Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Овозаи ҷамолат аз ҷони худ шунидем
Овозаи ҷамолат аз ҷони худ шунидем, Чун боду обу оташ дар ишқи ту давидем! Андар ҷамоли Юсуф гар дастҳо буриданд, Дасте ба ҷони мо бар, бингар чиҳо буридем?!
Олам гирифт нурам, бингар ба чашмҳоям
Олам гирифт нурам, бингар ба чашмҳоям, Номам баҳо ниҳоданд, гарчи ки бебаҳоям! З-он луқма кас нахӯрдаст, як зарра з-он набурдаст, Бингар ба иззати ман, к-онро ҳ
Ай тавбаам шикаста, аз ту куҷо гурезам?!
Ай тавбаам шикаста, аз ту куҷо гурезам?! Ай дар дилам нишаста, аз ту куҷо гурезам?! Ай нури ҳар ду дида, бе ту чи гуна бинам?! В-ай гарданам бибаста, аз ту куҷо
Ай чархи айбҷӯям в-ай сақфи пурситезам
Ай чархи айбҷӯям в-ай сақфи пурситезам, То кай ба гӯша-гӯша аз макри ту гурезам? Ай чархи ҳамчу зангӣ, хунхораи халойиқ, Ман абри ҳамчу хунам, бар ту чаро нарез
Пеши чунин ҷамоли ҷонбахш чун намирам?!
Пеши чунин ҷамоли ҷонбахш чун намирам?! Девона чун нагардам, занҷир чун нагирам?! Чун бодаи ту х(в)ардам, ман маҳв чун нагардам?! Ту чун майӣ, ман обам, ту шаҳд
Хоҳам, ки кафки хунин аз деги ҷон барорам
Хоҳам, ки кафки хунин аз деги ҷон барорам, Гуфтори ду ҷаҳонро аз як даҳон барорам! Аз худ баромадам ман, дар ишқ азм кардам, То ҳамчу худ ҷаҳонро ман аз ҷаҳон б
Сад бор мурдам, ай ҷон, в-инро биёзмудам
Сад бор мурдам, ай ҷон, в-инро биёзмудам, Чун бӯйи ту биёмад, дидам, ки зинда будам! Сад бор ҷон бидодам в-аз пой дарфитодам, Бори дигар бизодам, чун бонги ту ш
Рафтам зи дасти худ ман, дар бехудӣ фитодам
Рафтам зи дасти худ ман, дар бехудӣ фитодам, Дар бехудии мутлақ бо худ чи нек шодам! Чашмам бидӯхт дилбар, то ғайри ӯ набинам, То чашмҳо баногаҳ дар рӯйи ӯ кушо
Ман агар пурғам, агар хандонам
Ман агар пурғам, агар хандонам, Ошиқи давлати он султонам! Ҳаваси ишқи малак тоҷи ман аст, Агарам тоҷ диҳӣ, настонам!
Ман аз ин хона бадар менаравам
Ман аз ин хона бадар менаравам, Ман аз ин шаҳр сафар менаравам! Манаму ин санаму соқии умр, Ман аз ӯ ҷойи дигар менаравам!
Як даме хуш чу гулистон кунадам
Як даме хуш чу гулистон кунадам, Як даме ҳамчу зимистон кунадам. Як дамам фозилу устод кунад, Як даме тифли дабистон кунадам.
Рӯзи борон асту мо ҷӯ меканем
Рӯзи борон асту мо ҷӯ меканем, Бар умеди васл дасте мезанем! Абрҳо обистан аз дарёи ишқ, Мо зи абри ишқ ҳам обистанем!
Мо ба хирмангоҳи ҷон бозомадем
Мо ба хирмангоҳи ҷон бозомадем, Ҷониби шаҳ ҳамчу шаҳбоз омадем! Сер гаштем аз ғарибиву фироқ, Сӯйи аслу сӯйи оғоз омадем!
Ман ба сӯйи боғу гулшан меравам
Ман ба сӯйи боғу гулшан меравам, Ту намеойӣ миён, ман меравам! Рӯз торик аст бе рӯяш маро, Ман барои шамъи равшан меравам!
Мешиносад пардаи ҷон он санам
Мешиносад пардаи ҷон он санам, Чун надонад пардаро соҳибҳарам?! Чун зи парда қасди ақли мо кунад, Ту фусун бар мо махону бармадам!
Ай гузида ёр, чунат ёфтам?!
Ай гузида ёр, чунат ёфтам?! Ай дилу дилдор, чунат ёфтам?! Мегурезӣ ҳар замон аз кори мо, Дар миёни кор чунат ёфтам?!
Дасти ман гир, ай писар, хуш нестам
Дасти ман гир, ай писар, хуш нестам, Ай қади ту чун шаҷар, хуш нестам! Не биҳил дастам, ки ранҷам аз дил аст, Дарди дилро гулшакар хуш нестам!
Мерасад бӯйи ҷигар аз ду лабам
Мерасад бӯйи ҷигар аз ду лабам, Мебарояд дудҳо аз ёрабам! Мебинолад осмон аз оҳи ман, Ҷонсупурдан ҳар даме шуд мазҳабам!
То ки мо аз назару хубии ту бохабарем
То ки мо аз назару хубии ту бохабарем, Аз баду неки ҷаҳон ҳамчу ҷаҳон бехабарем! Назаре кард суйи хубии ту дидаи мо, Аз пайи рӯйи ту то ҳашр ғуломи назарем!
Мо сару панҷаву қувват на аз ин ҷон дорем
Мо сару панҷаву қувват на аз ин ҷон дорем, Мо кару фарри саъодат на зи кайвон дорем! Оташи давлати мо нест зи хуршеду асир, Субуҳоти рухи тобанда зи субҳон доре
Соқиё, арбада кардем, ки дар ҷанг шавем
Соқиё, арбада кардем, ки дар ҷанг шавем, Майи гулранг бидиҳ, то ҳама якранг шавем! Сурати лутфи сақиллоҳ туйӣ дар ду ҷаҳон, Рухи майранг намо, то ҳамагон данг ш
Рӯзи шодист, биё, то ҳамагон ёр шавем
Рӯзи шодист, биё, то ҳамагон ёр шавем, Даст бо ҳам бидиҳему бари дилдор шавем! Чун дар ӯ данг шавему ҳама якранг шавем, Ҳамчунин рақскунон ҷониби бозор шавем!
Соқиё, мо зи Сурайё ба замин афтодем
Соқиё, мо зи Сурайё ба замин афтодем, Гӯши худ бар дами шаш тойи тараб бинҳодем! Дили ранҷур ба танбӯр навое дорад, Дили садпораи худро ба навояш додем!
Ман чу дар гӯр-дарун хуфта ҳамефарсоям
Ман чу дар гӯр-дарун хуфта ҳамефарсоям, Чу биёйӣ ба зиёрат, сара берун оям! Нафхи сури маниву маҳшари ман, пас чӣ кунам?! Мурдаву зинда бад-он ҷо, ки туйӣ, он ҷ
Аз бути бохабари ман хабаре мерасадам
Аз бути бохабари ман хабаре мерасадам В-аз лаби чун шакари ӯ шакаре мерасадам! Шакар андар шакар андар шакар андар шакар аст, Шакаре дар даҳан асту дигаре мерас