Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Маро ҳар дам ҳамегӯяд, ки баргӯ қитъае ширин
Маро ҳар дам ҳамегӯяд, ки баргӯ қитъае ширин, Ба ҳар байте яке бӯса бидиҳ, паҳлӯйи ман биншин! Зиҳӣ бӯса, зиҳӣ бӯса, зиҳӣ ҳалвову самбӯса, Барорад шир аз санге,
Чӣ донистам, ки ин савдо маро з-ин сон кунад Маҷнун
Чӣ донистам, ки ин савдо маро з-ин сон кунад Маҷнун, Диламро дӯзахе созад, ду чашмамро кунад Ҷайҳун. Чӣ донистам, ки селобе маро ногоҳ бирбояд, Чу киштиям даран
Чу афтам ман зи ишқи дил ба пойи дилрабойи ман
Чу афтам ман зи ишқи дил ба пойи дилрабойи ман, Аз он шодӣ биёяд ҷон, ниҳон афтад ба пойи ман! В-агар рӯзе дар он хидмат кунам тақсир, ногоҳон Шавад ҷон хасми ҷ
Чи бошад пешаи ошиқ ба ҷуз девонагӣ кардан?!
Чи бошад пешаи ошиқ ба ҷуз девонагӣ кардан?! Чи бошад нози маъшуқон ба ҷуз бегонагӣ кардан?! Зи ҳар зарра биёмӯзед пеши нур барҷастан, Зи парвона биёмӯзед он ма
Чиҳраи шармгини ту бистад шармгони ман
Чиҳраи шармгини ту бистад шармгони ман, Шӯри ту кард оқибат фитнаву шар макони ман! Маҳ, ки нишонаи ту аст, лобакунон ба пеши ту, Пеши худам нишон даме, ай шаҳи
Боз баҳор мекашад зиндагӣ аз баҳори ман
Боз баҳор мекашад зиндагӣ аз баҳори ман, Маҷлису базм мениҳад, то шиканад хумори ман! Ман дили пурдилон будам, қуввати собирон будам, Бурд ҳавои дилбарӣ ҳам дил
Ид намой идро, ай ту ҳилоли иди ман
Ид намой идро, ай ту ҳилоли иди ман, Гӯш бимол моҳро, ай маҳи нопадиди ман! Буди ману фанои ман, хашми ману ризои ман, Сидқи ману риёи ман, қуфли ману калиди ма
Монда шудаст гӯши ман аз пайи интизори он
Монда шудаст гӯши ман аз пайи интизори он, К-аз тарафе садои хуш даррасадӣ зи ногаҳон! Хӯй шудаст гӯшро, гӯши таронанӯшро, К-ӯ шунавад самоъи хуш ҳам зи замин,
Рози ту фош мекунам, сабр намонд беш аз ин
Рози ту фош мекунам, сабр намонд беш аз ин, Беш фалак намекашад дарди марову не замин! Ин дили ман чи пурғам аст в-он дили ту чи фориғ аст, Он рухи ту чу хуби Ч
Ай шуда аз ҷафойи ту ҷониби чарх дуди ман
Ай шуда аз ҷафойи ту ҷониби чарх дуди ман, Ҷавр макун, ки бишнавад, шод шавад ҳасуди ман! Беш макун ту дудро, шод макун ҳасудро, Ваҳ, ки чи шод мешавад аз талаф
Ҳай, чи гурезӣ чандин, як нафас ин ҷо бинишин
Ҳай, чи гурезӣ чандин, як нафас ин ҷо бинишин, Сабри ту ку, ай собир, ай ҳама сабру тамкин?! Мо ду-се каси нав мурда, мунтазири он парда, Зинда шавем аз талқин,
Кофарам, ар дар ду ҷаҳон ишқ бувад хуштар аз ин
Кофарам, ар дар ду ҷаҳон ишқ бувад хуштар аз ин, Дидаи ӣмон шавад, ар нӯш кунад кофар аз ин! Ишқ бувад кони ҳунар, ишқ бувад маъдани зар, Дӯст шавад ҷилва аз он
