Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ба азми тавба саҳар гуфтам истихора кунам
Ба азми тавба саҳар гуфтам истихора кунам, Баҳори тавбашикан мерасад, чӣ чора кунам? Сухан дуруст бигӯям, наметавонам дид, Ки май хуранд ҳарифону ман назора кун
Дӯш савдои рухаш, гуфтам, зи сар берун кунам
Дӯш савдои рухаш, гуфтам, зи сар берун кунам, Гуфт: Ку занҷир, то тадбири ин маҷнун кунам? Қоматашро сарв гуфтам, сар кашид аз ман ба хашм, Дӯстон, аз рост мера
Дида дарё кунаму сабр ба саҳро фиканам
Дида дарё кунаму сабр ба саҳро фиканам В-андар ин кор дили хеш ба дарё фиканам. Аз дили танги гунаҳкор барорам оҳе, К-оташ андар гунаҳи Одаму Ҳавво фиканам.
Санамо, бо ғами ишқи ту чӣ тадбир кунам?
Санамо, бо ғами ишқи ту чӣ тадбир кунам? То ба кай дар ғами ту нолаи шабгир кунам? Дили девона аз он шуд, ки насиҳат шунавад, Магараш ҳам зи сари зулфи ту занҷи
Ман на он риндам, ки тарки шоҳиду соғар кунам
Ман на он риндам, ки тарки шоҳиду соғар кунам, Муҳтасиб донад, ки ман ин корҳо камтар кунам. Ман, ки айби тавбакорон карда бошам борҳо, Тавба аз май вақти гул д
Бе ту, эй сарви равон, бо гулу гулшан чӣ кунам?
Бе ту, эй сарви равон, бо гулу гулшан чӣ кунам? Зулфи сунбул чӣ кашам, орази савсан чӣ кунам? Оҳ, к-аз таънаи бадхоҳ надидам рӯят, Нест чун оинаам, рӯй зи оҳан
Умрест, то ман дар талаб ҳар рӯз гоме мезанам
Умрест, то ман дар талаб ҳар рӯз гоме мезанам, Дасти шафоат ҳар замон дар некномӣ мезанам. Бе моҳи меҳрафрӯзи худ, то бигзаронам рӯзи худ, Доме ба роҳе мениҳам,
Чил сол беш рафт, ки ман лоф мезанам
Чил сол беш рафт, ки ман лоф мезанам, К-аз чокарони пири муғон камтарин манам. Ҳаргиз ба юмни отифати пири майфурӯш Соғар тиҳӣ нашуд зи майи софи равшанам.
Ҳиҷоби чеҳраи ҷон мешавад ғубори танам
Ҳиҷоби чеҳраи ҷон мешавад ғубори танам, Хушо даме, ки аз он чеҳра парда барфиканам. Чунин қафас на сазои чу ман хушалҳонест, Равам ба гулшани Ризвон, ки мурғи о
Гар ман аз сарзаниши муддаиён андешам
Гар ман аз сарзаниши муддаиён андешам, Шеваи мастию риндӣ наравад аз пешам. Зуҳди риндони навомӯхта роҳе ба диҳест, Ман, ки бадноми ҷаҳонам, чӣ салоҳ андешам?
Ман, ки аз оташи дил чун хуми май дар ҷӯшам
Ман, ки аз оташи дил чун хуми май дар ҷӯшам, Муҳр бар лаб зада хун мехураму хомӯшам. Қасди ҷон аст тамаъ дар лаби ҷонон кардан, Ту маро бин, ки дар ин кор ба ҷо
Хаёли рӯйи ту чун бигзарад ба гулшани чашм
Хаёли рӯйи ту чун бигзарад ба гулшани чашм, Дил аз пайи назар ояд ба сӯйи равзани чашм. Сазои такягаҳат манзаре намебинам, Манам зи оламу ин гӯшаи муайяни чашм.
