Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ту аз ҳар дар ки боз оӣ ба ин хубию зебоӣ
Ту аз ҳар дар ки боз оӣ ба ин хубию зебоӣ, Даре бошад, ки аз раҳмат ба рӯи халқ бикшоӣ. Маломатгӯи беҳосил турунҷ аз даст нашносад, Дар он маъраз, ки чун Юсуф ҷ
То каям интизор фармоӣ?
То каям интизор фармоӣ? Вақт н-омад, ки рӯй бинмоӣ? Агарам зинда боз хоҳӣ дид, Ранҷа шав, пештар чаро н-оӣ?
Хуррам он рӯз, ки чун гул ба чаман боз оӣ
Хуррам он рӯз, ки чун гул ба чаман боз оӣ, Ё ба бустон ба дари ҳуҷраи ман боз оӣ. Гулбуни айши ман он рӯз шукуфтан гирад, Ки ту чун сарви хиромон ба чаман боз о
Қимати гул биравад, чун ту ба гулзор оӣ
Қимати гул биравад, чун ту ба гулзор оӣ, В-оби ҳайвон бичакад, чун ту ба гуфтор оӣ. Ин ҳама ҷилваи товусу хиромидани кабк Бори дигар накунад, гар ту ба рафтор о
Хилофи сарвро рӯзе хиромон сӯи бустон ой
Хилофи сарвро рӯзе хиромон сӯи бустон ой, Даҳон чун ғунча бикшою чу гулбун дар гулистон ой. Дамодам ҳуриён аз хулди ризвон мефиристандат, Ки эй ҳурии инсонӣ, да
Мебарзанад зи машриқ шамъи фалак забона
Мебарзанад зи машриқ шамъи фалак забона, Эй соқии сабӯҳӣ, дардеҳ маи шабона! Ақлам бидузд лахте, чанд ихтиёри дониш? Ҳушам бибар замоне, то кай ғами замона?
Эй ёри ҷафокардаи пайвандбурида
Эй ёри ҷафокардаи пайвандбурида, Ин буд вафодорию аҳди ту надида. Дар кӯи ту маъруфаму аз рӯи ту маҳрум, Гурги даҳанолудаи Юсуфнадарида.
Сармаст буте латифи сода
Сармаст буте латифи сода Дар даст гирифта ҷоми бода. Дар маҷлиси базми боданӯшон Баста камару қабо кушода.
Эй боғи ҳусн чун ту ниҳоле наёфта
Эй боғи ҳусн чун ту ниҳоле наёфта, Рухсораи замин чу ту холе наёфта. Тобандатар зи рӯи ту моҳе надида чарх, Хуштар зи абруи ту ҳилоле наёфта.
Эй рухи чун оина афрӯхта
Эй рухи чун оина афрӯхта, Алҳазар аз оҳи мани сӯхта! Ғайрати султони ҷамолат чу боз Чашми ман, аз ҳар кӣ ҷаҳон, дӯхта.
Панҷа бо соъиди симин, ки наяндозӣ, беҳ
Панҷа бо соъиди симин, ки наяндозӣ, беҳ, Бо тавонои муарбид накунӣ бозӣ, беҳ. Чун дилаш додию меҳраш ситадӣ, чора намонд, Агар ӯ бо ту насозад, ту ба ӯ созӣ, бе
Он сарви ноз бин, ки чӣ хуш меравад ба роҳ
Он сарви ноз бин, ки чӣ хуш меравад ба роҳ, В-он чашми оҳувона, ки чун мекунад нигоҳ. Ту сарв дидаӣ, ки камар баст бар миён, Ё моҳи чордаҳ, ки ба сар барниҳад к
Эй тароват бурда аз фирдавси аъло рӯи ту
Эй тароват бурда аз фирдавси аъло рӯи ту, Нодир аст андар нигористони дунё рӯи ту. Духтарони Мисрро косид шавад бозори ҳусн, Гар чу Юсуф парда бардорад ба даъво
Ростӣ гӯям, ба сарве монад ин болои ту
Ростӣ гӯям, ба сарве монад ин болои ту, Дар иборат менаёяд чеҳраи зебои ту. Чун ту ҳозир мешавӣ, ман ғоиб аз худ мешавам, Баски ҳайрон мебимонам ваҳм дар симои
Ҳар кӣ ба хештан равад, раҳ набарад ба сӯи ӯ
Ҳар кӣ ба хештан равад, раҳ набарад ба сӯи ӯ, Биниши мо наёварад тоқати ҳусни рӯи ӯ. Боғи бунафшаву суман бӯй надорад, эй сабо, Ғолияе бисоз аз он турраи мушкбӯ
Сайди биёбони ишқ чун бихурад тири ӯ
Сайди биёбони ишқ чун бихурад тири ӯ, Сар натавонад кашид пой зи занҷири ӯ. Гӯ, ба синонам бидӯз ё ба хадангам бизан, Гар ба шикор омадаст давлати нахҷири ӯ!
Гуфтам, ба ақл пой барорам зи банди ӯ
Гуфтам, ба ақл пой барорам зи банди ӯ, Рӯи халос нест ба ҷаҳд аз каманди ӯ. Муставҷиби маломатӣ, эй дил, ки чанд бор Ақлат бигуфту гӯш накардӣ ба панди ӯ.
Ман аз дасти камондорони абрӯ
Ман аз дасти камондорони абрӯ Намеёрам гузар кардан ба ҳар сӯ. Ду чашмам хира монд аз рӯшноӣ, Надонам, қурси хуршед аст ё рӯ.
Эй чашми ту дилфиребу ҷоду
Эй чашми ту дилфиребу ҷоду, Дар чашми ту хира чашми оҳу. Дар чашми манию ғоиб аз чашм, З-он чашм ҳамекунам ба ҳар сӯ.
Чӣ рӯю мӯю буногӯшу хатту хол аст ин?
Чӣ рӯю мӯю буногӯшу хатту хол аст ин? Чӣ қадду қомату рафтору эътидол аст ин? Касе, ки дар ҳама умр ин сифат мутолиа кард, Ба дигаре нигарад ё ба худ, муҳол аст
Субҳам аз машриқ баромад боди Наврӯз аз ямин
Субҳам аз машриқ баромад боди Наврӯз аз ямин, Ақлу табъам хира гашт аз сунъи Раббулъоламин. Бо ҷавонон роҳи саҳро баргирифтам бомдод, Кӯдаке гуфто: Ту пирӣ, бо
Биҳ аст он ё занах, ё себи ширин?
Биҳ аст он ё занах, ё себи ширин? Лаб аст он ё шакар, ё ҷони ширин? Буте дорам, ки чини абрувонаш Ҳикоят мекунад бутхонаи Чин.
Нишони бахти баланд асту толиъи маймун
Нишони бахти баланд асту толиъи маймун Алассабоҳ назар бар ҷамоли рӯзафзун. Алалхусус касеро, ки табъ мавзун аст, Чӣ гуна дӯст надорад шамоили мавзун?
Дӣ ба чаман баргузашт сарви сухангӯи ман
Дӣ ба чаман баргузашт сарви сухангӯи ман, То накунад гул ғурур ранги ману бӯи ман. Барги гули лаъл буд шоҳиди базми баҳор, Оби гулистон бибурд шоҳиди гулрӯи ман
Эй ба дидори ту равшан чашми оламбини ман
Эй ба дидори ту равшан чашми оламбини ман, Охират, раҳме наёяд бар дили мискини ман? Сӯзнок афтода чун парвонаам дар пои ту, Худ намесӯзад дилат чун шамъ бар бо