Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дар васф наёяд, ки чӣ шириндаҳан аст он
Дар васф наёяд, ки чӣ шириндаҳан аст он, Ин аст, ки дур аз лабу дандони ман аст он. Ораз натавон гуфт, ки даври қамар аст ин, Боло натавон хонд, ки сарви чаман
Ё Раб, он рӯй аст ё барги суман?
Ё Раб, он рӯй аст ё барги суман? Ё Раб, он қадд аст ё сарви чаман? Бар суман кас дид ҷаъди мушкбор? Дар чаман кас дид сарви симтан?
Бикун, чандон ки хоҳӣ, ҷавр бар ман
Бикун, чандон ки хоҳӣ, ҷавр бар ман, Ки дастат барнамедорам зи доман. Чунон мурғи диламро сайд кардӣ, Ки бозаш дил намехоҳад нишеман.
Гар ғуссаи рӯзгор гӯям
Гар ғуссаи рӯзгор гӯям, Бас қиссаи бешумор гӯям. Як умри ҳазорсола бояд, То ман яке аз ҳазор гӯям.
Аҳд кардем, ки бе дӯст ба саҳро наравем
Аҳд кардем, ки бе дӯст ба саҳро наравем, Бе тамошогаҳи рӯяш ба тамошо наравем. Бӯстон хонаи айш асту чаман кӯи нишот, То муҳайё набувад айши муҳанно, наравем.
Кош, к-он дилбари айёр, ки ман куштаи ӯям
Кош, к-он дилбари айёр, ки ман куштаи ӯям, Бори дигар бигузаштӣ, ки кунад зинда ба бӯям. Тарки ман гуфту ба таркаш натавонам, ки бигӯям, Чӣ кунам, нест диле чун
Мо гадоёни хайлтошонем
Мо гадоёни хайлтошонем, Шаҳрбанди ҳавои ҷононем. Бандаро номи хештан набувад, Ҳар чӣ моро лақаб ниҳанд, онем.
Мо дили дӯстон ба ҷон бихарем
Мо дили дӯстон ба ҷон бихарем, В-ар ҷаҳон душман аст, ғам нах(в)арем. Гар ба шамшер мезанад маъшуқ, Гӯ, бизан, ҷони ман, ки мо сипарем.
Бигзор, то муқобили рӯи ту бигзарем
Бигзор, то муқобили рӯи ту бигзарем, Дуздида дар шамоили хуби ту бингарем. Шавқ аст дар ҷудоию ҷавр аст дар назар, Ҳам ҷавр беҳ, ки тоқати шавқат наёварем.
Умрҳо дар паи мақсуд ба ҷон гардидем
Умрҳо дар паи мақсуд ба ҷон гардидем, Дӯст дар хонаву мо гирди ҷаҳон гардидем. Худ саропардаи қадраш зи макон берун буд, Он ки мо дар талабаш ҷумла ҷаҳон гардид
Эй сарвболои саҳӣ, мо низ ҳам бад нестем
Эй сарвболои саҳӣ, мо низ ҳам бад нестем, В-аз ҳар кӣ дар олам, беҳӣ, мо низ ҳам бад нестем. Гуфтӣ, ба ранги ман гуле ҳаргиз набинад булбуле, Оре, накӯ гуфтӣ, в
Мо дари хилват ба рӯи халқ бибастем
Мо дари хилват ба рӯи халқ бибастем, Аз ҳама боз орамидему бо ту нишастем. Ҳар чӣ на пайванди ёр буд, буридем, В-ончи на паймони дӯст буд, шикастем.
Мо ба рӯи дӯстон аз бӯстон осудаем
Мо ба рӯи дӯстон аз бӯстон осудаем, Гар баҳор ояд, в-агар боди хазон, осудаем. Сарвболое, ки мақсуд аст, агар ҳосил шавад, Сарв агар ҳаргиз набошад дар ҷаҳон, о
Мо дигар кас нагирифтем ба ҷои ту надим
Мо дигар кас нагирифтем ба ҷои ту надим, Аллаҳ, Аллаҳ, ту фаромӯш макун аҳди қадим. Ҳар як аз доираи ҷамъ ба роҳе рафтанд, Мо бимондему хаёли ту ба як ҷой муқим
Имшаб он нест, ки дар хоб равад чашми надим
Имшаб он нест, ки дар хоб равад чашми надим, Хоб дар равзаи ризвон накунад аҳли наим. Хокро зинда кунад тарбияти боди баҳор, Санг бошад, ки дилаш зинда нагардад
Ба ту машғулу бо ту ҳамроҳам
Ба ту машғулу бо ту ҳамроҳам, В-аз ту бахшоиши ту мехоҳам. Ҳама бегонагон чунин донанд, Ки манат ошнои даргоҳам.
Ту мапиндор, к-аз ин дар ба маломат биравам
Ту мапиндор, к-аз ин дар ба маломат биравам, Дилам ин ҷост, бидеҳ, то ба саломат биравам. Тарки сар гуфтам аз он пеш, ки бинҳодам пой, На ба зарқ омадаам, то ба
На аз Чинам ҳикоят кун, на аз Рум
На аз Чинам ҳикоят кун, на аз Рум, Ки ман дил бо яке дорам дар ин бум. Ҳар он соат, ки бо ёди ман ояд, Фаромӯшам шавад мавҷуду маъдум.
Ман аз ин ҷо ба маломат наравам
Ман аз ин ҷо ба маломат наравам, Ки ман ин ҷо ба умеде гаравам. Гар ба ақлам сухане мегӯянд, Бими он аст, ки девона шавам.
Дилам то ишқбоз омад, дар ӯ ҷуз ғам намебинам
Дилам то ишқбоз омад, дар ӯ ҷуз ғам намебинам, Диле беғам куҷо ҷӯям, ки дар олам намебинам. Даме бо ҳамдаме хуррам зи ҷонам барнамеояд, Дамам бо ҷон барояд, чун
Манам, ё Раб, дар ин давлат, ки рӯи ёр мебинам
Манам, ё Раб, дар ин давлат, ки рӯи ёр мебинам, Фарози сарви симинаш гуле пурбор мебинам. Магар тӯбо баромад дар саробустони ҷони ман, Ки бар ҳар шуъбае мурғе ш
Ман аз ту сабр надорам, ки бе ту биншинам
Ман аз ту сабр надорам, ки бе ту биншинам, Касе дигар натавонам, ки бар ту бигзинам. Бипурс ҳоли ман, охир, чу бигзарӣ рӯзе, Ки чун ҳамегузарад рӯзгори мискинам
Зи дастам барнамехезад, ки як дам бе ту бишинам
Зи дастам барнамехезад, ки як дам бе ту бишинам, Ба ҷуз рӯят намехоҳам, ки рӯи ҳеч кас бинам. Ман аввалрӯз донистам, ки бо Ширин дарафтодам, Ки чун Фарҳод бояд
Он кас, ки аз ӯ сабр муҳол асту сукунам
Он кас, ки аз ӯ сабр муҳол асту сукунам, Бигзашт, даҳ ангушт фурӯ бурда ба хунам, Пурсид, ки чунӣ зи ғаму дарди ҷудоӣ? Гуфтам: На чунонам, тавон гуфт, ки чунам.
Чун ман ба нафси хештан ин кор мекунам
Чун ман ба нафси хештан ин кор мекунам, Бар феъли дигарон ба чӣ инкор мекунам? Булубул самоъ бар гули бустон ҳамекунад, Ман бар гули шақоиқи рухсор мекунам.