Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Гар даст диҳад хоки кафи пои нигорам
Гар даст диҳад хоки кафи пои нигорам, Бар лавҳи басар хатти ғуборе бинигорам. Бар бӯи канори ту шудам ғарқу умед аст Аз мавҷи сиришкам, ки расонад ба канорам.
Гарчи афтод зи зулфаш гираҳе дар корам
Гарчи афтод зи зулфаш гираҳе дар корам, Ҳамчунон чашми гушод аз карамаш медорам. Ба тараб ҳамл макун сурхии рӯям, ки чу ҷом Хуни дил акс бурун медиҳад аз рухсор
Зи дасти кӯтаҳи худ зери борам
Зи дасти кӯтаҳи худ зери борам, Ки аз болобаландон шармсорам. Магар занҷири мӯе гирадам даст, В-агарна сар ба шайдоӣ барорам.
Хаёли нақши ту дар коргоҳи дида кашидам
Хаёли нақши ту дар коргоҳи дида кашидам, Ба сурати ту нигоре на дидаму на шунидам. Ҳавои хоҷагиям буду бандагии ту ҷустам, Умеди салтанатам буду хидмати ту гузи
Ҳарчанд пиру хастадилу нотавон шудам
Ҳарчанд пиру хастадилу нотавон шудам, Ҳар гаҳ ки ёди рӯйи ту кардам, ҷавон шудам. Шукри Худо, ки ҳар чӣ талаб кардам аз Худо, Бар мунтаҳои ҳиммати худ комрон шу
Дишаб ба сели ашк раҳи хоб мезадам
Дишаб ба сели ашк раҳи хоб мезадам, Нақше ба ёди хатти ту бар об мезадам. Абрӯи ёр дар назару хирқа сӯхта, Ҷоме ба ёди гӯшаи меҳроб мезадам.
Солҳо пайравии мазҳаби риндон кардам
Солҳо пайравии мазҳаби риндон кардам, То ба фатвои хирад ҳирс ба зиндон кардам. Ман ба сарманзили анқо на ба худ бурдам роҳ, Қатъи ин марҳала бо мурғи Сулаймон
Маро мебинию ҳар дам зиёдат мекунӣ дардам
Маро мебинию ҳар дам зиёдат мекунӣ дардам, Туро мебинаму майлам зиёдат мешавад ҳар дам. Ба сомонам намепурсӣ, намедонам, чӣ сир дорӣ, Ба дармонам намекӯшӣ, наме
Фош мегӯяму аз гуфтаи худ дилшодам
Фош мегӯяму аз гуфтаи худ дилшодам, Бандаи ишқаму аз ҳар ду ҷаҳон озодам. Тоири гулшани қудсам, чӣ диҳам шарҳи фироқ, Ки дар ин домгаҳи ҳодиса чун афтодам?
Ба ғайр аз он ки бишуд дину дониш аз дастам
Ба ғайр аз он ки бишуд дину дониш аз дастам, Биё, бигӯ, ки зи ишқат чӣ тарф барбастам. Агарчи хирмани умрам ғами ту дод ба бод, Ба хоки пойи азизат, ки аҳд нашк
Дӯш бемории чашми ту бибурд аз дастам
Дӯш бемории чашми ту бибурд аз дастам, Лекин аз лутфи лабат сурати ҷон мебастам. Ишқи ман бо хати мушкини ту имрӯзӣ нест, Дер гоҳест, к-аз ин ҷоми ҳилолӣ мастам
Боз ой, соқиё, ки ҳавохоҳи хидматам
Боз ой, соқиё, ки ҳавохоҳи хидматам, Муштоқи бандагию дуогӯйи давлатам. З-он ҷо ки файзи ҷоми саодатфурӯғи туст, Беруншуде намой зи зулмоти ҳайратам.