Қасди ҷафоҳо накунӣ в-ар бикунӣ бо дили ман
Қасди ҷафоҳо накунӣ в-ар бикунӣ бо дили ман, Во дили ман, во дили ман, во дили ман, во дили ман! Қасд кунӣ бар тани ман, шод шавад душмани ман, В-он гаҳ аз ин х
Ман хушам аз гуфти хасон, аз лабу лунҷи турушон
Ман хушам аз гуфти хасон, аз лабу лунҷи турушон, Ман бикашам домани ту, домани ман ҳам ту кашон! Ҷони ману ҷони туро ҳар ду ба ҳам дӯхт қазо, Хушши хушши хушши
Ку хари ман, ку хари ман, пор бимурд он хари ман
Ку хари ман, ку хари ман, пор бимурд он хари ман, Шукр Худоро, ки харам бурд судоъ аз сари ман! Гов агар низ равад, то биравад, ғам нахурад, Нест зи гову шикама
Ай нури афлоки замин, чашму чароғи ғайббин
Ай нури афлоки замин, чашму чароғи ғайббин, Ай ту чунину сад чунин, махдуми ҷонам Шамси дин! То ғамзаат хунрез шуд в-он зулф анбарбез шуд, Ҷон бандаи Табрез шуд
Хуш мегурезӣ ҳар тараф аз ҳалқаи мо, не, макун
Хуш мегурезӣ ҳар тараф аз ҳалқаи мо, не, макун, Ай моҳ, барҳам мезанӣ аҳди Сурайё, не, макун! Ту рӯзи пурнуру лаҳаб, ту дар пайи ту ҳамчу шаб, Ҳар ҷо, ки манзил
Ай баски аз овози даш вомондаам з-ин роҳ ман
Ай баски аз овози даш вомондаам з-ин роҳ ман В-ай бас, ки аз овози қаш гум кардаам хиргоҳ ман! Кай вораҳонӣ з-ин қашам, кай вораҳонӣ з-ин дашам, То даррасам дар
Бо он сабукрӯҳии гул в-он лутфи шаҳбарги суман
Бо он сабукрӯҳии гул в-он лутфи шаҳбарги суман, Чун ӯ бибинад рӯйи ту, ҳар барги ӯ гардад се ман! Ай гулшани ту зиндагӣ в-ай захми ту фархундагӣ, В-ай бандаатро
Бахти нигору чашми ман ҳар ду нахусбад дар заман
Бахти нигору чашми ман ҳар ду нахусбад дар заман, Ай нақши ӯ шамъи ҷаҳон, ай чашми ман ӯро лаган! Чашму димоғ аз ишқи ту бехобу хур парварда шуд, Чун сарву гул
Он шох хушк асту сияҳ, ҳон, ай сабо, бар вай мазан
Он шох хушк асту сияҳ, ҳон, ай сабо, бар вай мазан, Ай зиндагии боғҳо в-ай рангбахши марду зан! Ҳон, ай сабои хубхад, андар рикобат меравад Оби равону сабзаҳо в
Ай дил, шикоятҳо макун, то нашнавад дилдори ман
Ай дил, шикоятҳо макун, то нашнавад дилдори ман, Ай дил, наметарсӣ магар аз ёри безинҳори ман?! Ай дил, марав дар хуни ман, дар ашки чун Ҷайҳуни ман, Нашнидайӣ
Мо ба тамошои ту боз омаде
Мо ба тамошои ту боз омаде, Ҷониби дарёи ту бозомадем! Сели ғамат хонаи дилро бибурд, Зуд ба саҳрои ту бозомадем!
Чанд гаҳе фотиҳахонат кунам
Чанд гаҳе фотиҳахонат кунам, Аз паси он шоҳи ҷаҳонат кунам! Пир шудӣ дар ғами мо, бок нест, Пир биё, то ки ҷавонат кунам!
Шуд зи ғамат хонаи савдо дилам
Шуд зи ғамат хонаи савдо дилам, Дар талабат рафт ба ҳар ҷо дилам! Дар талабат, зуҳрарухи моҳрӯ, Менигарад ҷониби боло дилам!