Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Мақоми амну майи беғашу рафиқи шафиқ
Мақоми амну майи беғашу рафиқи шафиқ, Гарат мудом муяссар шавад, зиҳӣ тавфиқ! Ҷаҳону кору ҷаҳон ҷумла ҳеч дар ҳеч аст, Ҳазор бор ман ин нукта кардаам таҳқиқ.
Забони хома надорад сари баёни фироқ
Забони хома надорад сари баёни фироқ, В-агарна шарҳ диҳам бо ту достони фироқ. Дареғи муддати умрам, ки бар умеди висол Ба сар расиду наёмад ба сар замони фироқ
Толеъ агар мадад кунад, доманаш оварам ба каф
Толеъ агар мадад кунад, доманаш оварам ба каф, Гар бикашам, зиҳӣ тараб в-ар бикушад, зиҳӣ шараф! Тарфи карам зи кас набаст ин дили пурумеди ман, Гарчи сухан ҳам
Саҳар ба бӯйи гулистон даме шудам дар боғ
Саҳар ба бӯйи гулистон даме шудам дар боғ, Ки то чу булбули бедил кунам илоҷи димоғ. Ба ҷилваи гули сурӣ нигоҳ мекардам, Ки буд дар шаби тира ба равшанӣ чу чаро
Дар вафои ишқи ту машҳури хубонам чу шамъ
Дар вафои ишқи ту машҳури хубонам чу шамъ, Шабнишини кӯйи сарбозону риндонам чу шамь. Рӯзу шаб хобам намеояд ба чашми ғампараст, Баски дар бемории ҳаҷри ту гирё
Бомдодон, ки зи хилватгаҳи кохи ибдоъ
Бомдодон, ки зи хилватгаҳи кохи ибдоъ Шамъи Ховар фиканад бар ҳама атроф шуоъ, Баркашад ойина аз ҷайби уфуқ чарху дар он Бинамояд рухи гетӣ ба ҳазорон анвоъ.
Қасам ба ҳашмати ҷоҳу ҷалоли Шоҳ Шуҷоъ
Қасам ба ҳашмати ҷоҳу ҷалоли Шоҳ Шуҷоъ, Ки нест бо касам аз баҳри молу ҷоҳ низоъ. Шароби хонагиям бас, майи муғона биёр, Ҳарифи бода расид, эй рафиқи тавба, вид
Мо озмудаем дар ин шаҳр бахти хеш
Мо озмудаем дар ин шаҳр бахти хеш, Берун кашид бояд аз ин варта рахти хеш. Азбаски даст мегазаму оҳ мекашам, Оташ задам чу гул ба тани лахт-лахти хеш.
Дилам рамида шуду ғофилам мани дарвеш
Дилам рамида шуду ғофилам мани дарвеш, Ки он шикории саргаштаро чӣ омад пеш. Чу бед бар сари имони хеш меларзам, Ки дил ба дасти камонабруест кофаркеш.
Маҷмаъи хубию лутф аст изори чун маҳаш
Маҷмаъи хубию лутф аст изори чун маҳаш, Лекинаш меҳру вафо нест, Худоё, бидиҳаш. Дилбарам шоҳиду тифл асту ба бозӣ рӯзе Бикушад зораму дар шаръ набошад гунаҳаш.
Канори обу пойи беду табъи шеъру ёре хуш
Канори обу пойи беду табъи шеъру ёре хуш, Муошир дилбаре ширину соқӣ гулъизоре хуш. Ало, эй давлати толеъ, ки қадри вақт медонӣ, Гуворо бодат ин ишрат, ки дорӣ
Эй ҳама шакли ту матбӯъу ҳама ҷойи ту хуш
Эй ҳама шакли ту матбӯъу ҳама ҷойи ту хуш, Дилам аз ишваи ширини шакархои ту хуш. Ҳамчу гулбарги тарӣ ҳаст вуҷуди ту латиф, Ҳамчу сарви чамани хулд саропойи ту
Дӯш бо ман гуфт пинҳон кордоне тезҳуш
Дӯш бо ман гуфт пинҳон кордоне тезҳуш В-аз шумо пинҳон нашояд кард сирри майфурӯш. Гуфт: Осон гир бар худ корҳо, к-аз рӯйи табъ Сахт мегирад ҷаҳон бар мардумони
Дар аҳди подшоҳи хатобахши ҷурмпӯш
Дар аҳди подшоҳи хатобахши ҷурмпӯш Ҳофиз қаробакаш шуду муфтӣ пиёланӯш. Сӯфӣ зи кунҷи савмаа бо пойи хум нишаст, То дид муҳтасиб, ки сабӯ мекашад ба дӯш.