Ман дӯстдори рӯйи хушу мӯйи дилкашам
Ман дӯстдори рӯйи хушу мӯйи дилкашам, Мадҳуши чашми масту майи софи беғашам. Гуфтӣ: «Зи сирри аҳди азал як сухан бигӯ», Он гаҳ бигӯямат, ки ду паймона даркашам.
Чаро на дар пайи азми диёри худ бошам?
Чаро на дар пайи азми диёри худ бошам? Чаро на хоки сари кӯйи ёри худ бошам? Ғами ғарибию ғурбат чу барнаметобам, Ба шаҳри худ раваму шаҳрёри шаҳри худ бошам.
Муждаи васли ту ку, к-аз сари ҷон бархезам?
Муждаи васли ту ку, к-аз сари ҷон бархезам? Тоири қудсаму аз доми ҷаҳон бархезам. Ба валои ту, ки гар бандаи хешам хонӣ, Аз сари хоҷагии кавну макон бархезам.
Дар хароботи муғон гар гузар афтад бозам
Дар хароботи муғон гар гузар афтад бозам, Ҳосили хирқаву саҷҷода равон дарбозам. Ҳалқаи тавба гар имрӯз чу зуҳҳод занам, Хозини майкада фардо накунад дар бозам.
Гар даст расад дар сари зулфайни ту бозам
Гар даст расад дар сари зулфайни ту бозам, Чун гӯй чӣ сарҳо, ки ба чавгони ту бозам. Зулфи ту маро умри дароз аст, вале нест Дар даст сари мӯе аз он умри дароза
Намози шоми ғарибон чу гиря оғозам
Намози шоми ғарибон чу гиря оғозам, Ба мӯяҳои ғарибона қисса пардозам. Ба ёди ёру диёр ончунон бигирям зор, Ки аз ҷаҳон раҳу расми сафар барандозам.
Мазан бар дил зи нӯки ғамза тирам
Мазан бар дил зи нӯки ғамза тирам, Ки пеши чашми беморат бимирам! Нисоби ҳусн дар ҳадди камол аст, Закотам деҳ, ки мискину фақирам.
Ба теғам гар кушад, дасташ нагирам
Ба теғам гар кушад, дасташ нагирам, В-агар тирам занад, миннатпазирам. Камони абруятро гӯ, бизан тир, Ки пеши дасту бозуят бимирам.
Ту ҳамчу субҳию ман шамъи хилвати саҳарам
Ту ҳамчу субҳию ман шамъи хилвати саҳарам, Табассуме куну ҷон бин, ки чун ҳамесупарам. Чунин ки бар дили ман доғи зулфи саркаши туст, Бунафшазор шавад турбатам,
Ҷавзо саҳар ниҳод ҳамоил баробарам
Ҷавзо саҳар ниҳод ҳамоил баробарам, Яъне, ғуломи шоҳаму савганд мех(в)арам. Соқӣ, биё, ки аз мадади бахти корсоз Коме, ки хостам зи Худо, шуд муяссарам.
Ман кӣ бошам, ки бар он хотири отир гузарам
Ман кӣ бошам, ки бар он хотири отир гузарам, Лутфҳо мекунӣ, эй хоки дарат тоҷи сарам. Дилбаро, банданавозит кӣ омӯхт? Бигӯ, Ки ман ин зан ба рақибони ту ҳаргиз
Маро аҳдест бо ҷонон, ки то ҷон дар бадан дорам
Маро аҳдест бо ҷонон, ки то ҷон дар бадан дорам, Ҳаводорони кӯяшро чу ҷони хештан дорам. Сафои хилвати хотир аз он шамъи Чигил ҷӯям, Фурӯғи чашму нури дил аз он
Дар ниҳонхонаи ишрат санаме х(в)аш дорам
Дар ниҳонхонаи ишрат санаме х(в)аш дорам, К-аз сари зулфу рухаш наъл дар оташ дорам. Ошиқу риндаму майхора ба овози баланд В-ин ҳама мансаб аз он ҳури париваш д