Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Барнишин, ай азму маншин, ай умед
Барнишин, ай азму маншин, ай умед, К-аз расулонаш паёпай шуд навид! Дуду бӯйе мерасад аз арши ғайб, Ай ниҳонон, сӯйи бӯйи он паред!
Андак-андак ҷамъи мастон мерасанд
Андак-андак ҷамъи мастон мерасанд, Андак-андак майпарастон мерасанд! Дилнавозон ноз-нозон дар раҳанд, Гулъизорон аз гулистон мерасанд!
Бори дигар ёри мо ҳанбоз кард
Бори дигар ёри мо ҳанбоз кард, Андак-андак хӯй аз мо боз кард! Макрҳои душманон дар гӯш кард, Чашми худ бар ёри дигар боз кард!
Мушаке сандуқро сӯрох кард
Мушаке сандуқро сӯрох кард, Хоби гурба мушро густох кард! Андар оташ афканем он мушро, Ҳамчунон, к-он мардаки таббох кард!
Хунбҳои лоязолӣ ҷӯш бод
Хунбҳои лоязолӣ ҷӯш бод, Боданӯшони азалро нӯш бод! Тезчашмони сафоро то абад Ҳалқаҳои ишқи ту дар гӯш бод!
Он шакарпосух наботам медиҳад
Он шакарпосух наботам медиҳад В-он ки куштастам, ҳаётам медиҳад! Он ки дар дарёи хунам ғарқа кард, Юнуси вақтам, наҷотам медиҳад!
Ид бигзашту ҳама халқ суйи кор шуданд
Ид бигзашту ҳама халқ суйи кор шуданд, Ҳама аз наргиси махмури ту хаммор шуданд! Дасту пошон ту шикастӣ, чу на по монду на даст, Пар кушоданду ҳама Ҷаъфари Тайё
Лаҳзае, қиссакунон, қиссаи Табрез кунед
Лаҳзае, қиссакунон, қиссаи Табрез кунед, Лаҳзае қиссаи он ғамзаи хунрез кунед! Дар фироқи лаби чун шаккари ӯ талх шудем, З-он шакарҳои худоёна шакаррез кунед!
Бар сари кӯйи ту ақл аз сари ҷон бархезад
Бар сари кӯйи ту ақл аз сари ҷон бархезад, Хуштар аз ҷон чӣ бувад?! Аз сари он бархезад! Бар ҳисори фалак ар хубии ту ҳамла барад, Аз муқимони фалак бонги амон
Нанги олам шудан аз баҳри ту нанге набувад
Нанги олам шудан аз баҳри ту нанге набувад, Бо дили мурдадилон ҳоҷати ҷанге набувад! Ишқ ширинии ҷон асту ҳама чошнӣ аст, Чошниву мазаро сурату ранге набувад!
Ҳар ки аз ҳалқаи мо ҷойи дигар бигрезад
Ҳар ки аз ҳалқаи мо ҷойи дигар бигрезад, Ҳамчунон бошад, к-аз самъу басар бигрезад! З-он хурад хуни ҷигар ошиқ, зеро шер аст, Шердил кай бувад он, к-ӯ зи ҷигар
Ҳаст масте, ки маро ҷониби майхона барад
Ҳаст масте, ки маро ҷониби майхона барад, Ҷониби соқии гулчиҳраи дурдона барад! Ҳаст масте, ки кашад гӯши маро ёрона, Аз чунин саффи ниъолам суйи пешона барад!
Ҳала, пайваста сарат сабзу лабат хандон бод!
