Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ваҳ, ки ҷудо намешавад нақши ту аз хаёли ман
Ваҳ, ки ҷудо намешавад нақши ту аз хаёли ман, То чӣ шавад ба оқибат дар талаби ту ҳоли ман. Нолаи зеру зори ман зортар аст ҳар замон, Баски ба ҳаҷр медиҳад ишқи
Эй рӯи ту роҳати дили ман
Эй рӯи ту роҳати дили ман, Чашми ту чароғи манзили ман. Обест муҳаббати ту, гӯӣ, К-омехтаанд бо дили ман.
Гувоҳӣ амин аст бар дарди ман
Гувоҳӣ амин аст бар дарди ман, Сиришки равон бар рухи зарди ман. Бибахшой бар нолаи андалеб, Ало, эй гули нозпарварди ман,
Чашм агар бо дӯст дорӣ, гӯш бо душман макун
Чашм агар бо дӯст дорӣ, гӯш бо душман макун, Тирборони қазоро ҷуз ризо ҷавшан макун. Ҳар кӣ нанҳодаст чун парвона дил бар сӯхтан, Гӯ, ҳарифи оташинро тавфи пиро
Охир, нигаҳе ба сӯи мо кун
Охир, нигаҳе ба сӯи мо кун, Дарде ба иродате даво кун. Бисёр хилофи аҳд кардӣ, Охир, ба ғалат яке вафо кун.
То кай, эй ҷон, асари васли ту натвон дидан
То кай, эй ҷон, асари васли ту натвон дидан, Ки надорад дили ман тоқати ҳиҷрон дидан. Бар сари кӯи ту, гар хӯи ту ин хоҳад буд, Дил ниҳодам ба ҷафоҳои фаровон д
Миёни боғ ҳаром аст бе ту гардидан
Миёни боғ ҳаром аст бе ту гардидан, Ки хор бе ту маро беҳ, ки бе ту гул чидан. В-агар ба ҷом барам бе ту даст дар маҷлис, Ҳароми сирф бувад бе ту бода нӯшидан.
Даст бо сарви равон чун нарасад дар гардан
Даст бо сарви равон чун нарасад дар гардан, Чорае нест, ба ҷуз дидану ҳасрат хурдан. Одамиро, ки талаб ҳасту тавоноӣ нест, Сабр агар ҳаст, в-агар нест, бибояд к
Чӣ хуш бувад ду дилором даст дар гардан
Чӣ хуш бувад ду дилором даст дар гардан, Ба ҳам нишастану ҳалвои оштӣ хурдан. Ба рӯзгори азизон, ки рӯзгори азиз Дареғ бошад бе дӯстон ба сар бурдан.
Тӯтӣ нагӯяд аз ту диловезтар сухан
Тӯтӣ нагӯяд аз ту диловезтар сухан, Бо шаҳд меравад зи даҳонат бадар сухан. Гар ман нагӯямат, ки ту ширини оламӣ, Ту хештар далел биёрӣ ба ҳар сухан.
Саҳл бошад ба тарки ҷон гуфтан
Саҳл бошад ба тарки ҷон гуфтан, Тарки ҷонон наметавон гуфтан. Ҳар чӣ з-он талхтар бихоҳӣ гуфт, Шаккарин аст аз он даҳон гуфтан.
Хилофи дӯстӣ кардан, ба тарки дӯстон гуфтан
Хилофи дӯстӣ кардан, ба тарки дӯстон гуфтан, Набоястӣ намуд ин рӯю дигар бор бинҳуфтан. Гадое подшоҳеро ба шӯхӣ дӯст медорад, На бе ӯ метавон будан, на бо ӯ мет
Набоястӣ ҳам аввал меҳр бастан
Набоястӣ ҳам аввал меҳр бастан, Чу дар дил доштӣ паймон шикастан. Ба нози васл парвардан якеро Хато кардӣ ба теғи ҳаҷр хастан.
Гар мутасаввар шудӣ бо ту даромехтан
Гар мутасаввар шудӣ бо ту даромехтан, Ҳайф набудӣ вуҷуд дар қадамат рехтан. Фикрати ман дар ту нест, дар қалами қудратест, К-ӯ битавонад чунин сурате ангехтан.
Чанд бишояд ба сабр дида фурӯ дӯхтан?!
Чанд бишояд ба сабр дида фурӯ дӯхтан?! Хирмани моро намонд чора ба ҷуз сӯхтан. Гар назари сидқро ном гунаҳ мениҳанд, Ҳосили мо ҳеч нест, ҷуз гунаҳ андӯхтан.
Мо натавонему ишқ панҷа дарандохтан
Мо натавонему ишқ панҷа дарандохтан, Қуввати ӯ мекунад бар сари мо тохтан. Гар диҳиям раҳ ба хеш, ё нагузорӣ ба пеш, Ҳар ду ба дастат-дар аст-куштану бинвохтан.
Хуфта хабар надорад сар бар канори ҷонон
Хуфта хабар надорад сар бар канори ҷонон, К-ин шаб дароз бошад бар чашми посбонон. Бар ақли ман бихандӣ, гар дар ғамаш бигирям, К-ин корҳои мушкил афтад ба корд
Дигар ба куҷо меравад ин сарви хиромон?
Дигар ба куҷо меравад ин сарви хиромон? Чандин дили соҳибназараш даст ба домон. Мард аст, ки чун шамъ саропои вуҷудаш Месӯзаду оташ нарасидаст ба хомон.
Сахт ба завқ медиҳад бод зи бӯстон нишон
Сахт ба завқ медиҳад бод зи бӯстон нишон, Субҳ дамиду рӯз шуд, хезу чароғ вонишон. Гар ҳама халқро чу ман бедилу маст мекунӣ, Рӯй ба солиҳон намо, хамр ба зоҳид
Фироқи дӯстонаш боду ёрон
Фироқи дӯстонаш боду ёрон, Ки моро дур кард аз дӯстдорон! Дилам дар банди танҳоӣ бифарсуд, Чу булбул дар қафас рӯзи баҳорон.
Ду чашми масти майгунат бибурд ороми ҳушёрон
Ду чашми масти майгунат бибурд ороми ҳушёрон, Ду хоболуда бирбуданд ақл аз дасти бедорон. Насиҳатгӯйро аз ман бигӯ, эй хоҷа, дам даркаш, Чу сел аз сар гузашт, о
Чӣ хуш аст бӯи ишқ аз нафаси ниёзмандон
Чӣ хуш аст бӯи ишқ аз нафаси ниёзмандон, Дил аз интизор хунин, даҳан аз умед хандон. Магар он ки ҳар ду чашмаш ҳама умр баста бошад, Ба вараъ халос ёбад зи фире
Хушову хуррамо вақти ҳабибон
Хушову хуррамо вақти ҳабибон Ба бӯи субҳу бонгу андалебон! Хуш он соат, нишинад дӯст бо дӯст, Ки сокин гардад ошӯби рақибон.
Бархез, ки меравад зимистон
Бархез, ки меравад зимистон, Бикшой дари сарои бустон. Норанҷу бунафша бар табақ неҳ, Манқал бигузор дар шабистон.
Эй кӯдаки хубрӯи ҳайрон
Эй кӯдаки хубрӯи ҳайрон, Дар васфи шамоилат сухандон. Сабр аз ҳама чизу ҳар кӣ олам, Кардему сабурӣ аз ту натвон.