Ҳотифе аз гӯшаи майхона дӯш
Ҳотифе аз гӯшаи майхона дӯш Гуфт: «Бибахшанд гунаҳ, май бинӯш!» Лутфи илоҳӣ бикунад кори хеш, Муждаи раҳмат бирасонад Суруш.
Саҳар зи ҳотифи ғайбам расид мужда ба гӯш
Саҳар зи ҳотифи ғайбам расид мужда ба гӯш, Ки даври Шоҳ Шуҷоъ аст, май далер бинӯш. Шуд, он ки аҳли назар бар канора мерафтанд Ҳазор гуна сухан дар даҳону лаб х
Бибурд аз ман қарору тоқату ҳуш
Бибурд аз ман қарору тоқату ҳуш, Бути сангиндили симинбуногӯш. Нигоре, чобуке, шанге кулаҳдор, Зарифе, маҳваше, турке қабопӯш.
Ё Раб, ин навгули хандон ки супурдӣ ба манаш
Ё Раб, ин навгули хандон ки супурдӣ ба манаш, Месупорам ба ту аз чашми ҳасуди чаманаш. Гарчи аз кӯйи вафо гашт ба сад марҳала дур, Дур бод офати даври фалак аз
Чу баршикаст сабо зулфи анбарафшонаш
Чу баршикаст сабо зулфи анбарафшонаш, Ба ҳар шикаста, ки пайваст, тоза шуд ҷонаш. Куҷост ҳамнафасе, то ба шарҳ арза диҳам, Ки дил чӣ мекашад аз рӯзгори ҳиҷронаш
Хушо Шерозу вазъи бемисолаш
Хушо Шерозу вазъи бемисолаш. Худовандо, нигаҳ дор аз заволаш! Зи Рукнободи мо сад лавҳашаллоҳ, Ки умри Хизр мебахшад зулолаш.
Шароби талх мехоҳам, ки мардафкан бувад зӯраш
Шароби талх мехоҳам, ки мардафкан бувад зӯраш, Ки то як дам биёсоям зи дунёву шару шӯраш. Симоти даҳри дунпарвар надорад шаҳди осоиш, Мазоқи ҳирсу оз, эй дил, б
Фикри булбул ҳама он аст, ки гул шуд ёраш
Фикри булбул ҳама он аст, ки гул шуд ёраш, Гул дар андеша, ки чун ишва кунад дар кораш. Дилрабоӣ ҳама он нест, ки ошиқ бикушанд, Хоҷа он аст, ки бошад ғами хидм
Боғбон, гар панҷ рӯзе суҳбати гул боядаш
Боғбон, гар панҷ рӯзе суҳбати гул боядаш, Бар ҷафои хори ҳиҷрон сабри булбул боядаш. Эй дил, андар банди зулфаш аз парешонӣ манол, Мурғи зирак чун ба дом афтад,
Сӯфӣ, гуле бичину мураққаъ ба хор бахш
Сӯфӣ, гуле бичину мураққаъ ба хор бахш В-ин зуҳди хушкро ба майи хушгувор бахш. Томоту шатҳ дар раҳи оҳанги чанг неҳ, Тасбеҳу тайласон ба маю майгусор бахш.
Ба даври лола қадаҳ гиру бериё мебош
Ба даври лола қадаҳ гиру бериё мебош, Ба бӯйи гул нафасе ҳамдами сабо мебош. Нагӯямат, ки ҳамасола майпарастӣ кун, Се моҳ май хуру нуҳ моҳ порсо мебош.