Бушро, из-ис-саломату ҳаллат бизӣ салам
Бушро, из-ис-саломату ҳаллат бизӣ салам, Лиллоҳи ҳамду муътарифин ғоята-н-ниъам. Он хушхабар куҷост, ки ин фатҳи мужда дод, То ҷон фишонамаш чу зару сим дар қад
Ошиқи рӯйи ҷавоне хушу навхостаам
Ошиқи рӯйи ҷавоне хушу навхостаам В-аз Худо давлати ин ғам ба дуо хостаам. Ошиқу ринду назарбозаму мегӯям фош, То бидонӣ, ки ба чандин ҳунар оростаам.
Марҳабо, тоири фаррухпайи фархундапаём
Марҳабо, тоири фаррухпайи фархундапаём, Хайри мақдам, чӣ хабар, дӯст куҷо, роҳ кадом? Ё Раб, ин қафиларо лутфи азал бадрақа бод, Ки аз ӯ хасм ба дом омаду маъшу
Ишқбозию ҷавонию шароби лаълфом
Ишқбозию ҷавонию шароби лаълфом, Маҷлиси унсу ҳарифи ҳамдаму шурби мудом, Соқии шаккардаҳону мутриби ширинсухан, Ҳамнишине неккирдору надиме некном.
Эй рухат чун хулду лаълат Салсабил
Эй рухат чун хулду лаълат Салсабил, Салсабилат карда ҷону дил сабил. Сабзпӯшони хатат бар гирди лаб Ҳамчу мӯронанд гирди Салсабил.
Ҳар нуктае, ки гуфтам дар васфи он шамоил
Ҳар нуктае, ки гуфтам дар васфи он шамоил, Ҳар к-ӯ шунид, гуфто: «Лиллоҳи дурру қоил». Таҳсили ишқу риндӣ осон намуд аввал, Охир бисӯхт ҷонам дар касби ин фазои
Агар ба кӯйи ту бошад маро маҷоли вусул
Агар ба кӯйи ту бошад маро маҷоли вусул, Расад ба давлати васлат навои ман ба усул. Қарор бурда зи ман он ду наргиси раъно, Фароғ бурда зи ман он ду ҷодуи макҳу
Ба вақти гул шудам аз тавбаи шароб хаҷил
Ғаазли шумораи 305 Ба вақти гул шудам аз тавбаи шароб хаҷил, Ки кас мабод зи кирдори носавоб хаҷил. Салоҳи ман ҳама доми раҳ асту ман з-ин баҳс
Дорои ҷаҳон, нусрати дин, хусрави комил
Дорои ҷаҳон, нусрати дин, хусрави комил, Яҳй ибни Музаффар-малики олими одил. Эй даргаҳи ислом, паноҳи ту кушода Бар рӯйи ҷаҳон равзанаи ҷону дари дил.
Шамамту руҳа видодин ва шимту барқа висол
Шамамту руҳа видодин ва шимту барқа висол, Биё, ки бӯйи туро мирам, эй насими шамол. Аҳодиян биҷамоли-л-ҳабиби қиф в-анзил, Ки нест сабри ҷамилам зи иштиёқи ҷам
Хушхабар бошӣ, эй насими шамол
Хушхабар бошӣ, эй насими шамол, Ки ба мо мерасад замони висол! Қиссат-ул-ишқи ланфисома лаҳо, Фусимат ҳо ҳуно лисон-ул-қол.
Ҳазор душманам ар мекунанд қасди ҳалок
Ҳазор душманам ар мекунанд қасди ҳалок, Гарам ту дӯстӣ, аз душманон надорам бок. Маро умеди висоли ту зинда медорад В-агарна ҳар дамам аз ҳаҷри туст бими ҳалок.
Агар шароб хурӣ, ҷуръае фишон бар хок
Агар шароб хурӣ, ҷуръае фишон бар хок, Аз он гуноҳ, ки нафъе расад ба ғайр, чӣ бок? Бирав, ҳар он чи ту дорӣ, бихур, дареғ махур, Ки бедареғ занад рӯзгор теғи ҳ