Ҳала, пайваста сарат сабзу лабат хандон бод! Ҳала, пайваста дили ишқ зи ту хандон бод! Ғампарасте, ки туро бинаду шодӣ накунад, Ҳама сарзеру сияҳкосаву саргардо
Аз дилам сурати он хуби Хутан менаравад
Аз дилам сурати он хуби Хутан менаравад, Чошнии шакари ӯ зи даҳан менаравад! Биллаҳ, ар шӯр кунам ҳар нафасе, айб магир, Гар бирафт аз дили ту, аз дили ман мена
Ай Худое, ки чу ҳоҷот ба ту баргиранд
Ай Худое, ки чу ҳоҷот ба ту баргиранд, Ҳар муроде, ки бувадшон, ҳама дар бар гиранд! Ҷону дилро чу ба пайки дари ту биспоранд, Ҷони боқии хуши шоди муъаттар гир
Саҳаре чу шоҳи хубон ба висоқи мо даромад
Саҳаре чу шоҳи хубон ба висоқи мо даромад, Ба мисоли соқиён ӯ ба сабӯву соғар омад! На сабӯйи ӯ бидидам, на зи соғараш чашидам, Ки ҳазор мавҷи бода ба димоғи ма
Чи таваққуф аст з-ин пас, ҳама корвон равон шуд
Чи таваққуф аст з-ин пас, ҳама корвон равон шуд, Нигарад шутур ба уштур, ки биё, ки сорбон шуд! Зи чапу зи рост, бингар, ба қаторҳои бемар, Пайи рӯз ҳамчу соя б
Чаманӣ, ки ҷумла гулҳо ба паноҳи ӯ гурезад
Чаманӣ, ки ҷумла гулҳо ба паноҳи ӯ гурезад, Ки дар ӯ хазон набошад, ки дар ӯ гуле нарезад! Шаҷарӣ хушу хиромон ба миёнаи биёбон, Ки касе ба сояи ӯ чу бихуфт, ма
Машав, ай дил, ту дигаргун, ки дили ёр бидонад
Машав, ай дил, ту дигаргун, ки дили ёр бидонад, Макун асрори ниҳонӣ, ки вай асрор бидонад! Ҳамаро аз ту чу хошок бар он об биронанд, Ки ҳама шеваи майро дили ха
Чу саҳаргоҳ зи гулшан маҳи айёр баромад
Чу саҳаргоҳ зи гулшан маҳи айёр баромад, Чи басе наъраи мастон, ки зи гулзор баромад! Зи рухи моҳхисолаш, зи латифии висолаш Ҳамаро бахт фузун шуд, ҳамаро кор б
Шоҳи мо аз ҷумла шоҳон пеш буду беш буд
Шоҳи мо аз ҷумла шоҳон пеш буду беш буд, З-он ки шоҳаншоҳи мо ҳам шоҳу ҳам дарвеш буд! Шоҳи мо аз пардаи бурҷон чу худро ҷилва кард, Ҷони мо бехеш шуд, зеро ки
Ҳам лабони майфурӯшат бодаро арзон кунад
Ҳам лабони майфурӯшат бодаро арзон кунад, Ҳам ду чашми шӯхи мастат ратлро гардон кунад! Ҳам ҷаҳонро нур бахшад офтоби рӯйи ту, Заҳрро тарёқ созад, куфрро имон к
Ҳам дилам раҳ менамояд, ҳам дилам раҳ мезанад
Ҳам дилам раҳ менамояд, ҳам дилам раҳ мезанад, Ҳам дилам қаллобу ҳам дил сиккаи шаҳ мезанад! Ҳам дилам афғонкунон гӯяд, ки роҳи ман занад, Ҳам дили ман роҳи айё
Маст омад дилбарам, то дил барад аз бомдод
Маст омад дилбарам, то дил барад аз бомдод, Ай мусалмонон, зи дасти маст дилбар дод, дод! Дӣ дили ман меҷаҳиду ҳар ду чашмам мепарид, Гуфтам: “Ин дил то чӣ бина
Фахри ҷумла соқиёнӣ, соғарат дар кор бод
Фахри ҷумла соқиёнӣ, соғарат дар кор бод, Чашми ту махмур боду ҷони мо хаммор бод! Ай зи нӯшонӯши базмат ҳушҳо беҳуш бод В-ай зи ҷӯшоҷӯши ишқат ақл бедастор бод