Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Бефоида ҳар кӣ умр дарбохт
Бефоида ҳар кӣ умр дарбохт, Чизе нахариду зар бияндохт!
Ҳар кӣ парҳезу илму зуҳд фурӯхт
Ҳар кӣ парҳезу илму зуҳд фурӯхт, Хирмане гирд карду пок бисӯхт!
Илм чандон ки бештар хонӣ
Илм чандон ки бештар хонӣ Чун амал дар ту нест, нодонӣ! На муҳаққиқ бувад, на донишманд, Чорпое бар ӯ китобе чанд!
Шукри Худой кун, ки муваффақ шудӣ ба хайр
Шукри Худой кун, ки муваффақ шудӣ ба хайр, З-инъому фазли Ӯ на муъаттал гузоштат! Миннат манеҳ, ки хидмати Султон кунӣ ҳаме, Миннат шинос аз Ӯ, ки ба хидмат бид
Дарахти карам ҳар куҷо бех кард
Дарахти карам ҳар куҷо бех кард, Гузашт аз фалак шоху болои ӯ! Гар уммедворӣ, к-аз ӯ бар хурӣ, Ба миннат манеҳ арра бар пойи ӯ!
Он кас, ки ба динору дирам хайр наяндӯхт
Он кас, ки ба динору дирам хайр наяндӯхт, Сар оқибат андар сари динору дирам кард! Хоҳӣ, ки муматтаъ шавӣ аз дунйиву уқбӣ, Бо халқ карам кун, чу Худо бо ту кара
Макун намоз бар он ҳичкас, ки ҳич накард
Макун намоз бар он ҳичкас, ки ҳич накард, Ки умр дар сари таҳсили мол карду нах(вард!
Макун зи гардиши гетӣ шикоят, эй дарвеш
Макун зи гардиши гетӣ шикоят, эй дарвеш, Ки тирабахтӣ, агар ҳам бар ин насақ мурдӣ! Тавонгаро, чу дилу дасти комронат ҳаст, Бихӯр, бибахш, ки дунёву охират бурд
Бар ғуломе, ки тавъи хидмати туст
Бар ғуломе, ки тавъи хидмати туст, Хашми беҳад марону тайра магир, Ки фазиҳат бувад ба Рӯзи Шумор. Банда озоду хоҷа дар занҷир!
Бар банда магир хашм бисёр
Бар банда магир хашм бисёр, Ҷавраш макуну дилаш маёзор! Ӯро ту ба даҳ дирам харидӣ, Охир на ба қудрат офаридӣ!
Ваҳ, ки ҳар гаҳ, ки сабза дар бустон
Ваҳ, ки ҳар гаҳ, ки сабза дар бустон Бидамидӣ, чӣ хуш шудӣ дили ман! Бигзар, эй дӯст, то ба вақти баҳор Сабза бинӣ дамида бар гили ман!
То надонӣ, ки сухан айни савоб аст, магӯй
То надонӣ, ки сухан айни савоб аст, магӯй, В-он чӣ донӣ, ки на некуш ҷавоб аст, магӯй!
Аз ман бигӯй ҳоҷии мардумгазойро
Аз ман бигӯй ҳоҷии мардумгазойро, К-ӯ пӯстини халқ ба озор медарад. Ҳоҷӣ ту нестӣ, шутур аст, аз барои он-к Бечора хор мехураду бор мебарад!
Ҷавонмардию лутф аст одамийят
Ҷавонмардию лутф аст одамийят, Ҳамин нақши ҳаюлонӣ мапиндор! Ҳунар бояд, ки сурат метавон кард, Ба айвонҳо дар аз шангарфу зангор!
Ба сурат одамӣ шуд қатраи об
Ба сурат одамӣ шуд қатраи об, Ки чил рӯзаш қарор андар раҳим монд. В-агар чилсоларо ақлу адаб нест, Ба таҳқиқаш нашояд одамӣ хонд!
Занони бордор, эй марди ҳушёр
Занони бордор, эй марди ҳушёр, Агар вақти вилодат мор зоянд. Аз он беҳтар ба наздики хирадманд, Ки фарзандони ноҳамвор зоянд!
Писареро падар васийят кард
Писареро падар васийят кард, К-эй ҷавонбахт, ёд гир ин панд. Ҳар кӣ бо аҳли худ вафо накунад, Нашавад дӯстрӯю давлатманд!
Ҷомаи Каъбаро, ки мебӯсанд
Ҷомаи Каъбаро, ки мебӯсанд, Ӯ на аз кирми пила номӣ шуд! Бо азизе нишаст рӯзе чанд, Лоҷарам, ҳамчун ӯ гиромӣ шуд!
Фаромушат накард Эзид дар он ҳол
Фаромушат накард Эзид дар он ҳол, Ки будӣ нутфаи мадфуну мадҳуш. Равонат доду табъу ақлу идрок, Ҷамолу нутқу рою фикрату ҳуш.
Гарчи симу зар зи санг ояд ҳаме
Гарчи симу зар зи санг ояд ҳаме, Дар ҳама санге набошад зарру сим! Бар ҳама олам ҳаметобад Суҳайл, Ҷое анбон мекунад, ҷое адим!
Ҳарифи сифла дар поёни мастӣ
Ҳарифи сифла дар поёни мастӣ, Наяндешад зи рӯзи тангдастӣ! Дарахт андар баҳорон бар фишонад, Зимистон, лоҷарам, бебарг монад.
Гарчи донӣ, ки нашнаванд, бигӯй
Гарчи донӣ, ки нашнаванд, бигӯй, Ҳар чӣ донӣ зи некхоҳию панд! Зуд бошад, ки хирасар бинӣ Ба ду пой уфтода андар банд!
Худованди кому некбахтӣ
Худованди кому некбахтӣ, Чиро сахтӣ хуранд аз бими сахтӣ?! Бирав, шодӣ кун, эй ёри дилафрӯз, Ғами фардо нашояд хӯрд имрӯз!
Чу дахлат нест, харҷ оҳистатар кун
Чу дахлат нест, харҷ оҳистатар кун, Ки мегӯянд маллоҳон суруде: «Агар борон ба кӯҳистон наборад, Ба соле Даҷла гардад хушкруде!»
Ҷаври устод беҳ зи меҳри падар!
Подшоҳе писар ба мактаб дод, Лавҳи симин-ш бар канор ниҳод. Бар сари лавҳи ӯ набишта ба зар: «Ҷаври устод беҳ зи меҳри падар!»