳаргаҳ чашми дарёи туро. Аз раҳе, ки чида-чида пой бигзорӣ, ба дил Чида-чида бигзарам нақши қадамҳои т
Тоҷикистон исми ман!
Эй додгоҳи хокиён, эй осмони бекарон, Танг аст ҳоли тоҷикон дар хоку зери хокдон! Эй дуди оташгоҳҳо, моҷгоҳи оҳҳо, Тахти баланди Аҳуро, бахти бади аҷдодҳо!
Роҳи инсонӣ
Роҳи инсонӣ раҳи меҳр асту нур, Роҳи дилхоҳӣ набошад кину шӯр. Дасти ёрӣ деҳ ба ҳар дилмондае, То шавад дунёи мо пурфайзу сур.