Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Офарини Худой бар ҷонат
Офарини Худой бар ҷонат, Ки чӣ ширин лаб асту дандонат. Ҳар киро гум шудаст Юсуфи дил, Гӯ, бибин дар чаҳи занахдонат.
Эй ки раҳмат менаёяд бар манат
Эй ки раҳмат менаёяд бар манат, Офарин бар ҷону раҳмат бар танат! Қоматат гӯям, ки дилбанд асту хуб, Ё сухан, ё омадан, ё рафтанат?!
Ин ки ту дорӣ, қиёмат аст, на қомат
Ин ки ту дорӣ, қиёмат аст, на қомат, В-ин на табассум, ки муъҷиза-сту каромат. Ҳар кӣ тамошои рӯи чун қамарат кард, Сина сипар кард пеши тири маломат.
Эй кисвати зебоӣ бар қомати чолокат
Эй кисвати зебоӣ бар қомати чолокат, Зебо натавонад дид, илло назари покат. Гар манзилате дорам, бар хоки дарат мирам, Бошад, ки гузар бошад як рӯз бар он хокат
Чашмат чу теғи ғамзаи хунхор баргирифт
Чашмат чу теғи ғамзаи хунхор баргирифт, Бо ақлу ҳуши халқ ба пайкор баргирифт. Ошиқ зи сӯзи дарди ту фарёд дарниҳод, Муъмин зи дасти ишқи ту зуннор баргирифт.
Дилам аз дасти ғамат домани саҳро бигирифт
Дилам аз дасти ғамат домани саҳро бигирифт, Ғамат аз сар наниҳам, гар дилат аз мо бигирифт. Холи мушкини ту аз банда чаро дар хат шуд? Магар аз дуди дилам рӯи т
Ишқ дар дил монду ёр аз даст рафт
Ишқ дар дил монду ёр аз даст рафт, Дӯстон, дасте, ки кор аз даст рафт! Эй аҷаб, гар ман расам дар коми дил, Кай расам, чун рӯзгор аз даст рафт?
Кист он луъбати хандон, ки паривор бирафт
Кист он луъбати хандон, ки паривор бирафт, Ки қарор аз дили девона ба якбор бирафт?! Бод бӯи гули рӯяш ба гулистон овард, Оби гулзор бишуд, равнақи аттор бирафт
Эй диданат осоишу хандиданат офат
Эй диданат осоишу хандиданат офат, Гӯй аз ҳама хубон бирабудӣ ба латофат. Эй сурати дебои хитоӣ ба накӯӣ, В-эй қатраи борони баҳорӣ ба назофат.
Онро ки муяссар нашавад сабру қаноат
Онро ки муяссар нашавад сабру қаноат, Бояд ки бибандад камари хидмату тоат. Чун даст гирифтӣ, чӣ ғам аз душмани хунхор? Гӯ, барқи маломат бизану кӯси шаноат.
Диле кӣ дид, ки перомани хатар мегашт?
Диле кӣ дид, ки перомани хатар мегашт? Чу шамъ зору чу парвона дар ба дар мегашт. Ҳазор гуна ғам аз чаппу рост домангир, Ҳанӯз дар такупӯи ғаме дигар мегашт.
Хаёли рӯи туам дӯш дар назар мегашт
Хаёли рӯи туам дӯш дар назар мегашт, Вуҷуди хастаам аз ишқ бехабар мегашт. Ҳумои шахси ман аз ошёни шодӣ дур, Чу мурғи ҳалқбурида ба хок бармегашт.
Чу абри зулфи ту перомани қамар мегашт
Чу абри зулфи ту перомани қамар мегашт, Зи абри дида канорам ба ашк тар мегашт. Зи шӯри ишқи ту дар коми ҷони хастаи ман Ҷавоби талхи ту ширинтар аз шакар мегаш
Дӯшам он сангдил парешон дошт
Дӯшам он сангдил парешон дошт, Ёри дилбурда даст бар ҷон дошт. Дида дур мефишонд дар доман, Гӯиё остини марҷон дошт.
Дӯш дур аз рӯят, эй ҷон, ҷонам аз ғам тоб дошт
Дӯш дур аз рӯят, эй ҷон, ҷонам аз ғам тоб дошт, Абри чашмам бар рух аз савдои дил селоб дошт. Дар тафаккур ақли мискин пойбанди ишқ шуд, Бо парешонӣ дили шӯрида
Хусрав он аст, ки дар суҳбати ӯ Ширинест
Хусрав он аст, ки дар суҳбати ӯ Ширинест, Дар биҳишт аст, ки ҳамхобаи ҳурулъинест. Давлат он аст, ки имкони фароғат бошад, Такя бар болиши бедӯст на бас тамкине
Чу турки дилбари ман шоҳиде ба шангӣ нест
Чу турки дилбари ман шоҳиде ба шангӣ нест, Чу зулфи пуршиканаш ҳалқаи фарангӣ нест. Даҳонаш арчи набинӣ, магар ба вақти сухан, Чу нек дарнигарӣ, чун дилам ба та
Дил намондаст, ки гӯи хами чавгони ту нест
Дил намондаст, ки гӯи хами чавгони ту нест, Хасмро пои гурез аз сари майдони ту нест. То сари зулфи парешони ту дар ҷамъ омад, Ҳеч маҷмӯъ надонам, ки парешони т
На худ андар замин назири ту нест
На худ андар замин назири ту нест, Ки қамар чун рухи мунири ту нест. Надиҳам дил ба қадду қомати сарв, Ки чу болои дилпазири ту нест.
Кас надонам, ки дар ин шаҳр гирифтори ту нест
Кас надонам, ки дар ин шаҳр гирифтори ту нест, Ҳеч бозор чунин гарм ки бозори ту, нест. Сарв зебову ба зебоии болои ту на, Шаҳд ширину ба ширинии гуфтори ту нес
Рӯзи васлам қарори дидан нест
Рӯзи васлам қарори дидан нест, Шаби ҳиҷронам орамидан нест. Тоқати сар буриданам бошад, В-аз ҳабибам сари буридан нест.
Дар ман ин ҳаст, ки сабрам зи накӯрӯён нест
Дар ман ин ҳаст, ки сабрам зи накӯрӯён нест, Аз гулу лола гузир асту зи гулрӯён нест. Дили гумкарда дар ин шаҳр на ман меҷӯям, Ҳеч кас нест, ки матлуби маро ҷӯё
Дар ман ин аст, ки сабрам зи накӯрӯён нест
Дар ман ин аст, ки сабрам зи накӯрӯён нест, Зарқ нафрӯшаму зуҳде нанамоям, к-он нест. Эй ки манзур бибинию тааммул накунӣ, Гар туро қуввати ин ҳаст, маро имкон
Бо фироқат чанд созам? Барги танҳоим нест
Бо фироқат чанд созам? Барги танҳоим нест, Дастгоҳи сабру поёби шикебоим нест. Тарсам, аз танҳоӣ аҳволам ба расвоӣ кашад, Тарси танҳоист, в-арна, бими расвоим н
Хабарат ҳаст, ки бе рӯи ту оромам нест
Хабарат ҳаст, ки бе рӯи ту оромам нест, Тоқати бори фироқ ин ҳама айёмам нест?! Холӣ аз зикри ту узве, чӣ ҳикоят бошад? Сари мӯе ба ғалат дар ҳама андомам нест.